Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2008 r., IV CZ 103/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2008 r., IV CZ 103/07
Tekst
1 Sygn. akt IV CZ 103/07
POSTANOWIENIE
2 Dnia 4 marca 2008 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)
5 SSN Marian Kocon
6 SSN Barbara Myszka
7 w sprawie z powództwa "K.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko BANKOWI (...) Spółce Akcyjnej w G.
8 o uzgodnienie treści księgi wieczystej,
9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2008 r., zażalenia strony pozwanej
10 na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt III Ca (…), oddala zażalenie i zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 3.600 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
11 Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 23.03.2007 r. oddalił apelację pozwanego Banku od wyroku Sądu Rejonowego i zasądził od pozwanego na rzecz powodowej Spółki kwotę 1.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Powodowa Spółka wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach, które Sąd Okręgowy uznał za oczywiście uzasadnione i postanowieniem z dnia 10.07.2007 r. uchylił rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w wyroku i zasądził na rzecz powodowej Spółki kwotę 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. To postanowienie zaskarżył zażaleniem pozwany Bank zarzucając naruszenie art. 395 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
13 2
14 Pozwany Bank zarzucając naruszenie art. 395 § 2 k.p.c. podnosi dwie okoliczności, które – jego zdaniem – uzasadniają ten zarzut. Po pierwsze podnosi, że pozwany Bank wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego i gdyby Sąd Najwyższy ją uwzględnił, to nie pozostałoby to bez wpływu na rozstrzygnięcie o kosztach. Po drugie, zażalenie powodowej Spółki nie mogło być potraktowane jak oczywiście uzasadnione, skoro Sąd Okręgowy rozstrzygając o kosztach w wyroku mógł – na podstawie art. 102 k.p.c. przyznać jedynie część kosztów.
15 Tej argumentacji nie można podzielić. Jest poza sporem, że z uwagi na wartość przedmiotu sporu prawidłowa wysokość kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym wynosi w niniejszej sprawie. 3.600 zł, co wynika jednoznacznie z § 6 pkt 7 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Tego stwierdzenia pozwany Bank nie kwestionuje. Skoro w wyroku, rozstrzygając o kosztach, Sąd Okręgowy przyznał kwotę wynagrodzenia o połowę niższą, to istniały podstawy do uznania zażalenia powodowej spółki za oczywiście uzasadnione. Tak też postąpił Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu. Trafność tego postanowienia w niczym nie podważa wniesienia skargi kasacyjnej przez pozwany Bank, którą zresztą Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania. Nie można też uznać, aby intencją Sądu Okręgowego było przyznanie części kosztów – w ramach zastosowania art. 102 k.p.c. - skoro przeczy temu treść rozstrzygnięcia o kosztach w wyroku z dnia 23.03.2007 r.
16 Z tych względów, na podstawie art. 3941
17 § 3 w związku z art. 39814
18 k.p.c.
19 zażalenie podlegało oddaleniu.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 102
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 394¹
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 395 (§ 2)
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 398¹⁴