Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 47/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III CNP 47/10
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 47/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 grudnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli: Banku P.(...) S.A w W., II Oddział w K. i Bank B.(…) S.A. w K.

6 przeciwko dłużnikowi K. L.

7 przy uczestnictwie nabywcy licytacyjnego W. P.

8 o świadczenie pieniężne,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r., na skutek skargi dłużnika K. L.

10 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

11 postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt II Cz (…) [(WSC (…)],

12 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

13 Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie dłużnika Kazimierza Lewandowskiego na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 grudnia 2008 r., którym przysądzone zostało na rzecz nabywcy licytacyjnego W. P. prawo własności nieruchomości położonej w N. stanowiącej działkę nr 1039/3 o pow. 35 a 60 m2

14 nabytej na licytacji w dniu 9 marca 2000 r. za cenę 21 406 zł.

15 Dłużnik K. L. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września 2009 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 2

17 W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241

18 , art. 5192

19 , art. 11481

20 § 3, art. 11511

21 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). Od innych

22 prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674

23 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231

24 ustawy z dnia 28 lutego

25 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b

26 ). Unormowanie to jest

27 zharmonizowane z art. 4171

28 § 2 zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego

29 jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego.

30 W ustawie z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241

31 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg

32 wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.

33 Zasada bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego oznacza stosowanie w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili podejmowania czynności, a z art. 4248

34 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów skargę dłużnika K. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego 3

35 orzeczenia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym należało odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248

36 § 1 w związku z art. 4241

37 § 1 i 2 k.p.c.).

Powołane przepisy