Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2011 r., IV CZ 127/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2011 r., IV CZ 127/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CZ 127/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

6 SSN Antoni Górski

7 w sprawie ze skargi dłużnika

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G.

9 z dnia 20 kwietnia 2009 r.,

10 w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli Banku Gospodarstwa Krajowego w W., J. K. i P. K.

11 przeciwko dłużnikowi W.K.

12 ze skargi na czynności komornika,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r.,

14 zażalenia dłużnika

15 na postanowienie Sądu Okręgowego

16 z dnia 7 października 2009 r.,

17 1) oddala zażalenie i zasądza od skarżącego na rzecz J. K.

18 kwotę 467 (czterysta sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego

19 2) zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w G.) na rzecz adwokata D. P. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

20 2

21 Postanowieniem z dnia 7 października 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę dłużnika W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 kwietnia 2009 r., którym oddalone zostało jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 października 2008 r., oddalające wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie jej osobiście przez dłużnika (art. 871

22 § 1 k.p.c.).

23 Dłużnik zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie oraz o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu do złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zarzucił naruszenie art. 5, 6 i 327 § 1 k.p.c., a także art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 124 zdanie 2 k.p.c.

24 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

25 Skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym. Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2010 r. Nr 155, poz. 1037). Zgodnie z tą ustawą w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje (art. 7674

26 § 3 k.p.c.).

27 Dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w poprzednio obowiązującym stanie prawnym. Nowelizacja nie zawiera przepisów intertemporalnych regulujących w sposób szczególny stosowanie poprzednio obowiązujących przepisów do skarg wniesionych w okresie obowiązywania tych przepisów. W tej sytuacji do wprowadzonych przez nią zmian w przepisach proceduralnych należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe przepisy stosuje się od chwili ich wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań (tak SN m. in. 3

28 w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.). Na taką wykładnię rzutuje również uzasadnienie projektu nowelizacji, w którym wyraźnie wskazano, że przepisy projektowanej ustawy będą miały zastosowanie także do orzeczeń sądowych wydanych przed jej wejściem w życie (druk nr 2525 z dnia 13 listopada 2009 r.).

29 Prowadzi to do wniosku, że skarga powoda w obecnym stanie prawnym jest niedopuszczalna, a w związku z tym – biorąc pod uwagę stan prawny z chwili orzekania – zażalenie podlega oddaleniu.

30 Wobec powyższego, na podstawie art. 39814

31 w zw. z art. 3941

32 § 3 k.p.c.,

33 Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

34 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, 391 § 1 i art. 39821

35 k.p.c. oraz na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 3 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).