Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2012 r., II CZ 102/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CZ 102/12
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 102/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 września 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

6 SSA Władysław Pawlak

7 w sprawie ze skargi J. A.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 15 marca 2011 r.,

9 wydanym w sprawie z powództwa J. A.

10 przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu

11 o odszkodowanie,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

13 w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2012 r.,

14 zażalenia powódki (skarżącej)

15 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

16 z dnia 17 stycznia 2012 r.,

17 oddala zażalenie;

18 przyznaje adwokatowi T. P. prowadzącemu Kancelarię

19 Adwokacką od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu zażaleniowym kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł podwyższoną o podatek od towarów i usług;

20 nie obciąża skarżącej kosztami postępowania na rzecz strony przeciwnej.

Uzasadnienie

21 2

22 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2012 r. odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę J. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie o zapłatę odszkodowania.

23 Skarżąca jako podstawę skargi wskazała art. 401 pkt 2 k.p.c., powołując się na nieważność postępowania w następstwie nienależytej reprezentacji przez ustanowionego dla niej pełnomocnika, który sporządził „fałszywą opinię" o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego oraz w następstwie pozbawienia jej możności działania.

24 Sąd Apelacyjny uznał, że wniesiona skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, a przywołane w niej okoliczności mające uzasadniać nieważność postępowania nie mieszczą się zarówno w dyspozycji art. 379 k.p.c. jak i nie wyczerpują przesłanek wznowienia określonych w art. 401 pkt 2 k.p.c. Postanowienie odrzucające skargę J. A. zaskarżyła zażaleniem, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów art. 401 pkt 2 w zw. z art. 118 § 5 k.p.c. poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do nienależytej reprezentacji i w konsekwencji pozbawienia skarżącej możliwości działania przed Sądem oraz art. 401 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 379 pkt 5 i art. 214 k.p.c. poprzez pozbawienie powódki możności działania i obrony swoich praw wskutek niedopuszczenia do udziału w rozprawie przed Sądem drugiej instancji.

25 Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów wywołanych postępowaniem zażaleniowym według norm przepisanych.

26 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

27 Zażalenie jest nieuzasadnione.

28 Trafnie ocenił Sąd Apelacyjny, że przytoczone w uzasadnieniu skargi okoliczności nie są objęte podstawą wznowienia postępowania określoną w art. 401 pkt 2 k.p.c. Brak reprezentacji strony będącej osobą fizyczną zachodzi bowiem, gdy nie ma ona zdolności procesowej, a w sprawie działa za nią osoba nie będąca 3

29 jej przedstawicielem ustawowym lub gdy działa za nią osoba, która w świetle prawa materialnego nie mogła reprezentować osoby niemającej zdolności do czynności prawnych. Strona jest nienależycie reprezentowana także, gdy działa za nią nienależycie umocowany pełnomocnik. Skarżąca nie powoływała się we wniosku o wznowienie na takie okoliczności.

30 Nie stanowi podstawy wznowienia objętej art. 401 pkt 2 k.p.c. i określonej tam jako pozbawienie możności działania sytuacja, w której strona pozbawiona była możności działania nie za przyczyną naruszenia przepisów prawa lecz na skutek własnego zaniechania, o czym można mówić w sytuacji jej nieusprawiedliwionej obecności na rozprawie, o której została prawidłowo zawiadomiona, jak miało to miejsce w przypadku skarżącej.

31 Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39814

32 k.p.c., odstępując od obciążania skarżącej kosztami

33 postępowania w oparciu o art. 102 k.p.c. w zw. art. 3941 § 3, art. 39821

34 i art. 391 § 1

35 k.p.c.

Powołane przepisy