Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2006 r., II CSK 269/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2006 r., II CSK 269/06

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 269/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 września 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Maria Grzelka

5 w sprawie z wniosku B.N.

6 przy uczestnictwie [...]"

7 o wpis prawa własności w dziale drugim księgi wieczystej KW nr [...], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 września 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

8 od postanowienia Sądu Okręgowego w P.

9 z dnia 22 grudnia 2005 r., sygn. akt [..],

10 1. odrzuca skargę kasacyjną w części objętej pismem procesowym z dnia 20 lutego 2006 r. oraz w części objętej pismem procesowym z dnia 28 lutego 2006 r. w zakresie dotyczącym pkt 2 i 4 zaskarżonego postanowienia,

11 2. w pozostałej części odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

12 3. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestników

13 postępowania Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P. i Gminy Miasto P., działającej przez Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego kwoty po 1.200,- (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

14 2

Uzasadnienie

15 Skarga kasacyjna w części objętej pismem procesowym z dnia 20 lutego 2006 r., odnośnie do pkt 2 zaskarżonego orzeczenia, była niedopuszczalna, ponieważ art. 5191

16 § 1 k.p.c. nie przewiduje tego rodzaju środka zaskarżenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Również odnośnie do pkt 1 zaskarżonego orzeczenia skarga była niedopuszczalna ponieważ – jak wynika z uzasadnienia pisma procesowego z dnia 20 lutego 2006 r. – w istocie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie z dnia 23 stycznia 2006 r. o sprostowaniu oczywistego błędu pisarskiego; także na to postanowienie skarga kasacyjna nie przysługuje. Skarga kasacyjna w części objętej pismem procesowym z dnia 28 lutego 2006 r. odnośnie do pkt 2 i 4 zaskarżonego orzeczenia była niedopuszczalna w świetle art. 5191

17 § 1 k.p.c., ponieważ rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji nie mieści się w hipotezie wymienionego przepisu, zaś postanowienie o wpisie ostrzeżenia nie jest postanowieniem co do istoty sprawy (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 1997 r. I CKN 31/96, OSNC 1997 nr 5, poz. 55, postanowienie SN z dnia 15 stycznia 1997 r. III Cz 1/97 – OSNC 1997 nr 4, poz. 37 oraz OSNC 1997, nr 6-7, str. 136). Niniejsze postanowienie w zakresie odmawiającym przyjęcia skargi do rozpoznania nie wymaga uzasadnienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach

18 orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.).