Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2008 r., IV CNP 56/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2008 r., IV CNP 56/08

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 56/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 października 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marek Sychowicz

5 w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa "J.(...)" Spółki z o.o. w J. koło P.

6 przeciwko W. B.

7 o wydanie,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2008 r., odrzuca skargę;

9 zasądza od W. B. na rzecz J.(...) Spółka z o.o. w J. k/P. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

10 W. B., pozwany w sprawie wytoczonej przez J.(...) Spółka z o.o. w J. k/P. o wydanie rzeczy, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku wydanego w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny w dniu 6 grudnia 2006 r. Dla wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245

11 § 1 pkt 5 k.p.c.) skarżący wskazał, że od

12 wymienionego wyroku wniósł skargę kasacyjną, ale postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania, co zdaniem skarżącego spowodowało, że zaskarżenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych nie jest możliwe.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 2

15 Stosownie do art. 4241

16 § 3 k.p.c. od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Tak w piśmiennictwie jak i w judykaturze (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2006 r., V CNP 130/06, niepubl. i z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 27/07, LEX nr 347327), dokonując wykładni wymienionego przepisu, wyrażono zgodny pogląd, że przez „wniesioną” skargę kasacyjną należy rozumieć skargę wniesioną skutecznie, tj. taką, która nie została odrzucona, a Sąd Najwyższy poddał ją przedsądowi i odmówił przyjęcia do rozpoznania (art. 3989

17 § 2 k.p.c.) albo po przyjęciu do rozpoznania – rozpoznał. Nie ma podstaw do podważania tego poglądu.

18 Wobec powyższego, ponieważ od wyroku zaskarżonego przez pozwanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku skutecznie wniesiona została przez pozwanego skarga kasacyjna, stosownie do art. 4241 § 3 k.p.c.

19 pozwanemu nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku. Skarga ta, z mocy art. 4248

20 § 1 k.p.c., podlega przeto odrzuceniu.

21 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).