Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2014 r., IV CZ 39/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2014 r., IV CZ 39/14

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 39/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 lipca 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Wojciech Katner

7 w sprawie z powództwa "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko "R." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lipca 2014 r.,

10 zażalenia strony pozwanej

11 na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

12 z dnia 4 marca 2014 r.,

13 oddala zażalenie i zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

14 2

15 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej „R.” spółka z o.o. z siedzibą w B., gdyż została ona wniesiona przeciwko podmiotowi, który nie posiadał przymiotu strony postępowania. Pozwana w zażaleniu zarzuciła naruszenia art. 192 pkt 3 k.p.c., wskazując, że nabywca wierzytelności Biuro Informacyjno-Prawne A. S.A. z siedzibą w M. złożyło oświadczenie woli o wstąpieniu do sprawy po stronie powoda i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

17 Zgodnie z art. 192 pkt 3 k.p.c. zbycie w toku sprawy prawa objętego sporem nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy, jeżeli nabywca złoży oświadczenie, że wstępuje do sprawy na miejsce zbywcy a druga strona wyrazi na to zezwolenie. Sąd Apelacyjny prawidłowo ustalił, że w toku sprawy nie zostały spełnione warunki, od których art. 192 pkt 3 k.p.c. uzależnia wstąpienie do sprawy. Nabywca wierzytelności Biuro Informacyjno-Prawne A. S.A. do zakończenia postępowania w drugiej instancji nie złożył oświadczenia o wstąpieniu do sprawy na miejsce P. spółce z o.o. To, że nabywca wierzytelności w piśmie do sądu, w którym wnosił o doręczenie mu wyroku Sądu Apelacyjnego oznaczył siebie jako powoda nie może być uznane za wypełnienia wymogów, od których art. 192 pkt 3 uzależnia wstąpienie nabywcy do sprawy w miejsce zbywcy wierzytelności. Po pierwsze, pismo to zostało skierowane do sądu po zakończeniu sprawy wydaniem prawomocnego wyroku. Po drugie, na zmianę po stronie powodowej nie wyraziła zgody druga strona. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny w zaskarżonym wyroku trafnie ocenił, że z punktu widzenia prawa materialnego nastąpiło skuteczne nabycie wierzytelności przez Biuro Informacyjno-Prawne A. S.A., ale podmiot ten nie wstąpił do sprawy na mocy art. 192 pkt 3 k.p.c. w miejsce powoda. Skarga kasacyjna, w której wskazano go jako powoda podlega więc odrzuceniu, gdyż została skierowana przeciwko podmiotowi, który nie występuje w sprawie jako powód. Mając na względzie, ze zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art.

18 3941

19 § 3 k.p.c. i art. 98 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

20 3