Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2009 r., II CNP 132/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2009 r., II CNP 132/08

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 132/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 19 lutego 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2009 r.,

6 skargi "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o stwierdzenie niezgodności z prawem

7 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

8 z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z powództwa "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko "A." Spółce Akcyjnej

9 o zapłatę 44.692,80zł,

10 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 2

12 Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w Ł. zmienił zaskarżony przez obie strony wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 kwietnia 2007 r. w ten sposób, że oddalił powództwo i apelację strony powodowej.

13 Pełnomocnik powódki wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego.

14 Podstawową funkcją skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c. jest

15 doprowadzenie do stwierdzenia przez Sąd Najwyższy wystąpienia jednej z materialnoprawnych przesłanek roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej jurysdykcyjną działalnością sądów powszechnych w postaci niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4171

16 § 2 k.c.). Między postępowaniem

17 unormowanym w art. 4241

18 i nast. k.p.c. i postępowaniem z powództwa przeciwko Skarbowi Państwa o odszkodowanie zachodzi ścisły związek, gdyż orzeczenie Sądu Najwyższego uwzględniające skargę stanowi prejudykat w późniejszym procesie odszkodowawczym.

19 Zgodnie z art. 4245

20 § 1 skarga powinna zawierać:

21 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

22 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

23 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

24 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 4241

25 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek

26 uzasadniający wniesienie skargi,

27 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

28 Ponadto skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Do skargi - oprócz jej odpisów dla doręczenia ich 3

29 uczestniczącym w sprawie osobom - dołącza się dwa odpisy przeznaczone do akt Sądu Najwyższego (§ 2).

30 Przedmiotowa skarga nie spełnia wymagania konstrukcyjnego określonego w pkt 5 przytoczonego przepisu. Skarżąca nie wykazała bowiem we właściwy sposób, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że od zaskarżonego wyroku - z uwagi na wartość przedmiotu sporu (44 692,80 zł) - nie przysługuje skarga kasacyjna.

31 Należy podkreślić, że spełnienie wymagania, o którym mowa, polega na przeprowadzeniu prawniczej analizy przepisów dotyczących - wchodzących w rachubę - środków prawnych, których zastosowanie byłoby w konkretnym przypadku niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogłyby odnieść skutku. Do tych środków należy zaliczyć oprócz skargi kasacyjnej także skargę o wznowienie postępowania. Nadto ustawodawca wymaga „wykazania", a nie jedynie wskazania, przytoczenia czy uwiarygodnienia. Skarżący musi zatem przeprowadzić stosowny wywód jurydyczny w celu dowiedzenia niemożności wzruszenia orzeczenia w drodze innych środków prawnych. Wywód taki byłby zbędny jedynie wówczas, gdyby skarżący dołączył do skargi odpisy prawomocnych orzeczeń wskazujących, że zastosowanie innych środków prawnych okazało się nieskuteczne (np. odpis postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania).

32 Zgodnie z art. 4248

33 § 1 Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1,

34 jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.

35 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł, jak

36 w sentencji.