Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2010 r., III CZ 31/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2010 r., III CZ 31/10

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 31/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lipca 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Antoni Górski (przewodniczący)

5 SSN Barbara Myszka

6 SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa Powiatu X. - Powiatowego Urzędu Pracy w K.

8 przeciwko R. O.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II Ca (…), zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzoną nim kwotę 70,50 złotych podwyższa do kwoty 141 (sto czterdzieści jeden) złotych;

11 zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

12 W zawartym w wyroku z dnia 7 kwietnia 2010 r. postanowieniu o kosztach procesu Sąd Okręgowy w K. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 70,50 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Orzeczenie to zostało uzasadnione powołaniem się na art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Zapadło ono w sytuacji, gdy powód zaskarżył wyrok sądu pierwszej instancji w części oddalającej powództwo, t.j. co do żądania zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 14.219,38 zł za okres od dnia 2

13 2 czerwca 2009 r. do dnia zapłaty i apelacja została uwzględniona, z wyjątkiem żądania odsetek od kwoty 3.219,38 zł za okres od dnia 2 czerwca 2009 r. do dnia 12 października 2009 r., w której to części apelacja została oddalona.

14 Wymienione postanowienie powód zaskarżył zażaleniem wniesionym do Sądu Najwyższego. Zarzucił naruszenie art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 141,00 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Skarżący trafnie podniósł, że w postępowaniu apelacyjnym uległ jedynie w nieznacznej części, tj. w około 15%. Brak zatem było podstawy do zastosowania art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. przez stosunkowe rozdzielenie kosztów postępowania apelacyjnego i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda połowy poniesionych przez niego kosztów (51,00 zł – opłata od apelacji i 90 zł – wynagrodzenie radcy prawnego), gdy pozwany nie poniósł żadnych kosztów. Wprawdzie apelacja powoda nie została uwzględniona w całości, ale wobec oddalenia jej tylko w niewielkiej części, kosztami postępowania apelacyjnego należało w całości obciążyć pozwanego, stosownie do art. 98 § 1 w zw. z § 3 tego artykułu i art. 99 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

17 Na podstawie art. 39816

18 w zw. z art. 3941

19 § 3 k.p.c. zażalenie podlega więc

20 uwzględnieniu.

21 O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy postanowił stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 w zw.

22 z art. 39821

23 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).