Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., III CNP 6/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., III CNP 6/10

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 6/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 kwietnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 w sprawie ze skargi dłużników H. J. i D. J. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z.

6 w sprawie Km (…)

7 z wniosku wierzyciela Ministra Skarbu Państwa - Delegatury w Ł.

8 o egzekucję,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., na skutek skargi H. J.

10 o stwierdzenie niezgodności z prawem

11 prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.

12 z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt III Cz (…),

13 odrzuca skargę i zasądza od H. J. na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) zł tytułem kosztów postępowania wywołanego skargą.

Uzasadnienie

14 H. J. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 listopada 2008 r., zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 31 października 2007 r.

15 Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 4245

16 § 1 k.p.c. Należy do nich m.in. wymóg

17 2

18 wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Spełnienie tego obowiązku polega na przeprowadzeniu analizy przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. Ustawodawca wymaga wykazania, czyli wyczerpującego i nie budzącego wątpliwości dowiedzenia, a nie jedynie wskazania, czy przytoczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Oświadczenie skarżącej, że nie jest możliwe zaskarżenie postanowienia z dnia 6 listopada 2008 r. w normalnym trybie, tj. przez złożenie środków odwoławczych, nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 4245

19 § 1 pkt 5 k.p.c.

20 Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248

21 § 1 k.p.c. ).

22 Z podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił

23 skargę.

24 O kosztach postępowania wywołanego skargą orzeczono zgodnie z art. 98 i art. 108 § 1 w związku z art. 39821

25 i art. 42412

26 k.p.c. oraz § 6 pkt 5, § 12 ust. 5 pkt 2

27 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).