Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2014 r., II CNP 1/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2014 r., II CNP 1/14

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 1/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 2 kwietnia 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2014 r.

7 skargi Koła Łowieckiego "D." w P.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P.

9 z dnia 25 listopada 2011 r.,

10 wydanego w sprawie z powództwa P. S.

11 przeciwko Kołu Łowieckiemu "D." w P.

12 o zapłatę,

13 odrzuca skargę i zasądza od pozwanego Koła Łowieckiego na rzecz P. S. kwotę 1.817 (jeden tysiąc osiemset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

14 2

15 Skarga Koła Łowieckiego D. w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 listopada 2011 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.

16 Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

17 § 1 pkt 1–6 k.p.c., powinna zawierać między innymi

18 uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (art. 4245

19 § 1 pkt 4 k.p.c.).

20 Uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Stanowisko przedstawione w tym zakresie w skardze ogranicza się do stwierdzenia, że wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia po stronie skarżącego zaszła konieczność zapłaty odszkodowania w wysokości znacznie przekraczającej wysokość rzeczywistej szkody, która została przez pozwanego w pełni zaspokojona przed wszczęciem procesu. Skarżący nie starał się natomiast bliżej wyjaśnić, jaki jest rozmiar doznanej przez niego szkody w związku z wydaniem zaskarżonego orzeczenia ani w jaki sposób dokonał jej kalkulacji, wskutek czego skarga nie mogła zostać uznana za spełniająca wymóg określony w art. 4245

21 § 1 pkt 4 k.p.c.

22 Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248

23 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy

24 orzekł jak w sentencji.

25 Na wniosek przeciwnika skargi zawarty w odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821

26 k.p.c. i art. 42412

27 k.p.c.

28 3