Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2012 r., IV CZ 148/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CZ 148/12
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 148/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 października 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

5 SSN Grzegorz Misiurek

6 SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku J. R.

8 przy uczestnictwie M. R.

9 o wydanie dzieci,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2012 r.,

11 zażalenia wnioskodawczyni

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w. W.

13 z dnia 8 maja 2012 r.,

14 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni J. R. od jego postanowienia, którym zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w R., nakazujące uczestnikowi M. R. wydanie wnioskodawczyni małoletnich dzieci i wniosek w tej materii oddalił.

17 W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 3986 § 2 k.p.c., art. 5191

18 § 1

19 i 2 k.p.c. w zw. z art. 579 k.p.c., a także pogląd prawny Sądu Najwyższego przedstawiony w przywołanych orzeczeniach wyjaśnił, że sprawa o odebranie dziecka jest sprawą z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego prowadzoną w trybie postępowania nieprocesowego, a w tego rodzaju sprawach skarga kasacyjna jest dopuszczalna jedynie w wypadkach wskazanych w § 2 art. 5191 k.p.c., wśród których nie jest wymieniona sprawa o wydanie (odebranie) dziecka. W zażaleniu wnioskodawczyni domaga się uchylenia powyższego orzeczenia.

20 Zarzuciła naruszenie prawa procesowego, a to: art. 3982 § 1 k.p.c. przez jego

21 błędną interpretację, polegającą na błędnym uznaniu, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna; art. 3986

22 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191

23 § 2

24 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. poprzez bezpodstawne odrzucenie w tej sprawie skargi kasacyjnej.

25 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

26 Zgodnie z art. 5191

27 § 1 i 2 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty, tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł.

28 Sprawa, w której wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji, dotyczyła wydania dzieci i była prowadzona na podstawie Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę (Dz. U. z 1995 r., nr 108, poz. 528, sprostowanie Dz. U. z 1999 r., nr 93, poz. 1085), w trybie postępowania nieprocesowego (art. 561-605 k.p.c.). Wobec tego w takiej sprawie - jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy – skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela w tej materii stanowisko 3

29 zaprezentowane w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, a to w postanowieniach: z dnia: 17 sierpnia 2001 r., I CKN 236/01 niepubl., z dnia 8 listopada 2001 r., II CZ 126/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 95, z dnia 14 października 2010 r. I CSK 223/10, niepubl.

30 Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

31 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji.

32 db

Powołane przepisy