Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., III KK 323/22

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., III KK 323/22

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 27 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Paweł Kołodziejski

4 w sprawie E. G. skazanego z art. 212 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 października 2026 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 323/22, na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł :

5 wniosek o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie

6 Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 30 września 2025 r. (k. 407-408v. akt SN) o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 323/22, tj. kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach wydanego w sprawie o sygn. akt II K 135/19. Jako podstawę prawną rzeczonego wniosku Rzecznik Praw Obywatelskich podał art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. W części motywacyjnej wskazał natomiast, iż przedmiotowy wniosek składa w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 4 września 2025 r., C-255/22, akcentując wyrażone w nim stanowisko w zakresie skutku prawnego (tj. uznania orzeczenia organu sądowego ostatniej instancji za „niebyłe”), odnoszącego się do rozstrzygnięć wydanych z udziałem niektórych sędziów Sądu Najwyższego, którzy powołani zostali po zmianach, jakie do porządku prawnego wprowadziła ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Rzecznik wskazał, że SSN Antoni Bojańczyk został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w okolicznościach opisanych w ww. wyroku TSUE, stąd też – w ocenie wnioskodawcy – istnieje wysokie ryzyko, że orzeczenie wydane z udziałem tego sędziego zostanie uznane za niebyłe. Zdaniem wnioskodawcy „wyłączenie sędziego jest w obecnym stanie prawnym jedynym rozwiązaniem, które może uchylić wystąpienie tego typu następstw”.

7 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

8 Wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy.

9 Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2025 r. (k. 382 akt SN) SSN Antoni Bojańczyk został wyznaczony, jako członek trzyosobowego składu orzekającego, do rozpoznania sprawy E. G.. Następnie, na mocy zarządzenia nr 24/2026 z dnia 12 sierpnia 2026 r. – wydanego przez sędziego SN upoważnionego do tymczasowego wykonywania czynności związanych z organizacją i kierowaniem pracą Izby Karnej oraz niektórych czynności z zakresu prawa pracy – przedmiotowa sprawa została przydzielona do referatu nowego sprawozdawcy, tj. SSN Andrzeja Michałowicza, w związku z objęciem przez niego stanowiska sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Karnej. Stąd też – w świetle § 80 ust. 7 zd. 1 Regulaminu Sądu Najwyższego – skład wyznaczony ww. zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2025 r. uległ dezaktualizacji, a kwestia rozpoznania sprawy w składzie wieloosobowym będzie wiązać z koniecznością ponownego wyznaczenia składu. Skoro zatem SSN Antonii Bojańczyk nie jest obecnie członkiem składu wyznaczonego do rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 323/22, to inicjatywę jego wyłączenia uznać należało za bezprzedmiotową, albowiem wskazany przez autora wniosku mechanizm z art. 41 § 1 k.p.k. dotyczy jedynie sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy, co wyklucza możliwość wyłączenia sędziego in abstracto (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2025 r., III KO 42/25; postanowienie SN z dnia 3 lipca 2026 r., II KK 365/24; postanowienie SN z dnia 9 września 2026 r., III KK 144/25).

10 Z tych też względów Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka.