Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2008 r., II CNP 208/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2008 r., II CNP 208/07

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 208/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 stycznia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2008 r., skargi M. W.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 kwietnia 2006 r., sygn. akt II Ca (…),

7 wydanego w sprawie z powództwa M. W.

8 przeciwko M. S.

9 o zapłatę,

10 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 498 i 481 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 233 § 1, art. 316 § 1 w zw. z art. 224 § 1 oraz art. 316 k.p.c., naruszenie art. 32 Konstytucji i wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2006 r.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Zgodnie z art. 4244

14 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie

15 niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1, art. 316 § 1 w zw. z art. 224 § 1 oraz art. 316 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego w istocie zmierza 2

16 do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd. Powód przedstawia własną wersję stanu faktycznego i konkluduje, że stanowisko Sądu drugiej instancji jest błędne. Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244

17 zd. 2 w zw. z art. 4248

18 § 1

19 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).