Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2015 r., II CZ 19/15

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CZ 19/15
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 19/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 maja 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

5 SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

6 SSN Marian Kocon

7 w sprawie z powództwa H. K.

8 przeciwko R. M.

9 o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2015 r.,

12 zażalenia powoda

13 na wyrok Sądu Apelacyjnego

14 z dnia 23 października 2014 r.,

15 oddala zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu

16 postępowanie w sprawie.

17 2

Uzasadnienie

18 Wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. Sąd Apelacyjny, na skutek apelacji pozwanego R. M. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie z powództwa H. K. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. Z powołaniem się na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 386 § 4 k.p.c. powód zaskarżył ten wyrok zażaleniem, wnosząc o jego uchylenie z uwzględnieniem kosztów postępowania zażaleniowego. Jako przyczynę zaskarżenia podał niezgodzenie się z uzasadnieniem uchylenia wyroku Sądu Okręgowego przez przyjęcie, iż Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie z zasądzeniem kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Należy więc rozpatrzeć, czy w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki z tego przepisu. Obowiązująca zasada apelacji pełnej wymaga od sądu drugiej instancji dokonania analizy całej sprawy od nowa, z uwzględnieniem zakresu apelacji. Jeżeli więc stan sprawy tego wymaga, to powinno zostać przeprowadzone uzupełniające postępowanie dowodowe i na podstawie całości zebranego materiału dowodowego i poddaniu go ocenie przez sąd drugiej instancji, wydane rozstrzygnięcie kończące postępowanie w sprawie. Taki obowiązek nie spoczywa jednak na sądzie drugiej instancji, jeśli sąd pierwszo-instancyjny nie rozpoznał istoty sprawy, a potrzeba uzupełnienia dowodów jest tak obszerna, że postępowanie przed sądem w wyniku wniesionej apelacji zmieniłoby się w zastąpienie sądu pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny dokonał bardzo wnikliwej analizy wyroku Sądu Okręgowego i szczegółowo wykazał, jakie uchybienia dowodowe i w jakim zakresie nastąpiły przy wydaniu wyroku zaskarżonego apelacją. Wskazał również, jakich czynności i w jakim zakresie winien dokonać Sąd Okręgowy ponownie rozpoznając sprawę.

20 3

21 Z powołaniem się na orzecznictwo (por. przywołane wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC 2000, nr 1, poz. 22 oraz z dnia 17 listopada 1999 r., III CKN 450/98, OSNC 2000, nr 5, poz. 97) Sąd Apelacyjny starannie wykazał, że Sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu i czym się to wyraziło oraz, że nastąpiło pominięcie merytorycznych zarzutów pozwanego. Sąd Apelacyjny rozważył również przesłanki określone przez art. 386 § 4 k.p.c. i prawidłowo uzasadnił spełnienie tych przesłanek w rozpoznawanej sprawie. Odniesienie się do tych przesłanek na gruncie okoliczności tej sprawy zawiera również odpowiedź pozwanego na zażalenie. W każdym razie zasada pełnej apelacji nie może prowadzić do tak szerokiego przeprowadzenia postępowania w zakresie istoty rozpoznawanej sprawy, że wyrokowanie przez sąd odwoławczy stałoby się w efekcie jednoinstancyjne.

22 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 39814

23 w związku z art. 3941

24 § 3 k.p.c.

25 należało zażalenie oddalić, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie (art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1, art. 3941

26 § 3 i art. 39821

27 k.p.c.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 10 orzeczeniach.

  1. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 grudnia 2019 r., I ACa 289/19
  2. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2018 r., VI ACa 744/18
  3. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2018 r., VI ACa 766/17
  4. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r., VII AGa 504/18
  5. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r., VII AGa 232/18
  6. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r., VII AGa 837/18
  7. Wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 16 marca 2017 r., II Ca 909/16
  8. Wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 24 listopada 2016 r., I Ca 322/16
  9. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2016 r., III PZ 2/16
  10. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2016 r., III SZ 7/15