Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2014 r., II CNP 5/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2014 r., II CNP 5/14

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 5/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 kwietnia 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r.

7 skargi N. S.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

9 z dnia 28 marca 2013 r.,

10 wydanego w sprawie z powództwa B. S.

11 przeciwko N. S.

12 o zapłatę,

13 odrzuca skargę i zasądza od pozwanej N. S. na rzecz powódki B. S. kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania wszczętego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

14 2

15 Skarga pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia odrzucającego jej apelację pozbawiona jest dwóch niezbędnych elementów, wymienionych w art. 4245

16 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.

17 Brak jest w skardze wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Wypełnienie obowiązku związanego z wymaganiem określonym w art. 4245

18 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może być zastąpione przez powołanie jedynie podstaw skargi i ich uzasadnienia. Wymagania wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245

19 § 1 k.p.c. są bowiem niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele, co wymaga odrębnego sformułowania i uzasadnienia każdego z tych elementów (v. postanowienia SN z dnia: 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, niepubl.; 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06 i I CNP 13/06, niepubl.; 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, niepubl.). Natomiast wymóg określony w art. 4245

20 § 1 pkt 4 k.p.c. polega na

21 uprawdopodobnieniu, że szkodę spowodowało wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, a więc w niniejszej sprawie postanowienia odrzucającego apelację, a nie wydanie i wykonanie orzeczenia zaskarżonego odrzuconą apelacją (postanowienie SN z dnia 15 października 2007 r., II BP 15/07, niepubl.). Tymczasem skarżąca powiązała przyczynowo uprawdopodobnienie wyrządzenia jej szkody z przymusowym wykonaniem wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 r., a nie z wydaniem postanowienia z dnia 28 marca 2013 r., zaskarżonego skargą. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248

22 § 1 k.p.c.

23 O kosztach postępowania wszczętego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 4 w zw. z § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461).