Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2008 r., III CSK 15/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2008 r., III CSK 15/08

Tekst

1 Sygn. akt III CSK 15/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 lutego 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie z powództwa Wyższej Szkoły T.(...) w K.

6 przeciwko W. K. i P. R.

7 o uznanie umowy za bezskuteczną,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt I ACa (…), I ACz (…)

10 odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanych kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

11 Powódka Wyższa Szkoła T.(...) w K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r.

12 Przepis art. 3984

13 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby skarga kasacyjna zawierała „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie”. Skarga kasacyjna, którą wniósł zawodowy pełnomocnik, nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 3984

14 § 1 pkt 3 k.p.c. Brak w niej

15 bowiem uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Autor skargi kasacyjnej w zakresie wymagania określonego w 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. ograniczył

16 treść skargi kasacyjnej do stwierdzenia: „wnoszę o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3984

17 § 1 pkt 3 k.p.c., wobec istnienia potrzeby wykładni

18 2

19 przepisu art. 527 k.c., budzącego poważne wątpliwości w doktrynie prawa cywilnego i w orzecznictwie”. W uzasadnieniu skargi jej autor nie uzasadnił tezy o występowaniu w doktrynie „poważnych wątpliwości” w zakresie wykładni tego przepisu, ani nie wskazał judykatów, które świadczyłyby o tym, że w orzecznictwie na tle wykładni art. 527 k.c. występuje rozbieżność.

20 Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 3983

21 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać tylko na

22 odwołaniu się do powołanych podstaw, na których oparta została skarga. Odwołanie się do podstaw kasacyjnych nie wypełnia obowiązku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Byłoby to bowiem zbędnym powielaniem argumentów wskazanych w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych, służących wykazaniu ich zasadności.

23 Skoro więc skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

24 należało ją odrzucić (art. 3986

25 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd

26 Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821

27 k.p.c.