Wyrok z dnia 27 marca 1984 r., II SA 106/84

wyrok z dnia 27 marca 1984 r., II SA 106/84

Tekst

TEZY

1 Przewidziane w art. 25 par. 1 pkt 1 Kpa wyłączenie organu administracji państwowej od załatwienia sprawy dotyczącej jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 par. 1 pkt 2 i 3 Kpa oznacza, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji administracyjnej również "z upoważnienia" tego organu przez podległego mu pracownika.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Kazimierza Ł. na decyzję Wojewody Siedleckiego z dnia 10 października 1983 r. w przedmiocie ustalenia miejsca i warunków realizacji inwestycji dla Eugeniusza Ł. i na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 3 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną z upoważnienia Naczelnika Gminy K., a także - zgodnie z art. 208 Kpa - zasądził od Wojewody Siedleckiego kwotę złotych sześćset tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

Uzasadnienie

3 Decyzją nr 8331/13/83 z dnia 30 sierpnia 1983 r., wydaną z upoważnienia Naczelnika Gminy K. przez inspektora do spraw budownictwa i gospodarki komunalnej na podstawie art. 3 i 20 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229/ oraz par. 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego /Dz.U. nr 8 poz. 48 ze zm./, ustalono miejsce i warunki realizacji inwestycji - budowy budynku gospodarczego przez Eugeniusza Ł. w miejscowości K.

4 Po rozpatrzeniu odwołania Kazimierza Ł., decyzją nr BP.NB. 16/8331/61/83 z dnia 10 października 1983 r. Wojewoda Siedlecki zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

5 Na powyższą decyzję wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Kazimierz Ł., wnosząc o uchylenie decyzji jako niezgodnej z prawem.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zarówno skarżący - Kazimierz Ł., jak i zainteresowany - Eugeniusz Ł., zgodnie oświadczyli, że są rodzonymi braćmi, przy czym Naczelnik Gminy K. - Franciszek Ł., jest również ich rodzonym bratem.

8 Spory między stronami trwają już 20 lat i - jak oświadczył skarżący - ma on nieporozumienia rodzinne również z bratem Franciszkiem Ł., - Naczelnikiem Gminy K. Skarżący kwestionował zgodność z prawem udzielonego zezwolenia, podnosząc zarzut niezachowania odpowiednich odległości między budynkami.

9 W świetle powyższego w sprawie niniejszej zastosowanie miały nie tylko przepisy art. 24 ust. 1 pkt 2 Kpa o wyłączeniu pracownika, ale także przepisy art. 25 par. 1 pkt 1 Kpa o wyłączeniu organu. Tak więc, zgodnie z art. 26 par. 2 pkt 1 Kpa, zachodziła w sprawie konieczność wyłączenia organu /Naczelnika Gminy K./ i załatwienia sprawy przez organ wyższego stopnia, bądź wyznaczenia przez ten organ do załatwienia sprawy innego podległego mu organu.

10 W związku ze stwierdzoną w niniejszej sprawie sytuacją Naczelny Sąd Administracyjny wyraża następujący pogląd prawny.

11 Kierownik organu administracji państwowej /np. naczelnik gminy/ z mocy samego prawa /art. 25 par. 1 pkt 1 Kpa/ podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych jego rodzonych braci.

12 Wyłączenie organu administracji państwowej od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 par. 1 pkt 2 i 3 Kpa oznacza, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji "z upoważnienia" tego organu przez podległego mu pracownika. W takiej bowiem sytuacji nie chodzi jedynie o wyłączenie konkretnego pracownika, lecz o wyłączenie organu administracji państwowej, a więc i podległych temu organowi pracowników.

13 Z tych względów i zgodnie z art. 207 par. 1 i 2 pkt 3 Kpa orzeczono jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 208 Kpa.