Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2007 r., II CSK 105/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2007 r., II CSK 105/07
Tekst
1 Sygn. akt II CSK 105/07
POSTANOWIENIE
2 Dnia 20 kwietnia 2007 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Mirosław Bączyk
5 w sprawie z powództwa A. T.
6 przeciwko Ł. S. i W. S.
7 o zapłatę,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
9 w dniu 20 kwietnia 2007 r.,
10 na skutek skargi kasacyjnej powoda
11 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
12 z dnia 30 listopada 2006 r.,
13 odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
14 2
Uzasadnienie
15 Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2006 r. (k. 733 - 736 akt). W skardze tej zamieścił wyodrębniony fragment, w którym wnosił o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (k. 734 akt).
16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
17 Skarga kasacyjna powinna spełniać m.in. wymogi formalne przewidziane w art. 3984
18 § 1 k.p.c., w tym - zawierać wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3). W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania należy nawiązać odpowiednio do przesłanek sformułowanych w art. 3984
19 § 1 k.p.c. i bliżej umotywować stanowisko skarżącego. W skardze kasacyjnej powoda wprawdzie wyodrębniono fragment dotyczący wniosku o jej przyjęcie, natomiast przytoczone uzasadnienie jego wniosku nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 3984
20 § 1 pkt 3 k.p.c. Samo odwołanie się do wskazanych wcześniej podstaw kasacyjnych nie może być uznane za spełnienie wspomnianych wymogów. Odnosi się to także do ogólnej konstatacji skarżącego, że zaskarżony wyrok Sądu drugiej instancji jest niesłuszny z racji braku umotywowania akceptowanego potrącenia należności z tytułu kar umownych (s. 734 akt). W związku z tym, że złożona skarga kasacyjna powoda nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 3984
21 § 1 pkt 3 k.p.c., a więc jednego z jej konstrukcyjnych elementów, skargę tę należało odrzucić (art. 3986 § 2 k.p.c.). O kosztach
22 postępowania orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. jz