Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 listopada 2009 r., II AKo 219/09

postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 listopada 2009 r., II AKo 219/09

Tekst

1 Sygn. akt II AKo 219/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 listopada 2009 r.

3 Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

4 Przewodniczący-Sędzia: SA Mariusz Żak

5 Sędziowie: SA Bożena Summer-Brason

6 SA Marek Charuza (spr.)

7 Protokolant: Agnieszka Przewoźnik

8 przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Krzysztofa Błacha

9 po rozpoznaniu w sprawie A. C.

10 w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności

11 w systemie dozoru elektronicznego

12 sporu o właściwość odnośnie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na odbycie kary

13 na podstawie art. 38 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.

14 p o s t a n a w i a

15 stwierdzić, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na odbycie przez A. C. kary pozbawienia wolności

16 w systemie dozoru elektronicznego jest Sąd Okręgowy Warszawa – Praga

17 w Warszawie i wniosek skazanej przekazać do rozpoznania temuż sądowi.

Uzasadnienie

18 Postanowieniem z dnia 11 września 2009 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 38 w zw.

19 z art. 10 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku skazanej A. C. w tym przedmiocie i jako właściwy miejscowo wskazał Sąd Okręgowy w Katowicach, a to z uwagi na stale miejsce zamieszkania skazanej.

20 Sąd Okręgowy w Katowicach odmówił przyjęcia wniosku skazanej

21 i wszczynając spór o właściwość zwrócił się do Sądu Apelacyjnego w Katowicach

22 o jego rozstrzygnięcie, wskazując w uzasadnieniu postanowienia na treść normy

23 art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy z dnia 7 września 2007 r. z której ma wynikać właściwość sądu w okręgu którego aktualnie przebywa skazany odbywający karę pozbawienia wolności.

24 Rozpoznając przedmiotową sprawę uznać należało, że sądem właściwym miejscowo do rozpoznania wniosku skazanej A. C. o udzielenie zezwolenia na odbycie przez nią kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, w okręgu którego przebywa obecnie pozbawiona wolności skazana.

25 Na wstępie należy stwierdzić, że choć kwestie związane z wykonywaniem kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego ujęte zostały w odrębnej ustawie z dnia 7 września 2007 r., to jednak – niezależnie od przyjętej techniki legislacyjnej – ich materia stanowi część uregulowań dotyczących prawa karnego wykonawczego, a zatem nie może być interpretowana w oderwaniu od zasadniczych reguł zawartych w kodeksie karnym wykonawczym z 1997 r.

26 Takie umiejscowienie regulacji ustawy z dnia 7 września 2007 r. pozwala spójnie i zgodnie z zasadą celowości określić i przedstawiony problem właściwości miejscowej do rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

27 Otóż podstawową zasadą rządzącą kwestią właściwości sądu penitencjarnego jest zasada miejsca pobytu osoby skazanej – art. 3 § 2 k.k.w. – co wynika

28 głównie z potrzeby zapewnienia uczestnictwa osoby skazanej w posiedzeniach sądu penitencjarnego.

29 Tak rozumiana kwestia właściwości sądu penitencjarnego umożliwia jednolite ujęcie unormowań zawartych w przepisach art. 38 oraz 41 cytowanej ustawy z dnia

30 7 września 2007 r.

31 Skoro decyduje miejsce pobytu osoby skazanej, to wskazane normy bez pozornej sprzeczności spójnie i konsekwentnie rozstrzygają problem właściwości sądu – jeśli skazany przebywa w zakładzie karnym winien to być sąd w okręgu którego skazany odbywa karę pozbawienia wolności (art. 41 ust. ustawy z dnia 7 września 2007 r.), a jeśli skazany jest na wolności to sąd w okręgu którego kara jest lub ma być wykonywana (art. 38 tejże ustawy).

32 Za takim spójnym i konsekwentnym rozwiązaniem przemawiają dobitnie

33 i względy celowościowe, wynikające z potrzeby sprawnego zapewnienia realizacji wymagań, określonych w art. 41 ust. 2 oraz art. 43 ustawy z dnia 7 września 2007 r.,

34 a dotyczących przede wszystkim konieczności wysłuchania skazanego

35 i przedstawiciela administracji zakładu karnego.

36 Tak więc, ponieważ skazana aktualnie umieszczona w Areszcie Śledczym

37 w W. G. przebywa w okręgu Sądu Okręgowego Warszawa – Praga

38 w Warszawie, to ten sąd właściwy jest obecnie do rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na odbycie przez A. C. kary pozbawienia wolności

39 w systemie dozoru elektronicznego.

40 Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie.

41 z.

42 odpis postanowienia doręczyć skazanej.

43 Katowice, dnia 10.11.2009 r.