Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2007 r., IV CNP 14/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2007 r., IV CNP 14/07

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 14/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie ze skargi powoda

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.

7 z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt [...]

8 w sprawie z powództwa I.S. – A.

9 przeciwko G. Spółce z o.o.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 14 lutego 2007 r.,

13 odrzuca skargę

14 2

Uzasadnienie

15 Wyrokiem z dnia 22 listopada 2005 r. Sąd Okręgowy w B. oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w B.

16 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód zarzucił "naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego wyrażonych w Konstytucji, w szczególności art. 1 i 32 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2", naruszenie prawa materialnego – art. 5 i 760, art. 65 § 1 i 2 k.c. i wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art. 4244

19 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z uzasadnienia skargi wynika, że wskazane przez skarżącego zarzuty – mimo, że dotyczą również naruszenia prawa materialnego – w rzeczywistości dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą skarżący wskazując, że "istota sporu w niniejszej sprawie polega na odmiennej ocenie okoliczności sprzedaży przez powoda trzech telefonów komórkowych".

20 Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248

21 §

22 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).