Wyrok z dnia 3 lipca 2001 r., II SA/Kr 526/00

wyrok z dnia 3 lipca 2001 r., II SA/Kr 526/00

Tekst

TEZY

1 Rozstrzygnięcie sprawy o zniesienie współwłasności nie jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa.

2 Zniesienie współwłasności nie jest sporem o własność, a stosowne orzeczenie sądu powszechnego w takiej sprawie ma charakter konstytutywny tj. kształtuje stosunki własnościowe na nowo i na przyszłość, ale między współwłaścicielami.

Sentencja

3 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Alicji Ł. i Leokadii. Ś. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 stycznia 2000 r., (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania -skargę oddala -

Uzasadnienie

4 Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 1999 r. w sprawie II SA/Kr 2102/97 zostały uchylone: decyzja Wojewody K. z dnia 8 października 1997 r. (...) w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w przewodach wentylacyjnych w budynku mieszkalnym bliźniaku położonym w K. przy ulicy M. 178, oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia 23 lipca 1997 r. Adresatami uchylonych decyzji byli współwłaściciele nieruchomości z budynkiem tj. Stanisława i Wacław B., Alicja Ł. i Leokadia Ś. Na osoby te decyzją organu I instancji nałożono obowiązek wykonania we wspólnej ścianie budynku co najmniej 1 dodatkowo przewodu wentylacyjnego z wyprowadzeniem ponad dach, odłączenie od przewodu oznaczonego symbolem C-6 i zaślepienie kratki wentylacyjnej w pomieszczeniu kuchni na I piętrze w mieszkaniu nr l, a następnie podłączenie tego pomieszczenia do nowo wykonanego przewodu, oraz poprawienia osadzenia i uszczelnienia na obwodzie kratki wentylacyjnej na przewodzie oznaczonym symbolem C-1 w pomieszczeniu kotłowni w podpiwniczeniu mieszkania nr 2.

5 Decyzją organu II instancji skorygowano jedynie podstawę prawną rozstrzygnięcia /z art. 66 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego na art. 66 pkt 1 i 3 tego Prawa/ i stwierdzono brak podstaw do nakazania wykonania czynności doprowadzających budynek do stanu zgodnego z zatwierdzonym w 1959 r. projektem technicznym, w pozostałym zakresie decyzję organu I instancji utrzymano w mocy. Uchylając opisane decyzje Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zostały one podjęte przedwcześnie, bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności. W szczególności nie wyjaśniono, od jakiego czasu i z jakiego powodu budynek przy ul. M. 178 w K. użytkowany jest w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, czy ujawniony stan datuje się od czasu samowolnej rozbudowy części budynku Alicji Ł. i Leokadii Ś. czy też istniał wcześniej, jak były użytkowane przewody spalinowe i wentylacyjne po oddaniu budynku do użytkowania, czy i kiedy nastąpiły zmiany w podłączeniach do poszczególnych pomieszczeń. Wskazał sąd, iż kwestie powyższe winny zostać wyjaśnione w drodze wnikliwego postępowania, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych środków dowodowych. Zastrzegł sąd, że sprawa samowolnej rozbudowy budynku bliźniaczego może mieć związek z zakłóceniem pracy przewodów kominowo-wentylacyjnych i że obowiązek usunięcia tego stanu powinien być w takiej sytuacji nałożony na inne niż Stanisława i Wacław B. osoby. Nie można też wykluczyć, że sytuacja powróci do normy po ewentualnym wydaniu i wykonaniu nakazu rozbiórki części budynków wzniesionych bez pozwolenia.

6 Postanowieniem z dnia 14 grudnia 1999 r. (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K., na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przed Sądem Rejonowym w K. postępowania w sprawie "o wyjście ze współwłasności" posesji przy ulicy M. 178 w K. Według oceny organu I instancji rozstrzygnięcie sądu umożliwi ustalenie właścicieli poszczególnych kanałów wentylacyjnych i spalinowych, co ma istotne znaczenie dla prowadzonego postępowania administracyjnego. W wyniku zażalenia Stanisławy i Wacława małżonków B. postanowieniem z dnia 31 stycznia 2000 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stwierdził, że rozstrzygnięcie postępowania "o wyjściu ze współwłasności" nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa, bowiem rozpatrzenie niniejszej sprawy i wydanie decyzji nie zależy od sposobu podziału budynku między poszczególnych współwłaścicieli. Niezależnie od postępowania sądowego organ I instancji będzie zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 9 lipca 1999 r.

7 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Alicja Ł. i Leokadia Ś. domagały się uchylenia postanowienia organu II instancji i utrzymania w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania, odwołując się do motywów uzasadnienia postanowienia organu I instancji.

8 Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, przytaczając argumenty z uzasadnienia swej decyzji.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył:

10 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Słusznie bowiem II instancji zauważa, że rozstrzygnięcie sprawy o zniesienie współwłasności nie jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa. Zniesienie współwłasności nie jest sporem o własność, a stosowne orzeczenie sądu powszechnego w takiej sprawie ma charakter konstytutywny tj. kształtuje stosunki własnościowe na nowo i na przyszłość, ale między współwłaścicielami. Ci ostatni zaś są obecnie znani i uczestniczą w postępowaniu administracyjnym. Nie ma zatem żadnych przeszkód tamujących to postępowanie, w szczególności zaś podejmowanie czynności zmierzających do wyjaśnienia kwestii wskazanych w wyroku NSA z dnia 9 lipca 1999 r. Czynności takich organ I instancji nie podjął, choć przecież właśnie ich efektem miało być m.in. ustalenie ewentualnych adresatów decyzji wydawanej w ramach nadzoru budowlanego. Zagadnienie wstępne to takie, bez którego rozstrzygnięcia nie jest możliwe wydanie prawidłowej decyzji.

11 W istniejącym obecnie stanie prawnym i faktycznym taka przeszkoda nie istnieje, wobec czego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę na decyzję organu II instancji należało oddalić.