Wyrok z dnia 25 listopada 1994 r., SA/Wr 1954/94

wyrok z dnia 25 listopada 1994 r., SA/Wr 1954/94

Tekst

TEZY

1 Na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ rada gminy nie może wydawać przepisów porządkowych, dotyczących kwestii spożywania alkoholu, w zakresie w jakim zostało to uregulowane w Kodeksie Wykroczeń bądź w ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./.

Uzasadnienie

2 Rada Miejska uchwałą powołującą się na art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 40 ust. 2 pkt 4 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, wprowadziła zakaz spożywania napojów alkoholowych w określonych miejscach. W par. 1 ustalono regulamin korzystania z obiektu zabytkowego "Stare Miasto" stanowiący załącznik nr 1 do uchwały. W par. 4 tejże uchwały określono, iż osoby naruszające zakazy określone uchwałą podlegają sankcjom określonym w art. 34 Kodeksu wykroczeń.

3 Wojewoda, powołując się na art. 93 ust. 1 w związku z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, zaskarżył par. 4 uchwały, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, jako sprzecznej z prawem.

4 W uzasadnieniu podano, iż takie uregulowanie jest sprzeczne z art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym. Przepis ten dopuszcza możliwość wydania przez radę miejską przepisów powszechnie obowiązujących, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli, a także zapewnienia spokoju, bezpieczeństwa publicznego. Jednakże nakazy i zakazy ujęte w uchwale nie mogą być zagrożone sankcjami karnymi przewidzianymi w Kodeksie wykroczeń.

5 Naruszenie przepisów porządkowych może być zagrożone karą grzywny, wymierzoną w trybie i na zasadach określonych w prawie o wykroczeniach, jeżeli zagrożenie to zostało w tych przepisach wyraźnie przewidziane. Wynika to z art. 40 ust. 4 ustawy o samorządzie terytorialnym. Reasumując skarżący podał, że Rada Miejska mogła podjąć uchwałę na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie terytorialnym, lecz nie mogła uregulować w ten sposób, że zakazy określone w uchwale podlegają sankcjom określonym w Kodeksie wykroczeń /jak to uczyniła w par. 4 uchwały/. (...)

6 Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi. Uznano, iż zaskarżony paragraf uchwały nie jest sprzeczny z prawem.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym i art. 41 ust. 1 tej ustawy rada gminy może wydawać przepisy porządkowe.

9 W drodze przepisów porządkowych mogą być ustanawiane powszechnie obowiązujące nakazy i zakazy określonego zachowania się, niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz dla zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego w zakresie, w jakim zakazy takie i nakazy nie zostały ustanowione w ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących.

10 Rada gminy nie może zatem stanowić przepisów porządkowych, jeżeli nie jest to niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli bądź dla zaspokojenia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego albo określone nakazy lub zakazy ustanowione zostały w ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących. Oznacza to, że na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym rada gminy nie może wydawać przepisów porządkowych w zakresie, w jakim nakazy i zakazy określonego zachowania się osoby objęte zostały dyspozycjami przepisu Kodeksu wykroczeń bądź ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

11 Naruszenie przepisów porządkowych może być zagrożone karą grzywny, wymierzoną w trybie i na zasadach określonych w Prawie o wykroczeniach. Wynika to z art. 40 ust. 4 ustawy o samorządzie terytorialnym.

12 Możliwość karania za naruszenie zakazów i nakazów, ustanowionych w przepisach porządkowych, ograniczona została wyłącznie do kary grzywny i nie obejmuje innych kar zasadniczych wymienionych w art. 18 pkt 4 Kodeksu wykroczeń oraz przewidzianych w art. 54 tego Kodeksu, a mianowicie kary nagany.

13 W przedmiotowej sprawie Rada Miasta w par. 4 uchwały określiła, iż osoby naruszające zakazy określone w uchwale podlegają sankcjom określonym w art. 54 Kodeksu wykroczeń.

14 Trafnie zatem skarżący podniósł, iż powyższe zakazy nie mogą zawierać innych sankcji niż wynikające z wyżej cytowanych przepisów.

15 Z tych względów skargę jako uzasadnioną uwzględniono, orzekając nieważność tej części uchwały.