Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2013 r., III KK 48/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2013 r., III KK 48/13

Tekst

1 Sygn. akt III KK 48/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 marca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Dołhy

5 w sprawie M. Z. M.

6 skazanego z art. 286 § 1 kk i in., prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 października 2012 r.,

7 utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 grudnia 2011 r.; na podstawie art. 531 § 1 kpk

8 p o s t a n o w i ł

9 pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę skazanego od wskazanego wyżej prawomocnego wyroku.

Uzasadnienie

10 Prawomocnym wyrokiem M. Z. M. został skazany za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. na karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 4 lat.

11 W kasacji obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa, tj.

12 przepisów art. 4, 5 § 2, 7 i art. 366 § 1 k.p.k. poprzez brak korekty ocen dowodów dokonanych przez Sąd I instancji, i w konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonych wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

13 Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2013 r. kasacja została przyjęta i przekazana do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

14 W związku z powyższym z urzędu należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonana. Ograniczenie to nie dotyczy tylko sytuacji, gdy kasację wniesiono z 2

15 powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub gdy jej autorem jest podmiot szczególny wymieniony w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.).

16 Skoro M. M. nie został skazany na bezwzględną karę pozbawienia wolności, to kasacja ta, jak wskazano wyżej, mogła być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Skarga kasacyjna jednak zarzutu takiego nie podnosi, w związku z czym uznać należy ją za niedopuszczalną z mocy prawa. Przewodniczący Wydziału Sądu Apelacyjnego powinien był, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówić przyjęcia kasacji.

17 W tym stanie rzeczy, stwierdzając z urzędu, że kasacja nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., należało kasację pozostawić bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k.).