Zarządzenie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2017 r., III AUz 4/17

zarządzenie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2017 r., III AUz 4/17

Tekst

1 Sygn. akt III AUz 4/17

ZARZĄDZENIE

2 Dnia 17 marca 2017 r.

3 Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący: SSA Daria Stanek

6 po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. w Gdańsku

7 na posiedzeniu niejawnym

8 w sprawie R. C.

9 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

10 o wysokość emerytury

11 na skutek zażalenia R. C. na postanowienie Sądu Okręgowego

12 w B. z dnia 22 listopada 2016 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji ubezpieczonego, sygn. akt VI U 946/13

13 wniosku R. C. o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego

14 w G.

15 zarządza zwrot wniosku na podstawie art. 130 § 5 k.p.c.

16 SSA Daria Stanek

17 Sygn. akt III AUz 4/17

Uzasadnienie

18 Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygn. akt VI U 946/13 odrzucił apelację ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt VI U 946/13 jako bezprzedmiotową. Przedmiotowe orzeczenie zostało bowiem uchylone,

19 a odwołanie od decyzji ZUS odrzucone prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt III AUa 2037/14.

20 Ubezpieczony wywiódł osobiście zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc

21 o przekazanie sprawy do rozpoznania przez równorzędny sąd w Poznaniu bądź

22 o wyznaczenie do rozpoznania sprawy sędziów, którzy nie rozpoznawali żadnej ze spraw wymienionych w piśmie z dnia 12.11.2016 r.

23 Ubezpieczony przedłożył odpis pisma z dnia 2 listopada 2016 r. wypowiadającego pełnomocnictwo radcy prawnemu H. S. m. in. w sprawie VI U 946/13.

24 W piśmie z dnia 22 grudnia 2016 r. złożonym m. in. do spraw prowadzonych

25 pod sygn. akt VI U 946/13 i III AUa 2037/14, ubezpieczony sformułował wniosek

26 o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Okręgowego w Bydgoszczy i Sądu Apelacyjnego

27 w Gdańsku i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania do równorzędnych sądów

28 w Poznaniu. Do pisma załączono pismo procesowe z dnia 12 listopada 2016 r. zatytułowane „Uzupełnienie apelacji” z wnioskiem o wyłączenie imiennie wskazanych sędziów

29 III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Apelacyjnego w Gdańsku.

30 Analogiczne wnioski ubezpieczony ponawiał w kolejnych pismach ze stycznia 2017 r.

31 W wykonaniu zarządzenia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku do wyjaśnienie rozbieżności co do sędziów, których wyłączenia ubezpieczony się domaga

32 (w wywiedzionym zażaleniu, jak również w piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2016 r. zatytułowanym „Uzupełnienie apelacji”, załączonym do pisma z dnia 22 listopada 2016 r., ubezpieczony wniósł o wyłączenie imiennie wskazanych sędziów orzekających

33 w III Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, przy czym wniosek ten nie obejmował wszystkich sędziów orzekających w tym wydziale; jednocześnie ubezpieczony formułował wnioski o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego w Gdańsku), ubezpieczony wskazał, że domaga się wyłączenia wszystkich sędziów Sądu Okręgowego

34 w Bydgoszczy i Sądu Apelacyjnego w Gdańsku oraz przekazania spraw do równorzędnych sądów w Poznaniu.

35 Mając na uwadze powyższe wskazać należy że – jak wyjaśnił Sąd Najwyższy

36 w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, OSNC 2004/12/207) - wniosek

37 o wyłączenie sędziego musi ściśle określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia oraz ich uprawdopodobnienie. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy muszą być oznaczeni

38 przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione

39 do każdego z nich. Należy podkreślić, że przepisy art. 49 i nast. k.p.c. nie przewidują - znanego w innych systemach - wyłączenia całego sądu jako organu władzy publicznej

40 (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 1957 r., I CO 27/57, OSP 1958,

41 nr 5, poz. 141 lub z dnia 23 września 1965 r., II PO 5/65, "Nowe Prawo" 1966, nr 4, s. 525); dopuszczalne i możliwe jest wyłączenie ściśle oznaczonej osoby lub osób, co do których występują wątpliwości, czy ze względu na stosunek osobisty z jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachowają pełny obiektywizm. Oczywiście, nie jest wykluczone - jeżeli wystąpią ku temu podstawy - wyłączenie wszystkich sędziów zajmujących stanowiska

42 w danym sądzie, w takim jednak wypadku konieczny jest indywidualny wniosek dotyczący każdego sędziego oraz orzeczenie o jego wyłączeniu w konkretnej sprawie.

43 Braki lub niedokładności w tym zakresie uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu, co oznacza, że zachodzi podstawa do wszczęcia postępowania naprawczego przewidzianego w art. 130 k.p.c.; przeprowadza je sąd (przewodniczący),

44 w którym sprawa się toczy (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1998 r., III CZP 70/97, OSNC 1998, nr 9, poz. 132). Należy przy tym podkreślić, że dopiero od chwili skutecznego - wolnego od wad formalnych - złożenia wniosku sędzia staje się iudice suspecto, a więc dopiero od tej chwili zachodzą ograniczenia jurysdykcyjne przewidziane w art. 50 § 3 i art. 51 k.p.c.

45 Niezależnie od powyższego należy jednak podkreślić, że jeżeli wniosek dotyczy wszystkich sędziów sądu apelacyjnego, a więc z przyczyny wskazanej w art. 52 § 1 k.p.c. podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy jako sąd przełożony, musi być złożony

46 z zachowaniem wymagań przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 87¹ § 1 k.p.c.). Wniosek złożony na piśmie „osobiście" przez osobę niespełniającą wymagań przewidzianych

47 w art. 87¹ § 2 k.p.c. podlega zwrotowi na podstawie art. 130 § 5 k.p.c., bez wzywania do usunięcia braków. Zwrot wniosku może być zarządzony przez sędziego objętego wnioskiem. Jak już bowiem wyjaśniono powyżej dopiero od chwili skutecznego - wolnego od wad formalnych - złożenia wniosku sędzia staje się iudice suspecto, a więc dopiero od tej chwili zachodzą ograniczenia jurysdykcyjne przewidziane w art. 50 § 3 i art. 51 k.p.c.

48 Skoro zatem ubezpieczony ostatecznie w sposób nie budzący wątpliwości wyraził żądanie wyłączenia od rozpoznawania sprawy wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego

49 w Gdańsku, przy czym w sprawie działa osobiście, wobec wypowiedzenia pełnomocnictwa proces ego radcy prawnemu, wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego w Gdańsku należało zwrócić na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. bez wzywania do usunięcia braków.

50 SSA Daria Stanek