Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2013 r., II CSK 412/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2013 r., II CSK 412/12

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 412/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie z powództwa J. J.

6 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w G.

7 o stwierdzenie nieważności uchwały,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 24 stycznia 2013 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej powoda

11 od wyroku Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 8 lutego 2012 r.,

13 odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt) z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

14 2

Uzasadnienie

15 W skardze kasacyjnej powód wnosił o zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z art. 3982

18 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in.

19 w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10 (OSNC 2011, nr 11, poz. 117) przyjęto, że sprawa o uchylenie, ustalenie nieistnienia oraz o stwierdzenie nieważności uchwały organów spółdzielni jest sprawą o prawa niemajątkowe, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna (art. 3981 § 1 w związku z art. 3982

20 § 1 k.p.c.), jeżeli przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa lub obowiązki o charakterze niemajątkowym.

21 Przedmiotem sprawy było żądanie stwierdzenia nieważności uchwały rady nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej, którą wprowadzono podwyżkę opłat czynszowych za mieszkanie, a więc była to sprawa o prawa majątkowe. Przyznał to powód, który wykonując zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych pozwu – w piśmie z dnia 31 maja 2011 r. – wskazał, że „z uwagi na majątkowy charakter sprawy (...) wartość przedmiotu sporu stanowi wg. art. 22 k.p.c. kwota 119,64 zł” i wyjaśnił, że jest to kwota powstająca z sumy iloczynu różnicy płaconego czynszu, przed i po podwyżce za cały rok.

22 W sprawie powód ani nie rozszerzył powództwa, ani sądy wyrokujące w sprawie nie orzekły ponad żądanie, w związku z czym wartością przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wyroku sądu drugiej instancji oddalającego powództwo jest wartość przedmiotu sporu wskazana w pozwie, nie poddana sprawdzeniu przez sąd (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 1997 r., III CKN 135/97, nie publ., z dnia 11 stycznia 2006 r., II CZ 125/05, nie publ., z dnia 19 stycznia 2006 r., IV CZ 146/05, nie publ., z dnia 19 kwietnia 2006 r., V CZ 14/06, nie publ., z dnia 22 czerwca 2006 r., V CZ 40/06, nie publ.).

23 3

24 Tak określona wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od kwoty wskazanej w art. 3982

25 § 1 k.p.c. w związku z czym skargę kasacyjną należało odrzucić (art. 3986

26 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.