Wyrok z dnia 18 listopada 2003 r., IV SA 130/02

wyrok z dnia 18 listopada 2003 r., IV SA 130/02

Tekst

TEZY

1 Stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i pozwoleniu na budowę może stanowić wyłącznie przesłankę dla ewentualnego wznowienia postępowania po myśli /art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa/.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Romana W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 grudnia 2001 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie - oddala skargę

Uzasadnienie

3 Zaskarżoną decyzją z dnia 14 grudnia 2001 r. Główny Inspektor Nadzoru budowlanego po rozpoznaniu wniosku Romana W. o ponownie rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia 15 listopada 2001 r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody L. z dnia 12 maja 1999 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie dojazdu do przejścia granicznego G. - S. w ciągu drogi krajowej nr 274 obejmującej zadanie nr A wydzielenie odcinki części drogowej, most przez rzekę L., most przez rzekę W. i wiadukt nad drogą czołgową oraz obejmującej zadanie B i C

4 - utrzymał w mocy wymienioną decyzję.

5 W skardze Roman W. przywołuje okoliczności, na których opierał żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody L. z dnia 12 maja 1999 r. o pozwoleniu na użytkowanie obiektu drogowego tj.:

6 -uchylenie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2001 r. w sprawie IV SA 383/99 decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 marca 1999 r. oraz decyzji Wojewody Z. z dnia 15 grudnia 1998 r. o pozwoleniu na budowę drogi nr 274 zadanie B, które obejmowało działkę należącą do skarżącego nr ewid. 207/1 w G.;

7 -wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę z dniem 30 kwietnia 1999 r., co stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 sierpnia 1999 r. w sprawie IV SA 383/99;

8 - stwierdzenie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 11 marca 1999 r. II SA/Po 360/98 nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z.-G. z dnia 18 marca 1998 r. i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta G. z dnia 23 grudnia 1997 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla wymienionej inwestycji drogowej.

9 Skarżący podnosi, że art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 106 poz. 1126/ nakłada na organ administracji obowiązek protokolarnego stwierdzenia na miejscu budowy zgodności wykonanego obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, a wyeliminowanie z obrotu prawnego wymienionych decyzji o pozwoleniu na budowę i ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowaniu terenu oznacza, że decyzja o pozwoleniu na użytkowaniu zapadła z rażącym naruszeniem wymienionego przepisu. W ocenie skargi z naruszeniem art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa organ administracji odmówił stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

10 W uzupełnieniu skargi skarżący zarzucił, że inwestor nie posiadał w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie prawa do działki nr 207/1 i 393/3, i wobec tego nie powinien uzyskać prawa użytkowania obiektu., bowiem prawo budowlane wykluczało udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu, jeśli inwestor nie ma prawa do gruntu.

11 Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.

12 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Skarga jest nieuzasadniona.

14 Niewadliwe jest stanowisko organu administracji przyjmujące, że wyeliminowanie z obrotu prawnego, po wydaniu kwestionowanej przez skarżącego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie odcinka drogi nr 279, orzeczeń: o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowaniu terenu i o pozwoleniu na budowę wydanych dla przedmiotowej inwestycji nie dawało podstawy do stwierdzenia nieważności tej decyzji na podstawie art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa. W rozpoznanej sprawie jest okolicznością niesporną, że w dacie wydawania przez Wojewodę L. decyzji o pozwoleniu na użytkowanie inwestor legitymował się ostateczną decyzją zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i jeśli inwestycja została wykonana zgodnie z tą decyzją, była zdatna do użytku w sensie technicznym to organ administracji nie mógł odmówić wydania pozwolenia na jej użytkowanie, o ile spełnione były również mnę wymagania przewidziane w art. 59 Prawa budowlanego.

15 Stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i pozwoleniu na budowę może stanowić wyłącznie przesłankę dla ewentualnego wznowienia postępowania po myśli art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa i jak wynika z przedstawionych akt administracyjnych i akt sądowych IV SA 4272/02 postępowanie takie z wniosku skarżącego zawisło i jest prowadzone.

16 Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę z mocy prawa zostało ujawnione dopiero postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 1999 r., a zatem po wydaniu kwestionowanej decyzji i wobec tego nie mogło mieć ono wpływu na ocenę legalności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej inwestycji.

17 Prawidłowo również organ administracji ocenił, że nie uzyskanie przez inwestora prawa do działek należących do skarżącego nie stanowi przesłanki dla stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, bowiem wymieniony uprzednio art. 59 Prawa budowlanego nie przewiduje badania przez organ budowlany w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie obiektu tytułu inwestora do terenu, na którym znajduje się inwestycja. Przedstawione akta wskazują, że toczyło się postępowanie o wywłaszczenie nieruchomości należących do skarżącego lecz do wywłaszczenie nie doszło. Otwartą i niezależną od wyników postępowania w rozpoznanej sprawie jest kwestia wykorzystania przez skarżącego środków przewidzianych w uregulowaniach prawa rzeczowego dla roszczeń wynikających z jego tytułu do gruntów zajętych pod przedmiotową inwestycje.

18 Mając powyższe na względzie wobec niezasadności skargi sąd administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.