Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., III CNP 66/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., III CNP 66/06

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 66/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Iwona Koper

5 w sprawie z powództwa B. C. i G. C.

6 przeciwko K. M. i J. M.

7 o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2007 r., na skutek skargi pozwanego J. M.

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem,

10 prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

11 z dnia 23 marca 2006 r.,

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Wyrokiem z dnia 23 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 listopada 2005 r. w sprawie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.

15 Wyrok Sądu Apelacyjnego pozwany J. M. zaskarżył w całości skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci art. 231 k.c. poprzez błędną jego interpretację.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z art. 4241

18 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245

19 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza

20 złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne środki. niespełniające wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05. niepubl.).

21 Skarżący nie wskazał, że związana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda powstała. Nie uprawdopodobnił ani rozmiaru poniesionych szkód, ani też nie wykazał ich związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Nie jest bowiem spełnieniem wymagania z art. 4245

22 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie skarżącego, że

23 szkoda wynika z utraty korzyści płynących z istnienia stosunku najmu części spornego budynku, nałożenia obowiązku przeniesienia udziału w wysokości 3/10 nieruchomości oraz utraty korzyści wynikającej ze wzrostu wartości nieruchomości. W istocie powyższe stwierdzenia skarżącego są wyrazem jego niezadowolenia z rozstrzygnięcia Sądu.

24 3

25 Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245

26 § 1 pkt 4 k.p.c.).

27 jc