Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 2010 r., III CSK 176/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 2010 r., III CSK 176/10

Tekst

1 Sygn. akt III CSK 176/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 listopada 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie z powództwa Rzymskokatolickiej Parafii pod wezwaniem Św. Andrzeja Apostoła w O.

6 przeciwko Gminie O.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 listopada 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

10 z dnia 22 grudnia 2009 r.,

11 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

12 i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

13 2

14 Określone w art. 3984

15 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

16 kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984

17 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

18 Pozwana – Gmina O. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989

19 § 1 pkt 2 k.p.c. Szczegółowa analiza

20 uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia – z urzędu (art. 39813

21 § 1 k.p.c.).

22 Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989

23 § 2 k.p.c.).

24 Na wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821

25 k.p.c.

26 md

27 /tp/