Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2026 r., III KK 327/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2026 r., III KK 327/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 24 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Waldemar Płóciennik

4 w sprawie P.M. skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i in.

5 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 września 2026 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, postanowił wniosku nie uwzględnić.

Uzasadnienie

6 Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z dnia 17 października 2025 r. w sprawie IX Ka 994/25, zmienił zaskarżony apelacjami obrońców skazanego wyrok Sąd Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 3 lutego 2025 r., m.in. w ten sposób, że orzekł wobec P.M. karę łączą pozbawienia wolności w wymiarze 12 lat i 4 miesięcy za popełnienie czynów z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., art. 178a § 1 k.k. oraz czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

7 We wniesionej na korzyść skazanego kasacji, obrońca podniósł szereg zarzutów rażącego naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. m.in. art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. i art. 458 k.p.k., art. 410 k.p.k. czy art. 7 k.p.k., jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku do czasu rozpoznania kasacji.

8 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

9 Ma rację skarżący wskazując w uzasadnieniu, że zastosowanie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi w swojej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa. Tego rodzaju skutki, jak zauważa Sąd Najwyższy w sprawie V KK 33/25, do której odwołuje się obrońca, mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza podniesionych w kasacji zarzutów świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, której z racji na charakter uchybień, którymi jest dotknięty zaskarżony wyrok, wykonywać nie powinien (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2025 r., V KK 33/25).

10 W pełni podzielając przedstawione powyżej uwagi i kierując się nimi, Sąd Najwyższy dokonując wstępnej kontroli wniesionej w przedmiotowej sprawie kasacji, nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania stawianych w niej zarzutów za oczywiście zasadne. „Inne rażące naruszenie prawa”, w rozumieniu art. 523 k.p.k., na które wskazuje obrońca P.M. w zarzutach kasacyjnych, to naruszenie prawa porównywalne, jeśli chodzi o wagę i doniosłość konsekwencji, z naruszeniami wymienionymi w art. 439 k.p.k. i może być ocenione jako rażące w sytuacji, gdy sposób procedowania Sądu, względnie przyjęta przez Sąd interpretacja przepisu albo sposób zastosowania przez Sąd prawa, są w sposób oczywisty wadliwe i już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku.

11 Przeprowadzona na tym etapie analiza nie przesądza o ostatecznym kierunku rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone jednak pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów kasacyjnych.

12 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.