Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2001 r., II UKN 14/01

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2001 r., II UKN 14/01

Tekst

1 Postanowienie z dnia 8 lutego 2001 r.

2 II UKN 14/01

3 Organ rentowy, który po wniesieniu kasacji przyznał świadczenie emerytalne zgodnie z wnioskiem, w następstwie czego ubezpieczony cofnął kasację, jest stroną przegrywającą sprawę w pojęciu art. 98 § 1 KPC.

4 Przewodniczący SSN Walerian Sanetra (sprawozdawca), Sędziowie SN:

5 Józef Iwulski, Jerzy Kuźniar.

6 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2001 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stanisławy S. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w W. o emeryturę rolniczą, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 września 2000 r. [...]

7 p o s t a n o w i ł:

8 umorzyć postępowanie i zasądzić od Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w W. na rzecz wnioskodawczyni 300 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

9 W imieniu Stanisławy S. wniesiona została kasacja od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 września 2000 r. [...], którym oddalona została jej apelacja od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2000 r. [...], którym zostało oddalone jej odwołanie od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w W.

10 Wniesiona kasacja została przez skarżącą cofnięta, gdyż „po jej wniesieniu i doręczeniu wniesionego środka odwoławczego organowi pozwanemu, KRUS O/Regionalny w W. decyzją z dnia 15 grudnia 2000 r. [...] przyznał skarżącej rolnicze świadczenie emerytalne na warunkach złożonego wniosku”. W tym stanie rzeczy nie 2

11 budzi wątpliwości, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzą przeszkody przewidziane w art. 469 KPC do uwzględnienia przez Sąd Najwyższy wniosku ubezpieczonej o cofnięcie kasacji. Co więcej, skoro organ rentowy przyznał jej dochodzone przez nią świadczenie emerytalne (emeryturę rolniczą) zgodnie z jej wnioskiem z dnia 1 września 1998 r. i tym samym zaspokoił jej roszczenie emerytalne, należy uznać, iż organ ten jako strona postępowania sądowego przegrał sprawę w pojęciu art. 98 § 1 KPC i wobec tego obowiązany jest zwrócić skarżącej poniesione przez nią koszty postępowania. W tym zakresie Sąd Najwyższy między innymi podziela pogląd, że za stronę przegrywającą sprawę należy także uważać pozwanego, który w toku procesu spełnił dochodzone od niego świadczenie, czym zaspokoił roszczenie powoda wymagalne w chwili wytoczenia powództwa (por. T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze. Tom 1, Warszawa 1999, s. 2325 oraz powołane tam orzecznictwo). Mając na względzie zawartą w tym stanowisku ogólniejszą myśl należy stwierdzić, że w pojęciu art. 98 § 1 KPC stroną przegrywającą sprawę jest organ rentowy, który po wniesieniu kasacji uwzględnił – będący przedmiotem zaskarżonego wyroku – wniosek o świadczenie emerytalne, w następstwie czego ubezpieczony cofnął kasację, co oznacza, iż należy mu się zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

12 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

13 ========================================