Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., IV CSK 228/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., IV CSK 228/10

Tekst

1 Sygn. akt IV CSK 228/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 sierpnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Krzysztof Strzelczyk

5 w sprawie z wniosku M. K.

6 przy uczestnictwie M. K., Mi. K. i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału w G. Inspektoratu w K.

7 o stwierdzenie nabycia spadku,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 10 sierpnia 2010 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni i uczestniczek postępowania M. K. i Mi.K.

11 od postanowienia Sądu Okręgowego

12 z dnia 16 marca 2009 r.,

13 1) odrzuca skargi kasacyjne uczestniczek postępowania M. K. i Mi. K.

14 2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania

15 3) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120

16 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów

17 postępowania kasacyjnego

18 2

Uzasadnienie

19 Określone w art. 3984

20 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

21 kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984

22 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie

23 przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

24 Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na pojawiające się w niniejszej sprawie istotne zagadnie nie prawne zawierające się w odpowiedzi na pytanie dotyczące możliwości wiedzy spadkobierców o zadłużeniach spadkodawcy w sformułowanych w skardze okolicznościach faktycznych.

25 W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a ponadto wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl). 3

26 Tych kryteriów nie spełnia uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które nie tylko, że nie wskazuje konkretnych norm prawnych ale także nie zawiera argumentów prawnych (których nie może zastąpić uzasadnienie podstaw skargi kasacyjnej). Poza tym przedstawione zagadnienie opiera się na abstrakcyjnym stanie faktycznym i w istocie jest wyrazem, niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983

27 § 3 k.p.c.), kwestionowania ustaleń

28 faktycznych i oceny dowodów.

29 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.

30 Sąd drugiej instancji rozpoznał jedynie apelację wnioskodawczyni.

31 Apelacje uczestniczek zostały odrzucone. Z tego względu na podstawie art. 3986

32 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej w punkcie 2.

33 O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39821 k.p.c.

34 w związku z art. 13 § 2, 391 § 1, 98 k.p.c.