Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2013 r., IV CSK 537/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2013 r., IV CSK 537/12

Tekst

1 Sygn. akt IV CSK 537/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Irena Gromska-Szuster

5 w sprawie z powództwa J. J.

6 przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu i Sądowi Apelacyjnemu o zapłatę,

7 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

8 w dniu 10 stycznia 2013 r.,

9 na skutek skargi kasacyjnej powoda

10 od wyroku Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 5 maja 2011 r.,

12 1) odrzuca skargę kasacyjną;

13 2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

14 2

15 Wyrokiem z dnia 5 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda J. J. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa- Sądowi Okręgowemu i Sądowi Apelacyjnemu o zasądzenie kwoty 93 000 zł. odszkodowania za przewlekłość postępowania w sprawie III Ca 505/09 Sądu Okręgowego.

16 W skardze kasacyjnej powód wskazał, że opiera skargę „1) na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię prowadzącą do niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwanej w dalszej treści „ustawą), 2) na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, w szczególności poprzez nie wyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla sprawy”.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art.3944

19 § 1 pkt.2 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Wymaganie to jest konsekwencją zawężonej kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, który rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813

20 § 1 k.p.c.).

21 Spełnienie wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych polega na tym, że skarżący ma obowiązek wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1

22 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, następnie przytoczyć naruszone przepisy prawa z oznaczeniem numeru artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy oraz określić na czym ich naruszenie polegało, a w przypadku naruszenia przepisów postępowania ponadto wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Braki w tym zakresie nie podlegają uzupełnieniu, a skarga kasacyjna nimi dotknięta nie jest skargą kasacyjną i podlega jako taka odrzuceniu wprost (porównaj postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1996 r. II UKN 25/96, OSNAPiUS 1997/14/255, z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97, OSNC 1997/8/114i z dnia 13 czerwca 2008 r. III CSK 104/08, niepubl.). Sąd Najwyższy, 3

23 działając jako sąd kasacyjny, nie jest uprawniony do samodzielnego poszukiwania i konkretyzowania zarzutów lub też ryzykowania domysłów co do tego, jakiego przepisu dotyczy podstawa skargi. Działanie takie byłoby nieuprawnione, sprzeczne z zasadą bezstronności sądu, a nawet mogłoby być niezgodne z intencją i interesem strony wnoszącej skargę kasacyjną (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2005 r. V CK 847/04, niepubl.).

24 Skarga kasacyjna powoda nie zawiera tak rozumianego przytoczenia podstaw kasacyjnych bowiem nie wskazano w niej naruszonych przepisów powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ani naruszonych przepisów postępowania cywilnego, jak również nie określono sposobu naruszenia tych przepisów i nie wykazano, że ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

25 Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

26 odrzucił skargę kasacyjną jako nie spełniającą wymagania przewidzianego w art. 3984

27 § 1 pkt.2 k.p.c.

28 Na wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną zasądzono od powoda na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.