Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 30/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 30/13

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 30/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 kwietnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

5 SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

6 SSN Maria Szulc

7 w sprawie ze skargi powoda

8 o wznowienie postępowania

9 zakończonego prawomocnym wyrokiem

10 Sądu Apelacyjnego w [..]

11 z dnia 5 stycznia 2007 r.,

12 w sprawie z powództwa S. K.

13 przeciwko Skarbowi Państwa Wojewodzie […]

14 o zapłatę i rentę,

15 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2013 r.,

16 zażalenia powoda

17 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

18 z dnia 25 października 2012 r.,

19 1. oddala zażalenie,

20 2. zasądza od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym,

21 3. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie

22 kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

23 powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

24 2

Uzasadnienie

25 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę S. K. o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie […] o zapłatę i rentę, zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 5 stycznia 2007 r.

26 Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarga została wniesiona z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 407 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 409 k.p.c. skarga o wznowienie postępowania winna wskazywać okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia. Sąd Apelacyjny uznał, że powód nie uprawdopodobnił zachowania terminu do wniesienia skargi przez wskazanie, że o podstawie wznowienia dowiedział się w chwili jej sporządzania. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie.

27 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

28 Powód domagał się wznowienia postępowania powołując się na nowy, jego zdaniem, środek dowodowy, tj. opinię sądowo-psychiatryczną z dnia 23 lutego 2006 r., którego nie mógł przedstawić w toku postępowania, bowiem dowiedział się o nim po zakończeniu postępowania.

29 Zwrócić należy zatem uwagę, iż opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 23 lutego 2006 r. została sporządzona właśnie na potrzeby postępowania z powództwa S. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […] o zapłatę i rentę, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 5 stycznia 2007 r. Opinia została sporządzona na podstawie badania powoda przeprowadzonego w dniu 21 lutego 2006 r., i w formie dokumentu pisemnego została złożona do akt sprawy i znajduje się w nich, na kartach 124-126. Opinia ta była przeto przedmiotem rozpoznania w postępowaniu, którego dotyczy skarga - stanowiła podstawę ustaleń faktycznych dokonanych zarówno przez Sąd pierwszej instancji, jaki i Sąd Apelacyjny. Powyższe oznacza, że opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 23 lutego 2006 r. jako objęta postępowaniem w tej sprawie nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Oznacza to również, że bezprzedmiotowe było badanie, 3

30 czy skarga została wniesiona w terminie zakreślonym w art. 407 § 1 k.p.c. Brak ustawowej podstawy wznowienia prowadził przeto do odrzucenia skargi, co ostatecznie prawidłowo orzekł Sąd w zaskarżonym postanowieniu.

31 Z przedstawionej przyczyny zażalenie podlegało oddaleniu, co mając na uwadze, na podstawie art. 3941

32 § 3 w związku z art. 39814

33 k.p.c., Sąd Najwyższy

34 orzekł jak w sentencji.

35 Ponadto, na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 3941

36 § 3 w związku z art. 39821

37 i art. 391 § 1 k.p.c. i § 6 pkt 6 w związku

38 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) orzeczono o kosztach zastępstwa procesowego należnych Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w postępowaniu zażaleniowym. Wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym podlegał oddaleniu. Zażalenie, z którego wynika, że dowód objęty postępowaniem w sprawie ma stanowić podstawę wznowienia tego postępowania, należy kwalifikować jako sporządzone sprzecznie z zasadami profesjonalizmu. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności pełnomocnika ustanowionego przez sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).

39 jw