Zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2026 r., II ZO 109/26

zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2026 r., II ZO 109/26

Sentencja

ZARZĄDZENIE

1 Dnia 15 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Barbara Skoczkowska

1. na podstawie art. 53¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 394 § 1 k.p.c. i art. 394¹ª § 1 pkt 10 k.p.c. pismo procesowe M.J., oznaczone jako „wniosek o wyłączenie osoby niestanowiącej sądu ustanowionego ustawą” z dnia 27 lipca 2026 r. pozostawić w aktach sprawy bez podejmowania dalszych czynności procesowych.

Uzasadnienie

5 Postanowieniem z dnia 21 maja 2026 r., sygn. II ZO 49/26 Sąd Najwyższy w punkcie 1. wniosek o wyłączenie SSN Tomasza Demendeckiego od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 21/25 pozostawił bez rozpoznania jako niedopuszczalny; w punkcie 2. wniosek o niewyznaczanie do składu rozpoznającego wniosek o wyłączenie SSN Tomasza Demendeckiego od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 21/25 sędziów powołanych przy udziale organu ukształtowanego ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw pozostawił bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe wywiódł M.J. Sprawa ta została zarejestrowana w repertorium Izby Odpowiedzialności Zawodowej pod sygn. II ZO 93/26, a do jej rozpoznania został wyznaczony SSN Marek Siwek.

6 Pismem z dnia 27 lipca 2026 r. M.J. wniósł o wyłączenie SSN Marka Siwka od udziału w rozpoznaniu sprawy pod sygn. akt II ZO 93/26. W uzasadnieniu podniósł, iż wskazany we wniosku sędzia został wadliwie powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, tj. na skutek udziału w procedurze przed Krajową Radą Sądownictwa w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Nadto podniósł, że skład z udziałem tej osoby nie stanowi sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu Art. 6 ust. 1 EKPCz i Art. 47 Karty Praw Podstawowych. Zgodnie z art. 394 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie oraz na postanowienia i zarządzenia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Z kolei art. 394¹ª § 1 pkt 10 k.p.c. przewiduje zażalenie poziome wyłącznie na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego.

7 Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują środka zaskarżenia na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.

8 Katalog orzeczeń podlegających zaskarżeniu zażaleniem ma charakter zamknięty. Wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia niezaskarżalnego jest z mocy ustawy niedopuszczalne.

9 Wobec powyższego, skoro ustawa nie przewiduje środka odwoławczego od orzeczenia w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, to pismo to jako niewywołujące skutków prawnych winno zostać pozostawione w aktach sprawy bez podejmowania czynności. W konsekwencji, wniosek o wyłączenie sędziego (niebędącego członkiem składu orzekającego) złożony w ramach tego niedopuszczalnego postępowania zażaleniowego również nie może wywołać skutków prawnych i także należało go pozostawić w aktach sprawy bez podejmowania dalszych czynności.

2. O treści niniejszego zarządzenia zawiadomić M.J. z pouczeniem, iż powyższe zarządzenie jest niezaskarżalne. Jednocześnie pouczyć go, że wnoszenie środków zaskarżenia od orzeczeń Sądu Najwyższego, które są niezaskarżalne, czy też wnoszenie jakichkolwiek pism lub niedopuszczalnych wniosków stanowi nadużycie prawa procesowego i pisma te zostaną pozostawione w aktach sprawy bez podejmowania dalszych czynności.