Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r., II CSK 16/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r., II CSK 16/07

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 16/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Żyznowski

5 w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta P.

6 sprawującego funkcję Starosty oraz Gminy Miasta P.

7 przeciwko Zrzeszeniu Właścicieli i Zarządców Domów w P.

8 o wydanie nieruchomości,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

10 w dniu 28 lutego 2007 r.,

11 na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

12 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

13 z dnia 14 lipca 2006 r.,

14 odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego Zrzeszenia na rzecz powodowego Skarbu Państwa kwotę 2700 zł

15 (dwa tysiące siedemset złotych) kosztów postępowania kasacyjnego.

16 2

Uzasadnienie

17 W złożonej skardze kasacyjnej pozwane Zrzeszenie Właścicieli Zarządców Domów wskazało, że rozpoznanie skargi kasacyjnej uzasadnione jest: 1) potrzebą dokonania jednoznacznej wykładni przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10.05.1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 32, poz. 191) budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie w kwestii legitymacji czynnej Skarbu Państwa w procesie windykacyjnym w czasie od momentu przejścia prawa własności z mocy ustawy, do momentu wydania decyzji administracyjnej w tym przejściu prawa, ponadto kontynuacji z mocy prawa następstwa procesowego Gminy w sprawie toczącej się w dacie przekazania a dotyczącej tego mienia;

18 2) potrzeba przesądzenia kwestii, w jakim trybie Gmina, która w drodze komunalizacji uzyskała mienie, może wstąpić do procesu w miejsce Skarbu Państwa w szczególności czy zawiadomienie Sądu działającego w ramach art. 196 § 1 k.p.c. z urzędu, a nie na wniosek dotychczasowego powoda, daje Gminie status strony procesowej.

19 Sąd Najwyższy odrzucił złożoną skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., jako niespełniającą wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

20 W myśl powołanego przepisu art. 3984

21 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna

22 zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie tego nakazu ustawowego wymaga wyraźnego zamieszczenia wniosku, o którym mowa w przytoczonym przepisie i odwołania się do przesłanek przewidzianych w art. 3989

23 § 1 k.p.c. wraz z przedstawianiem argumentacji, którą z tych przesłanek można uznać za wykazaną, czy też spełnioną. Celem wprowadzenia obowiązku wynikającego z omawianego art. 3984

24 § 1 pkt 3 k.p.c. jest umożliwienie

25 stronie skarżącej wykazania, że jej skarga powinna zostać - z przyczyn w niej wyłuszczonych – rozpoznana. Przytoczona na wstępie argumentacja przez pozwane Zrzeszenie i uzasadnienie skargi kasacyjnej nie zawiera wniosku 3

26 o przyjęciu skargi do rozpoznania, pomija dotychczasowe wypowiedzi w omawianym przedmiocie w doktrynie i orzecznictwie sądowym, a jej postulatywny – w tym zakresie - charakter w istocie zmierza do eliminacji wątpliwości autora wniesionej skargi kasacyjnej. Nie spełnia zatem celu - jak to trafnie wywiódł i uzasadnił pozwany Skarb Państwa odpowiedzi na skargę kasacyjną. O żądanych kosztach postępowania kasacyjnego postanowiono na podstawie art. 39821 , 391 § 1

27 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 zd. pierwsze a także art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c.