Wyrok z dnia 14 maja 2026 r., XVII GW 28/23

wyrok z dnia 14 maja 2026 r., XVII GW 28/23

Tekst

1 Wyrok+Uzasadnienie

2 Sygnatura akt XVII GW 28/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 Dnia 14 maja 2026 r.

4 Sąd Okręgowy w Gdańsku XVII Wydział Własności Intelektualnej

5 w składzie:

6 Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Weronika Klawonn

7 Protokolant sekr. sąd Weronika Ługiewicz

8 po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. w Gdańsku

9 na rozprawie

10 spraw połączonych tj.:

11 sprawy z powództwa [xAnon] Spółki Akcyjnej z siedzibą w [xAnon]

12 przeciwko [xAnon] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, spółce komandytowej z siedzibą w [xAnon],

13 o ochronę znaków towarowych i o czyny nieuczciwej konkurencji

14 oraz

15 sprawy z powództwa [xAnon] Spółki Akcyjnej z siedzibą w [xAnon]

16 przeciwko [xAnon]

17 o ochronę znaków towarowych i o czyny nieuczciwej konkurencji

18 I. nakazuje pozwanemu [xAnon] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, spółce komandytowej zaniechania używania w odniesieniu do usług myjni pojazdów świadczonych na stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon] oraz w reklamie tych usług oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w odniesieniu do poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji myjni pojazdów łącznie lub osobno: a) fryzu wiaty

19 myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

20 b) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie

21 myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach;

22 II. oddala powództwo w zakresie żądania zgłoszonego w pkt I pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej tj. co do usług świadczonych na stacji paliw w [xAnon], a nie dotyczących usługi myjni pojazdów, III. umarza postępowanie w zakresie żądania zgłoszonego w pkt I pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej lit. a) i c)

23 IV. oddala powództwo w zakresie żądania zgłoszonego w pkt II. pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej lit. b) i d),

24 V. umarza postępowanie w zakresie żądania zgłoszonego w pkt II pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej lit. a) i c).

25 VI. nakazuje pozwanemu [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku zapewnienie usunięcia z profilu [xAnon] na [xAnon] fotografii stacji paliw i myjni samochodowej na stacji paliw przy ul. [xAnon] odzwierciedlających jej wygląd sprzed 25 października 2024 r. VII. zasądza od pozwanego [xAnon] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej na rzecz Fundacji [xAnon] z siedzibą w [xAnon] (nr KRS: [xAnon]) kwotę 15 000 zł. (piętnaście tysięcy złotych) płatne w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, oddalając w pozostałym zakresie żądanie zapłaty na cel związany z dbałością o dziedzictwo kulturowe, wspieraniem kultury oraz ochroną zabytków polskiej kultury w zakresie związanym z przemysłem naftowym i gazowniczym, VIII. oddala powództwo w zakresie żądania zgłoszonego w pkt VI. pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej tj. co do żądania zapłaty odszkodowania, IX. nakazuje pozwanemu [xAnon] zaniechania używania w odniesieniu do budynku myjni pojazdów na stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon] oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów[xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w odniesieniu do poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji myjni pojazdów: a) fryzu wiaty

26 myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

27 b) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie

28 myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon]lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach;

29 X. oddala powództwo w zakresie żądania zgłoszonego w pkt I pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] co do pozostałych budynków na stacji paliw w [xAnon], nie stanowiących myjni pojazdów, a także co do usług świadczonych na stacji paliw w [xAnon] i ich reklamy, XI. umarza postępowanie w zakresie żądania zgłoszonego w pkt I pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] lit. a) i c)

30 XII. nakazuje pozwanemu [xAnon] usunięcie ze stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon] i zniszczenie w terminie do 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów: [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w odniesieniu do poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji budynku myjni pojazdów: a) fryzu wiaty myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

31 d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor[xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor[xAnon]po bokach; XIII. umarza postępowanie w zakresie żądania zgłoszonego w pkt II pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] lit. a) i c)

32 XIV. oddala powództwo w zakresie żądania zgłoszonego w pkt III pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon],

33 XV. zasądza od pozwanego [xAnon] rzecz Fundacji [xAnon] z siedzibą w [xAnon] (nr KRS: [xAnon]) kwotę 5 000zł. (pięć tysięcy złotych) płatne w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, oddalając w pozostałym zakresie żądanie zapłaty na cel związany z dbałością o dziedzictwo kulturowe, wspieraniem kultury oraz ochroną zabytków polskiej kultury w zakresie związanym z przemysłem naftowym i gazowniczym, XVI. oddala powództwo w zakresie żądania zgłoszonego w pkt V. pozwu skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon],

34 XVII. zasądza od pozwanego [xAnon] na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej tytułem odszkodowania 3600 zł. (trzy tysiące sześćset złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 listopada 2023 r. do dnia zapłaty, oddalając w pozostałym zakresie skierowane przeciwko [xAnon] powództwo o zapłatę odszkodowania, XVIII. zasądza od pozwanego [xAnon] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w [xAnon] na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej [xAnon] zł. (tysiąc sześćset trzydzieści pięć złotych) tytułem części opłaty od pozwu, XIX. zasądza od powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej na rzecz pozwanego [xAnon] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej [xAnon] zł. (siedem tysięcy siedemset szesnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

35 XX. zasądza od pozwanego [xAnon] na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej 1327 zł. (tysiąc trzysta dwadzieścia siedem złotych) tytułem części opłaty od pozwu oraz 5290 zł. 96 gr. (pięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) tytułem wydatków związanych z kosztami opinii biegłego, XXI. zasądza od powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej na rzecz pozwanego [xAnon] 8 386 zł. (osiem tysięcy trzysta osiemdziesiąt sześć złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego,

36 XXII. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gdańsku na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej w [xAnon] 6952 zł. 69 gr. (sześć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem niewykorzystanej zaliczki.

37 SSO Weronika Klawonn

38 Sygn. akt: XVII GW 28/23

Uzasadnienie

WYROKU SĄDU OKRĘGOWEGO W GDAŃSKU

39 Z DNIA 14 MAJA 2026 r.

40 Wyrok dotyczy spraw połączonych1:

41 XVII GW 28/23 – z powództwa [xAnon] SA w [xAnon] przeciwko [xAnon] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w [xAnon]

42 XVII GW 163/23 z – z powództwa [xAnon] SA przeciwko [xAnon]

STANOWISKA STRON

43 Powód [xAnon] Spółka Akcyjna z siedzibą w [xAnon] żądał:

44 ⚫

45 wobec pozwanego [xAnon] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w [xAnon] (dalej: [xAnon], pozwany ad. 1) (pozew z dn. 10 stycznia 2023r. – k. 4 – 30; protokół posiedzenia przygotowawczego z dn. 20 czerwca 2023 r. – k. 436; pismo z dn. 2 sierpnia 2023 r. – k.443 ): I. nakazania pozwanemu zaniechania używania w odniesieniu do wszelkich usług świadczonych na stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon], w tym sprzedaży paliw, usług sprzedaży detalicznej artykułów, usług myjni pojazdów, usług gastronomicznych na stacji paliw oraz w reklamie stacji paliw i usług na niej świadczonych, jak również w odniesieniu do stacji paliw i myjni samochodowej oraz ich elementów konstrukcyjnych, oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w odniesieniu do każdego z poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji stacji paliw występujących łącznie lub osobno: a) fryzu budynku/pawilonu sklepu na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki i centralny kaseton w kolorze [xAnon], (

46 w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

47 b) fryzu wiaty

48 myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

49 c) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie budynku sklepu stacji paliw w tym elementów w postaci panelu lub gzymsu lub szyldu zawierających kolor [xAnon] lub inny podobny jasny, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach, ( w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

50 d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie

51 myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon]lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach;

52 II. nakazania pozwanemu usunięcia ze stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon] i zniszczenia w terminie do 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów: [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w doniesieniu do każdego z poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji stacji paliw występujących łącznie lub osobno: a) fryzu budynku/pawilonu sklepu na stacji paliw zawierającego dominujące[xAnon] elementy oraz narożniki i centralny kaseton w kolorze [xAnon], (

53 w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

54 b) fryzu wiaty myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze[xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

55 c) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie budynku sklepu stacji paliw w tym elementów w postaci panelu lub gzymsu lub szyldu zawierających kolor [xAnon]lub inny podobny jasny, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach, ( w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

56 d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor[xAnon]lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach; III. nakazania pozwanemu w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku zapewnienie usunięcia z profilu [xAnon] na [xAnon] fotografii stacji paliw i myjni samochodowej na stacji paliw zawierających oznaczenia stanowiące kombinacje kolorów: [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach , w odniesieniu do każdego z poniżej z poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji stacji paliw występujących łącznie lub osobno: a) fryzu budynku/pawilonu sklepu na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki i centralny kaseton w kolorze [xAnon],

57 b) fryzu wiaty myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze[xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

58 c) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie budynku sklepu stacji paliw w tym elementów w postaci panelu lub gzymsu lub szyldu zawierających kolor[xAnon] lub inny podobny jasny, w tym zawierających kolor [xAnon]lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach, d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon]lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon]lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach; IV. zasądzenia od pozwanego na rzecz Fundacji [xAnon] z siedzibą w [xAnon] (nr KRS: [xAnon]) kwoty 70.000 zł, na cel związany z dbałością o dziedzictwo kulturowe, wspieraniem kultury oraz ochroną zabytków polskiej kultury w zakresie związanym z przemysłem naftowym i gazowniczym, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty; V. upoważnienia powoda do usunięcia fotografii stacji paliw i myjni w [xAnon] przy ul. [xAnon] z profilu [xAnon] na [xAnon] zgodnie z żądaniami zawartymi III powyżej, na koszt pozwanego, na wypadek gdyby strona pozwana nie wykonała nałożonych na nią nakazów w terminie; VI. zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda tytułem odszkodowania kwoty 162.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty (wyliczenie k. 29)

59 oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w procesie oraz w postępowaniu zabezpieczającym, według norm przepisanych, o ile nie zostanie przedstawiony spis kosztów;

60 ⚫

61 wobec pozwanego [xAnon] (dalej: pozwany ad. 2)(pozew z dn. 25 września 2023 r. – k. 680 – 710v.), w sprawie uprzednio prowadzonej pod sygnaturą XVII GW 163/23:

62 I. nakazania pozwanemu zaniechania używania w odniesieniu do wszelkich usług świadczonych na stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon], w tym sprzedaży paliw, usług sprzedaży detalicznej artykułów, usług myjni pojazdów, usług gastronomicznych na stacji paliw oraz w reklamie stacji paliw i usług na niej świadczonych, jak również w odniesieniu do stacji paliw i myjni samochodowej oraz ich elementów konstrukcyjnych, oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w odniesieniu do każdego z poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji stacji paliw występujących łącznie lub osobno: a) fryzu budynku/pawilonu sklepu na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki i centralny kaseton w kolorze[xAnon], (

63 w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

64 b) fryzu wiaty myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

65 c) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie budynku sklepu stacji paliw w tym elementów w postaci panelu lub gzymsu lub szyldu zawierających kolor [xAnon] lub inny podobny jasny, w tym zawierających kolor[xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach, ( w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

66 d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach; II. nakazania pozwanemu usunięcia ze stacji paliw w [xAnon] przy ul. [xAnon] i zniszczenia w terminie do 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oznaczenia stanowiącego kombinację kolorów: [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach, w doniesieniu do każdego z poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji stacji paliw (w tym sklepu na stacji paliw) i myjni samochodowej występujących łącznie lub osobno: a) fryzu budynku/pawilonu sklepu na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki i centralny kaseton w kolorze [xAnon], (

67 w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

68 b) fryzu wiaty myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

69 c) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie budynku sklepu stacji paliw w tym elementów w postaci panelu lub gzymsu lub szyldu zawierających kolor [xAnon] lub inny podobny jasny, w tym zawierających kolor[xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach, ( w tym zakresie pozew został cofnięty pismem powoda z 12 lutego 2025 r. k. 1413)

70 d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor[xAnon] po bokach; III. nakazania pozwanemu w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku zapewnienie usunięcia z profilu [xAnon] na [xAnon] fotografii stacji paliw i myjni samochodowej na stacji paliw zawierających oznaczenia stanowiące kombinacje kolorów: [xAnon] lub innym jasnym kolorem w następującym położeniu i proporcjach , w odniesieniu do każdego z poniżej z poniżej wskazanych elementów wystroju lub konstrukcji stacji paliw występujących łącznie lub osobno: a) fryzu budynku/pawilonu sklepu na stacji paliw zawierającego dominujące [xAnon] elementy oraz narożniki i centralny kaseton w kolorze [xAnon],

71 b) fryzu wiaty myjni pojazdów na stacji paliw zawierającego dominujące[xAnon] elementy oraz narożniki w kolorze [xAnon] lub innym podobnym jasnym kolorze,

72 c) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie budynku sklepu stacji paliw w tym elementów w postaci panelu lub gzymsu lub szyldu zawierających kolor [xAnon] lub inny podobny jasny, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach, d) elementów reklamowo – informacyjnych na fryzie myjni pojazdów na stacji paliw zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny, w tym elementów w postaci panelu, lub gzymsu lub szyldu, w tym zawierających kolor [xAnon] lub inny jasny umieszczony centralnie i kolor [xAnon] po bokach; IV. zasądzenia od pozwanego na rzecz Fundacji [xAnon] z siedzibą w [xAnon] (nr KRS: [xAnon]) kwoty 70.000 zł, na cel związany z dbałością o dziedzictwo kulturowe, wspieraniem kultury oraz ochroną zabytków polskiej kultury w zakresie związanym z przemysłem naftowym i gazowniczym, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty; V. upoważnienie powoda do usunięcia oznaczeń i zniszczenia elementów wystroju stacji paliw i myjni w [xAnon] przy ul. [xAnon] oraz upoważnienie powoda usunięcia fotografii stacji paliw i myjni w [xAnon] przy ul. [xAnon] z profilu [xAnon] [xAnon] na [xAnon] zgodnie z żądaniami zawartymi w pkt III powyżej, na koszt pozwanego, na wypadek gdyby strona pozwana nie wykonała nałożonych na nią nakazów w terminie; VI. zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda tytułem odszkodowania kwoty 181.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty (wyliczenie k. 708)

73 oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w procesie oraz w postępowaniu zabezpieczającym, według norm przepisanych, o ile nie zostanie przedstawiony spis kosztów.

74 Powód wskazał następujące podstawy prawne swoich żądań wobec obu podmiotów pozwanych:

75 - roszczenia o zaniechanie - art. 296 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 296 ust. 2 pkt 2 ustawy z dn. 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170) – p.w.p., art. 9 ust. 2 lit. b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz. U. UE. L. z 2017 r. Nr 154, str. 1 z późn. zm.) – Rozporządzenie oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 u.z.n.k. w zw. z art. 5. art. 10 i art. 3 u.z.n.k. ; - roszczenia o usunięcie skutków naruszenia – art. 286 p.w.p., art. 18 ust. 1 pkt 2 u.z.n.k. w zw. z art. 5. art. 10 i art. 3 u.z.n.k. ;

76 - roszczenia o zapłatę pokutnego – art. 18 ust. 1 pkt 6 u.z.n.k. w zw. z art. 5. art. 10 i art. 3 u.z.n.k. ;;

77 - roszczenia o naprawienie szkody – art. 296 ust. 1 pkt 2 p.w.p. i art. 18 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k. w zw. z art. 5. art. 10 i art. 3 u.z.n.k. ;

78 Ponadto przeciwko pozwanemu [xAnon] w sprawie XVII GW 163/23, powód wskazał na art. 296 ust. 2 pkt 3 p.w.p. art. 301 p.w.p. oraz art. 9 ust. 2 lit. c Rozporządzenia jako podstawę prawną roszczeń o zaniechanie ze względu na renomę i powszechną znajomość swoich znaków towarowych. Powód prowadzi działalność w zakresie produkcji, dystrybucji i sprzedaży paliw. W ramach tej działalności zarządza 6 rafineriami i siecią ponad 2800 stacji benzynowych. Od roku 2000 w obrocie posługuje się nazwą [xAnon] (od dnia 3 lipca 2023 r. – [xAnon] spółka akcyjna). Obok oznaczenia słownego [xAnon] wiodącymi oznaczeniami wykorzystywanymi przez powoda są znaki towarowe i spójna komunikacja wizualna oparta na połączeniu kolorów [xAnon]. Oznaczenia objęte obecnie jego znakami towarowymi wykorzystuje od co najmniej 2002 r. Zewnętrzny wygląd stacji benzynowych powoda stanowi ustalony i jednolity system identyfikacji wizualnej, na którą składają się m.in. graficzne znaki towarowe: [xAnon], R. [xAnon], R. [xAnon], graficzno-przestrzenne znaki towarowe: R. [xAnon], R. [xAnon], R. [xAnon], R. [xAnon], R. [xAnon] oraz słowne oraz słowno-graficzne oznaczenia [xAnon] (słowno-graficzny znak towarowy [xAnon]). Na skutek wspólnego wykorzystywania oznaczeń renoma i rozpoznawalność oznaczenia [xAnon] udzielona została pozostałym składnikom komunikacji wizualnej marki. Ze względu na aktywną działalność marketingową, dominującą pozycję na krajowym rynku motoryzacji i stacji paliw oraz stosowanie jednolitej identyfikacji wizualnej stacji własnych jak i franczyzowych wykorzystywane oznaczenia nabyły renomę. Renomowane oznaczenia powoda łączone są przez konsumentów z wysoką jakością usług, przez co chętnie korzystają oni z jego stacji benzynowych, a sama marka [xAnon] została wyróżniona licznymi nagrodami. Pozwany [xAnon]prowadzi stację benzynową w [xAnon]. Właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkami stacji jest [xAnon] – udziałowiec [xAnon]. Oznaczenia graficzne i graficzno-przestrzenne stacji benzynowej i myjni w [xAnon] są łudząco podobne do znaków towarowych powoda. Z uwagi na tożsamość towarów i usług świadczonych oraz charakterystykę konsumenta (kierowcy), oznaczenia używane przez pozwanego [xAnon] mogą wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia towarów i usług, a także co do tego przedsiębiorstwa prowadzącego stację benzynową. Ponadto przywodzą na myśl renomowane znaki towarowe powoda, powodując szkodę dla ich zdolności odróżniającej.

79 W odpowiedzi na pozew pozwany [xAnon] (k. 316 – 359) wniósł o oddalenie powództwa w całości.

80 Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji biernej. Właścicielem stacji benzynowej i myjni w [xAnon] przy ul. [xAnon] jest [xAnon] (pozwany ad. 2) prowadzący działalność gospodarczą pod firmę [xAnon]. Pozwana spółka dzierżawi obiekty na podstawie umowy z dn. 6 lipca 2015 r. W ocenie pozwanego ad. 1 ten fakt przesądza o braku legitymacji biernej po jego stronie. Pozwany [xAnon] powołał się na pierwszeństwo używania oznaczenia. Podkreślił, że prowadzi stację benzynową i myjnię jedynie w [xAnon]. Obiekt jest dobrze znany w tej miejscowości oraz jej okolicy. Stacja posiada niezmienną kolorystykę od początku funkcjonowania, tj. od 2012 r. [xAnon] kolorystyka została zaczerpnięta ze słowno-graficznego znaku towarowego [xAnon] (R. [xAnon]) zarejestrowanego 7 lutego 2002 r. Znak ten jest wcześniejszy niż znaki towarowe, na które powołuje się powód (zarejestrowane w grudniu 2013 r.). Również wizualizacja przedmiotowej stacji została opracowana wcześniej, tj. w 2012 r., na zlecenie pozwanego [xAnon]. Zdaniem pozwanego [xAnon] nie zachodzi ryzyko konfuzji. Stacja benzynowa i myjnia w [xAnon] są oznaczone w sposób odróżniający, który jednoznacznie wskazuje na [xAnon]. Obowiązujące ograniczenie prędkości na przylegającej drodze oraz bliskość przejścia dla pieszych wymusza na kierowcach jazdę z mniejszą prędkością i zachowanie wzmożonej uwagi, co minimalizuje ryzyko pomylenia oznaczeń stacji z wykorzystywanymi przez powoda. Co więcej, w [xAnon] funkcjonuje stacja benzynowa należąca do sieci powoda, której wygląd znacząco odbiega od wyglądu stacji pozwanego. Roszczenia powoda są sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

81 W odpowiedzi na pozew pozwany [xAnon] (k. 1211 – 1251) wniósł o oddalenie powództwa w całości

82 W uzasadnieniu swojego stanowiska powołał się na to, że w okolicach [xAnon] prowadzi działalność gospodarczą od 1982 r. i jest znanym lokalnej społeczności przedsiębiorcą. Korzystał z oznaczenia [xAnon]o [xAnon] kolorystyce. W 2012 roku wybudował obiekty stacji benzynowej, zlecając profesjonaliście projektu wystroju i wizualizację. Miała ona nawiązywać do rozpoznawalnego oznaczenia [xAnon]. Stacja [xAnon] funkcjonuje od 2012 r. i wypracowała swoją pozycję na rynku lokalnym. Tym samym pozwany zaprzeczył, aby oznaczenie stacji nawiązywało do znaków towarowych powoda, tym bardziej, że te zostały zarejestrowane później niż rozpoczęcie działalności stacji.

83 Oznaczenia pozwanego różnią się od znaków towarowych powoda i są rozpoznawane przez konsumentów, co wyklucza wprowadzenie w błąd.

84 Pozwany [xAnon] zakwestionował renomę znaków objętych żądaniem pozwu. Przymiot ten może posiadać jedynie znak słowno-graficzny [xAnon] obejmujący wizerunek [xAnon]

85 Pozwany zaprzeczył, aby jego działanie stanowiło naruszenie renomowanych znaków towarowych powoda, względnie czyny nieuczciwej konkurencji.

PODSTAWA FAKTYCZNA WYROKU

86 Działalność pozwanych

87 [xAnon] od 1982 prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą [xAnon]

88 Okoliczność bezsporna.

89 W 1998 r. [xAnon] złożył wniosek o rejestrację słowno-graficznego znaku towarowego [xAnon] (o wglądzie jak niżej), zarejestrowanego pod numerem [xAnon] w dniu 7 lutego 2002 r.

90 Okoliczność bezsporna.

91 W dniu 12 listopada 2012 r. [xAnon] zawarł umowę o roboty budowlane, której przedmiotem było wykonanie stacji paliw wraz z wizualizacją.

92 Okoliczność bezsporna.

93 Stworzenie wizualizacji miało prowadzić do powstania stacji, której wygląd będzie spełniał walory estetyczne, współgrał ze znakiem [xAnon], jak również nie naruszał praw jakichkolwiek innych osób trzecich. Wykonanie wizualizacji stacji paliw pozwany [xAnon] zlecił [xAnon] sp. z o.o. z siedzibą w [xAnon]. Kompozycja kolorów [xAnon] została wykorzystana przy elementach takich jak: fryz na wiacie stacji, fryz nad wejściem do sklepu na stacji paliw, pylon oraz fryz na zadaszeniu myjni samochodowej. Dowody: przesłuchanie pozwanego z dn. 28 marca 2024 r. [00:50:20 – 01:19:46] – k. 596 – 597; zeznania świadka [xAnon] z dn. 28 marca 2024 r. [00:20:03 – 00:49:09] – k. 595v. – 596; umowa o roboty budowlane nr [xAnon] z dn. 12.11.2012 r. – k. 1258 – 1264; faktury VAT nr: [xAnon], [xAnon], [xAnon] – k. 1265 – 1268 Na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [xAnon] z dn. 28 marca 2013 r. (znak: [xAnon]) pozwany [xAnon] uzyskał pozwolenie na użytkowanie stacji paliw raz z zapleczem oraz myjni samochodowej.

94 Okoliczność bezsporna. Dowody: decyzja z dn. 28.03.2013 r. – k. 458.

95 Do 2015 r. stację benzynową oraz myjnię położoną w [xAnon] przy ulicy [xAnon]. prowadził pozwany [xAnon]. 6 lipca 20215 została zawarta umowa dzierżawy [xAnon] „z całą wizualizacją obiektu” pomiędzy pozwanym [xAnon] jako wydzierżawiającym a pozwanym [xAnon] sp. z o.o. sp.k. jako dzierżawcą. Czynsz dzierżawny wynosi 20 000 zł. miesięcznie Umowa była zawarta od 1 września 2015 r. na okres 10 lat. Okoliczność bezsporna. Dowód: umowa dzierżawy k. 370 i nast.

96 Spółka [xAnon] sp. z o.o. sp.k. prowadzi tylko jedną stację paliw, zlokalizowaną w [xAnon] przy ul. [xAnon].

97 Okoliczność bezsporna.

98 Wygląd stacji benzynowej i myjni w [xAnon] przy ul. [xAnon] przedstawiał jak na poniższych zdjęciach oraz nagraniu z oględzin stacji benzynowej i myjni przeprowadzonych w dniu 17 listopada 2023 r. (oględziny, protokół – k. 564).

99 Barwa frezu budynku oraz pawilonu sklepu i myjni była wyraźnie ciemniejsza niż kolor używany przez powoda. Dla kierowców dojeżdżjących do stacji był widoczny wyraźnie pylon z napisem [xAnon]. Kostka brukowa na terenie stacji była ułożona w inny sposób niż na stacjach powoda. Ogólny wygląd stacji nawiązywał do wyglądu stacji powoda, lecz w żadnym razie nie stwarzał wrażenia, że należy do sieci [xAnon]. Każdy kierowca (czy to lokalny, czy spoza regionu) doskonale mógł rozpoznać bez wysiłku, że stacji do której się zbliża, względnie z której korzysta, nie jest stacją [xAnon]. Mógł jednak jej wygląd kojarzyć z wyglądem stacji [xAnon]. Dowód: osobiste oględziny sędziego na stacji strony pozwanej, ustna opinia biegłej [xAnon] - rozprawa 24 listopada 2024 r. ad. 00:53:04)

100 Spółka [xAnon] sp. z o.o. sp.k. korzysta z mediów społecznościowych w celu promocji usług stacji paliw (portal [xAnon]), m.in. poprzez zamieszczanie zdjęć stacji paliw i promowanie obiektu.

101 Okoliczność bezsporna.

102 Stacja paliw prowadzona przez pozwanego ad. 2 ma charakter stacji lokalnej, której usługi adresowane są przede wszystkim do lokalnej społeczności.

103 Dowód: przesłuchanie pozwanego z dn. z dn. 28 marca 2024 r. [00:50:20 – 01:19:46] – k. 596 – 597

104 Od rozpoczęcia działalności do zawisłości sporu w tej sprawie budynki stacji benzynowej ani myjni nie były remontowane ani nie zmienił się ich wygląd zewnętrzny.

105 Dowód: zeznania świadka [xAnon] z dn. 28.03.2024 r. [00:02:48 – 00:07:28] – k.595;

106 Pozwany ad. 2 nie jest i nie był w jakikolwiek sposób powiązany kapitałowo lub osobowo z [xAnon] S.A., jak również nigdy nie stanowił elementu jej sieci franczyzowej.

107 Okoliczność bezsporna

108 Pozwany [xAnon] otrzymywał od powoda pisma z zarzutami naruszenia praw do znaków towarowych. [xAnon] ignorował je w przekonaniu, że niczyich praw nie narusza. W związku z tym w ramach spółki złożył wniosek o rejestracje znaku [xAnon]. 9 stycznia 2019 r., pozwany ad. 1 uzyskał prawo ochronne na znak słowno – graficzny [xAnon] (Z.[xAnon], R.[xAnon]) (o wyglądzie jak niżej). Okoliczność bezsporna.

109 W toku procesu w 2024 r. został zmieniony wygląd budynku stacji paliw oraz sklepu. Zostały zlikwidowane [xAnon] elementy frezy stacji oraz sklepu. Wygląd myjni pozostał niezmienny. Nie zmieniło się także zdjęcie profilowe na [xAnon].

110 Okoliczność bezsporna

111 Działalność powoda

112 [xAnon] [xAnon] [xAnon]. Głównym obszarem działalności[xAnon] [xAnon]

113 Okoliczność bezsporna. Dowody: Raport Zintegrowany [xAnon] za rok 2013 – k. 796 - 797; sprawozdanie Zarządu za rok 2015 – k. 798 – 806.

114 Wkrótce po decyzji [xAnon] o utworzeniu[xAnon] (na bazie dawnego [xAnon]) spółka podjęła prace nad stworzeniem marki oraz jednolitej koncepcji wyglądu stacji. Modelowa stacja wykorzystujące oznaczenie [xAnon] oraz [xAnon] [xAnon] Od tego czasu stacje benzynowe oraz myjnie powoda (własne i działające na zasadzie franczyzy) są oznaczane spójny i jednolity sposób. Powód korzysta ze słownego oznaczenia [xAnon], graficznego przedstawienia [xAnon] (o wyglądzie jak niżej) oraz połączenia kolorów: [xAnon]oraz [xAnon] Ten sposób oznaczenia obiektów powoda jest wykorzystywany i komunikowany klientom w materiałach reklamowych oraz na elementach stacji benzynowych powoda jaki i obiektach należących do jego sieci franczyzowej. Kolorystyka i grafika nie uległy zmianie i bazują na [xAnon]otokach z jasnymi i[xAnon] wypełnieniami w zależności od elementu na jakim są umieszczone (fryz wiaty stacji paliw, fryz myjni i fryz sklepu). Dowody: zeznania świadka [xAnon] z dn. 11.01.2024 r. [00:28:42 – 00:51:50 – k. 565v. – 566; zeznania świadka [xAnon] z dn. 11.01.2024 r. [00:56:19 – 01:31:59] – k. 566v. – 567; przykładowe fotografie stacji pali powoda – k. 55- 58; materiały promocyjne powoda z lat 2010-2021 – k. 1203 (płyta CD); fotografie stacji [xAnon] z 2007 r. – k. 276 – 290; folder informacyjny [xAnon] S.A. ze stycznia 2006 r. – k. 291 - 298; raport roczny [xAnon]S.A. 2002 – k. 299 – 300; raport roczny [xAnon] S.A. 2005 – k. 301 – 301v.; raport z badania [xAnon] dla [xAnon]– k. 302 – 302v. Powód jest uprawnionych z tytułu:

115 1)

116 Znaku unijnego graficznego w zakresie towarów i usług z klas: 4,35,37,39,43 ([xAnon]) – od dnia 11 grudnia 2013 r.

117 2)

118 Prawa ochronnego na znak graficzny w zakresie towarów i usług z klas: 4,35,37,39,43 (nr R.[xAnon]) – 12 grudnia 2013 r.

119 3)

120 prawo ochronnego na znak graficzny w zakresie towarów i usług z klas: 4,35,37,39,43 (R.[xAnon]) – 12 grudnia 2013 r.

121 4)

122 praw ochronnych na znaki towarowo graficzno-przestrzenne, w zakresie towarów i usług z klas 4,35,37,39,43. (R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon]). – od dnia 12 grudnia 2013 r. Warstwy graficzne ww. znaków towarowych przedstawiają odpowiednio następująco: Znaki Powoda chronione są dla towarów

123 - w klasie 4 - [xAnon],

124 - w klasie 35 -[xAnon]

125 - w klasie 37- [xAnon],

126 - w klasie 39- [xAnon]

127 - w klasie 43- [xAnon]

128 Okoliczność bezsporna.

129 Marka [xAnon]

130 Identyfikatorami marki [xAnon] są:

131 - nazwa,

132 - logotyp

133 - kolor [xAnon]

134 - układ graficzno-przestrzenny stacji paliw

135 - oznaczenia stanowiące znaki towarowe (w tym także znaki graficzne i przestrzenne będące przedmiotem sporu)

136 Jednakże kolor[xAnon] jako pojedynczy atrybut marki nie jest kojarzony wyłącznie z marką [xAnon] Występuje on bowiem w identyfikacjach wielu marek – w tym także na rynku stacji paliw.

137 Dowód: opinia biegłego k. 623 – 630)

138 Powód prowadzi intensywną reklamę oraz promocję swojego przedsiębiorstwa oraz wykorzystywanych oznaczeń. W związku z tym poniósł znaczne nakłady finansowe, które w latach 2012 – 2017 wyniosły w sumie ponad [xAnon] miliony złotych. Równolegle ze swoją działalnością powód organizuje m.in. wydarzenia [xAnon] oraz [xAnon]. W promocję marki zaangażowani są także jej ambasadorzy. Okoliczność bezsporna .Dowody : nagrania telewizyjnych kampanii reklamowych powoda z lat 2006 – 2021 – k. 1203 (płyta CD); kopie reklam prasowych, plakatów reklamowych i ulotek powoda z lat 2006 – 2021 – k. 1203 (płyta CD); raport [xAnon] dot. wydatków na reklamę w latach 2012 – 2017 – k. 66 – 67v.; zrzuty ekranu z portalu [xAnon] – k. 1203 (płyta CD); materiały dot. [xAnon] oraz [xAnon] – k. 68 – 82 v.; ranking dziennika [xAnon] z lat 2007 – 2017 i 2021 – k. 83 – 112v.; opinia biegłego – k. 604 - 663) Konsumenci chętnie korzystają ze stacji benzynowych powoda a jego oznaczenia charakteryzują się wysoką rozpoznawalnością. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat rozpoznawalność wśród kierowców oznaczeń wizualizacyjnych powoda nie zawierających oznaczenia słownego [xAnon] i graficznego wyobrażenia[xAnon] systematycznie rosła. W badaniu rozpoznawalności elementów wizualizacji stacji przeprowadzonego w lipcu-sierpniu 2023 r. przez [xAnon] element odpowiadający znakom towarowym powoda ([xAnon], R.[xAnon] oraz R.[xAnon]) spontanicznie łączony był ze stacją [xAnon] przez 77% badanych. W przypadku rozpoznawalności wspomaganej odsetek ten wzrósł do 80%. Wizualizacja obejmująca budynek stacji wraz z wiatą odpowiadająca znakom towarowym graficzno-przestrzennym powoda w obu przypadkach łączona była ze stacją [xAnon] przez 86 % badanych. W sumie 92 % (przy rozpoznawalności spontanicznej) oraz 94% badanych (przy rozpoznawalności wspomaganej) łączyło przynajmniej jeden z przedstawionych elementów ze stacją należącą do marki [xAnon]. Dowody: badania [xAnon]z lutego i października 2017 r. – k. 168 – 171v.; prywatna opinia [xAnon] sp. z o.o. z siedzibą w [xAnon] – k. 515 – 528; opinia biegłego – k. 604 – 663; opinia uzupełniająca z dn. 21.11.2024 r. – k. 1404 - 1406 Raporty opracowane przez [xAnon] S.A. wskazują, że oferta powoda cieszyła się powodzeniem wśród odbiorców ze względu na wysoką jakość świadczonych usług oraz produktów, a [xAnon] była postrzegana jako firma o [xAnon] Dowody: raporty [xAnon] S.A.: z września 2018 r. – k. 128 – 131, z września 2019 r. – k. 122-127, z lutego 2020 r. – k. 134 – 167, z grudnia 2020 r – k. 113 – 121; oświadczenia przedstawiciela [xAnon] S.A – k. 132 – 133) Działalność powoda była wielokrotnie nagradzana.

139 Okoliczność bezsporna. Dowody: fotografie nagród, statuetek i certyfikatów – k. 1203 (płyta CD); wydruki ze stron internetowych dot. przyznanych powodowi nagród i wyróżnień – k. 1203 (płyta CD)

140 Marka [xAnon] jest marką powszechnie znaną.

141 Dowód: opinia biegłego k. 640 – 643

142 Marka [xAnon] jest marką o wysokiej reputacji (renomowaną w sensie gospodarczym, nie prawnym)

143 Dowód: opinia biegłego k. 643 – 658

144 Powód zawiera umowy franczyzowe z lokalnymi przedsiębiorcami. Umowa reguluje szereg praw i obowiązków strona i obejmuje między innymi uprawnienie do korzystania ze znaków towarowych powoda – w tym także spornych znaków towarowych. Zarówno korzystanie ze znaków towarowych, jak i innych elementów identyfikacji wizualnej jest dla franczyzobiorcy obowiązkowe. Powód wykonuje elementy wystroju stacji franczyzowej tak, aby odpowiadały one identyfikacji wizualnej. Poniesione nakłady są skalkulowane w opłacie franczyzowej w taki sposób, aby ich wartość zwróciła się po około 5 latach. Na opłatę franczyzową składają się cztery rodzaje opłat, z których każda jest pośrednio powiązana z korzystaniem ze znaków towarowych. Niektóre z tych opłat są stałe, inne stanowią procent od przychodów. Powód na bieżąco monitoruje efektywność gospodarczą stacji franczyzowej. Dowód: zeznania świadka [xAnon] - rozprawa z 11 stycznia 2024 r. [ad.01:38:07 – 02:05:50 k. 56 – 568], zeznania świadka [xAnon] – rozprawa z 11 stycznia 2024 r. ad. 02:09:08 – 02:32:24 k. 568 - 569) OCENA DOWODÓW

145 Szereg okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawał niesporny i potwierdzony dokumentami urzędowymi lub niekwestionowanymi dokumentami prywatnymi np. uprawnienia stron do znaków towarowych, certyfikatami, wydrukami ze stron internetowych. W tym zakresie ustalenia faktyczne Sąd oparł o te dokumenty, ich odpisy oraz oświadczenia stron o faktach złożone w pismach procesowych, w czasie posiedzeń przygotowawczych z dn. 20 czerwca oraz 28 września 2023 r. (k. 436 – 436v., 487 – 505) a także na rozprawie 25 kwietnia 2024 r. (1369 – 1370). Okoliczności powstania wystroju stacji paliw strony pozwanej w [xAnon]. Sąd na wniosek pozwanych przeprowadził dowód z zeznań świadka [xAnon] – projektanta spornej stacji. Przestawił on proces kreacji elementów wystroju stacji. Świadek podkreślał, że wraz z powodem nie mieli zamiaru naśladować wyglądu stacji [xAnon], a także to, że kolor [xAnon] jest używany także na innych stacjach paliw. Świadek raczej starał się przekonać sąd do tezy o braku podobieństwa między wyglądem stacji pozwanych a wyglądem stacji powoda. Kwestia subiektywnej świadomości co do naruszenia prawa do znaku towarowego ma znaczenie drugorzędne. Zeznania świadka [xAnon] okazały się przydatne w zakresie tego, czy wygląd stacji zmieniał się na przestrzeni lat. Sąd przesłuchał [xAnon] w charakterze strony pozwanej. Pozwany przedstawił swoje motywy dla przyjęcia określonej identyfikacji wizualnej swojej stacji paliw, a także co do rejestracji znaku towarowego [xAnon].

146 Sąd przeprowadził dowód z oględzin stacji paliw pozwanej Spółki w [xAnon], aby osobiście zweryfikować jej wygląd i na tej podstawie ocenić podobieństwo używanych przez stronę pozwaną oznaczeń, a także poznać okoliczności wpływające na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd tj. np. otocznie stancji, pozostałe elementy wystroju itd. Czynności oględzin była dokumentowana materiałem video. Niestety w toku procesu nośnik został nieodwracalnie uszkodzony. Niezalenie od tego czynność oględzin pozwoliła na dokonanie istotnych ustaleń w sprawie. Weryfikacja renomy znaków towarowych, które były przedmiotem ochrony w ramach zgłoszonych w pozwie żądań była czynnością dowodowo skomplikowaną. Konkluzje tych badań sąd przedstawi w dalszej części uzasadnienia. Jako materiał dowodowy sąd wykorzystał przedstawione przez stronę powodową badania rynkowe dotyczące znajomości marki oraz dowody dokumentujące długości i zakresu marki [xAnon] identyfikowanej wizualnie m.in. przez znaki towarowe, wydatków na reklamę, zakresu obecności w mediach itd. Przydatne okazały się także zeznania świadka [xAnon] (k. 565 – 567), który opisał historię marki oraz sposób użycia jej identyfikatorów. Materiał procesowy w tym zakresie został poddany analizie także przez biegłego dr. hab. [xAnon], która na ich podstawie w ramach opinii pisemnej wyciągnęła wnioski co do tego, że marka [xAnon] jest marką powszechnie znaną i renomowaną. Sąd podziela wnioski i argumentację biegłej w tym zakresie. Dlatego też w części dotyczącej ustaleń faktycznych nie opisywał szczegółowo okoliczności, które doprowadziły do takich konkluzji biegłego (i dalej sądu). Wyrażone w opinii pisemnej wnioski biegłej nie dotyczyły wprost renomy spornych znaków towarowych, lecz marki [xAnon] jako całości, której jednym z identyfikatorów są także sporne przestrzenne (pozycyjne) znaki towarowe. Dopiero wyjaśnienia w ramach ustnej opinii uzupełaniającej pozwoliły na odniesienie tych cech marki do spornych znaków towarowych. Biegłą zwróciła uwagę, że wszystkie identyfikatory marki (nazwa, logotyp, wizualizacja stacji (odzwierciedlająca m.in. sporne znaki towarowe)) występują razem. To powoduje, że określony kształt frezów i ich kolorystyka będą kojarzone w umyśle klienta z marką [xAnon]. Klient nie rozróżnia poszczególnych elementów identyfikacyjnych i postrzega ogólny wygląd stacji jako całość. Toteż daszki (frezy) o kolorach jasnym i [xAnon] połączone w charakterystyczny sposób (ukośnie) kojarzą się z marką [xAnon]. Rozpoznawalność i paleta skojarzeń całej marki [xAnon] jest więc udziałem także samych oznaczeń zarejestrowanych jako sporne znaki towarowe (frezy).

147 W ocenie sądu wyjaśnienie biegłego było dostatecznie przekonujące dla ustalenia fakty renomy spornych znaków towarowych - tym bardziej, że renoma znaków towarowych słonego [xAnon] i słowno-graficznego była między stronami bezsporna.

148 W związku z tym sąd postanowił również pominąć dowód z dalszej opinii biegłego z zakresu psychologii społecznej, psychologii marketingu i reklamy lub socjologii w oparciu o badania rynku.

149 Sąd na podstawie art. 2352 § 1 pkt 2. K.p.c. na rozprawie pominął wnioski dowodowe o przesłuchanie świadków [xAnon] i [xAnon] zawnioskowane w piśmie powoda z 12 lutego 2025 r. Okoliczności wskazane przez powoda zostały na tym etapie sprawy wyjaśnione zeznaniami innych świadków oraz opinią biegłego. Na podstawie art. 2352 § 1 pkt 1 ustawy z dn. 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 z późn. zm.) – k.p.c. Sąd postanowił pominąć dowód z opinii biegłego z zakresu psychologii społecznej, psychologii marketingu i reklamy lub socjologii w zakresie: - istnienia ryzyka konfuzji pomiędzy oznaczeniami stosowanymi przez pozwanego i powoda.

150 - „czy konsumenci rzeczywiście byliby w stanie pomylić znaki towarowe powoda i pozwanej”, jak również ich oznaczenia, a jeśli tak to z jakim prawdopodobieństwem.

151 Ocena wystąpienia ryzyka konfuzji należy do Sądu i nie może być przedmiotem opinii biegłego, która powinna dotyczyć wyłącznie faktów. Jakkolwiek w opinii biegłej dr hab. [xAnon] znalazły się (poza tezą) dowodową wskazanie podobieństw i różnic miedzy oznaczeniami stron to pisemna opinia nie zawierała konkluzji co do ryzyka wprowadzenia w błąd. Sąd prowadził także postępowanie dowodowe związane z działalnością strony pozwanej – w szczególności w kontekście okoliczności pozwalających na powołanie się na zarzut korzystania ze znaku ramach uprawnień tzw. używacza uprzedniego.

152 Sąd również weryfikował okoliczności mające znaczenie dla ustalenia wysokości dochodzonego przez stronę powodową odszkodowania. Powód nie przestawił żadnej umowy franczyzy, która by mogła wskazywać na wysokość opłat franczyzowych oraz ich przedmiot. Podał jedynie średnią wartość opłat franczyzowych dla stacji paliw o wielkości zbliżonej do stacji pozwanych (zestawienie k. 36). Sąd na wniosek powoda przesłuchał świadka [xAnon] oraz [xAnon], którzy przedstawili ekonomiczne aspekty kontraktów franczyzowych zawieranych przez powoda. Istotnym wnioskiem z zeznań tych świadków było to, że wśród opłat franczyzowych nie da się wyodrębnić opłaty licencyjnej za korzystanie ze znaków towarowych powoda. Powód domagał się przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny ekonomii na okoliczność ustalenia średniej wysokości opłat licencyjnych /franczyzowych pobieranych przez właścicieli sieci franczyzowych sieci stacji paliw porównywalnych do sieci powoda, za okres trzech lat wstecz od grudnia 2022 (jako podstawy ustalenia wysokości żądanego przez powoda odszkodowania. Analogiczny wniosek został złożony w sprawie przeciwko [xAnon], lecz dotyczył innego okresu tj. 3 lata przed sierpniem 2023 r. Sąd uznał, że odszkodowanie winno odnosić się wprost do sposobu i skali naruszenia. Toteż nie należy ustalać opłaty licencyjnej, a tym bardziej franczyzowej dla stacji paliw „porównywalnych” do sieci powoda, lecz odnieść tezę wprost do przedmiotowej sprawy, Postanowieniem z 13 marca 2025 r. sąd dopuścił dowód z opinii biegłego na okoliczność ustalenia wysokości rocznej opłaty licencyjnej, jaka byłaby należna powodowi za udzielenie zgody za wykorzystanie objętych pozwem znaków towarowych objętych żądaniem pozwu w sposób ukazany na zdjęciach zawartych w pozwie oraz na nagraniach z oględzin stancji. (k. 1427). Złożoną przez biegłego opinię pisemną sąd uznał za niedostateczną dla akceptacji przyjętych w niej wniosków. Sąd przedstawił biegłemu swoje pytania i wątpliwości (k. 1520) oraz dopuścił dowód z ustnej opinii uzupełniającej. Opinia ta okazała się przydatna jedynie w zakresie w jakim biegły stara się wyjaśnić powiązanie opłaty licencyjnej w wysokością przychodów lub dochodów licencjobiorcy. W opinii biegły wskazał na źródła tych informacji (strona 25 opinii) oraz podał argumenty dla przyjęcia określonej stawki (str. 26 opinii). Ponadto w ramach opinii ustnej biegły podkreślił, że stawka 0,5% obrotu (przychodu) jest adekwatna, ponieważ pozwani nie korzystają ze wszystkich (w tym najbardziej rozpoznawalnych) znaków towarowych powoda, a ryzyko konfuzji jest pośrednie (tj. wygląd stacji paliw jedynie przywodzi na myśl stację powoda, lecz nie wywołuje przekonania o tym, że rzeczywiście jest to stacja [xAnon] Jednak, mimo złożonych na rozprawie wyjaśnień, opinia w wielu aspektach okazała się dla sądu niewiarygodna. Po pierwsze biegły bazował na założeniach dotyczących przychodów z działalności gospodarczej [xAnon] Informację o tych przychodach biegły pozyskał z ogólnie dostępnych danych tj. sprawozdań finansowych. Nie weryfikował w jakim zakresie łączą się one z działalnością stacji paliw. Biegły nie wziął pod uwagę tego, że [xAnon] uzyskiwał dochody z dzierżawy, nie zaś bezpośrednio ze sprzedaży paliw i produktów i usług z tym związanych.

153 Sąd zmierzał między innymi do weryfikacji tego, czy wysokość oczekiwanej opłaty licencyjnej za korzystanie ze znaków towarowych powinna odpowiadać wysokości całej opłaty franczyzowej - jak sugerował powód. Jak bowiem wynika z dokonanych przez sąd ustaleń opłata franczyzowa w przypadku powoda zawiera w sobie wiele opłat, z których trudno wyabstrahować opłatę licencyjną. Biegły w ustnej opinii podkreślił, że z puntu widzenia wyniku finansowego opłata franczyzowa i opłata licencyjna to to samo. Istotne jest ustalenie, jaką część zysków przedsiębiorca osiąga dzięki korzystaniu ze znaków towarowych. Tej analizy jednak biegły nie przeprowadził – w odniesieniu do żadnego z pozwanych. Sąd mimo to pominął dowód z uzupełniającej opinii biegłego tj. w zakresie zawnioskowanym przez stronę pozwaną na rozprawie 23 kwietnia 2026 r. (ad. 01:02:10 k. 1533v.). Ciężar dowodu wysokości odszkodowania – w tym także ryczałtowego spoczywa na stronie powodowej. Powód nie skorzystał z przysługujących mu pomocniczych środków procesowych pozwalających na pozyskanie wiedzy o faktach i dowodach niezbędnych do wykazania wysokości roszczenia. PODSTAWA PRAWNA

154 Uprzedzając dalsze rozważania należy podkreślić, że powód zgłosił odrębne, choć częściowo tożsame w swej treści roszczenia wobec każdego z pozwanych, o częściowo odmiennej podstawie prawnej. Ocena każdego z żądań musi wiec zostać dokonana odrębnie, choć w pewnym zakresie będzie się pokrywać. Strona powodowa wskazała dwie podstawy roszczeń zgłoszonych w pozwie, nie określając jednak charakteru ich kumulacji. Z treści pozwu wynika, że każde z roszczeń strona powodowa wywodzi z dwóch podstaw prawnych tj. z ochrony praw do znaku towarowego oraz z czynu nieuczciwej konkurencji. Wyjątek dotyczy zapłaty tzw. pokutnego z art. 18 ust. 1 pkt 6) u.z.n.k. Ramy uzasadniania wyroku oraz potrzeba uargumentowania decyzji stosowania prawa w tym postępowaniu zwalniają sąd za szczegółowych rozważań na temat relacji pomiędzy obiema instytucjami. Sąd zakłada, że ma do czynienia z kumulatywno-alternatywnym zbiegiem norm w tym znaczeniu, że jeden stan faktyczny może odpowiadać hipotezie dwóch norm, a dokonanie wyboru jednej z norm jako podstawy dochodzenia roszczeń nie powoduje wygaśnięcia roszczenia w oparciu o drugą podstawę2. Ocena żądań wobec pozwanego [xAnon] Sp z o.o.

155 Odpowiedzialność w reżimie ochrony znaków towarowych:

156 Zasadność zgłoszonych wobec pozwanej [xAnon]roszczeń wymaga przesądzenia kwestii odpowiedzialności tego podmiotu za naruszenie praw do znaków towarowych.

157 Wobec tego pozwanego powód nie powoływał się na renomę znaków towarowych, których ochrona jest przedmiotem powództwa. Wskazywał jedynie na renomę znaku słownego [xAnon] i graficznego – tzw. [xAnon]. Te znaki jednak nie są objęte żądaniem pozwu. Sąd stoi na stanowisku, że w sytuacji, gdy strona powodowa nie powołuje się na renomę znaków, których ochrony się domaga nie może z urzędu weryfikować kwestii renomy i przyznać ochrony właściwej dla renomowanych znaków towarowych. Sąd respektując zakaz orzekania ponad żądanie powinien poprzestać w takiej sytuacji na weryfikacji ochrony znaków zwykłych. Na gruncie art. 296 ust. 2 pkt 1 i 2 p.w.p w zw. z art. 153 i 154 p.w.p. oraz art. 9 ust. 2 Rozporządzenia 2017/1001 w kontekście dorobku orzecznictwa Sądu Najwyższego, NSA, a przede wszystkim orzecznictwa sądów europejskich można wyodrębnić następujące przesłanki odpowiedzialności za naruszenie prawa ochronnego do znaku towarowego zwykłego: 1) istnienie prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem

158 2) użycie przez pozwanego oznaczenia w charakterze znaku towarowego:

159 a) działanie stanowiące czynne użycie znaku,

160 b) na terytorium RP/UE

161 c) w obrocie gospodarczym

162 d) użycie w odniesieniu do towarów lub usług

163 e) użycie w funkcji znaku towarowego (funkcje znaków towarowych: oznaczenie pochodzenia, jakościowa, komunikacyjna, inwestycyjna, reklamowa)

164 3) identyczność lub podobieństwo towarów

165 4) identyczność lub podobieństwo znaków na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej, znaczeniowej, z uwzględnieniem elementów dominujących i odróżniających (tu: płaszczyzna fonetyczna i koncepcyjna)

166 5) ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, w tym ryzyko skojarzenia znaku pozwanego ze znakiem powoda (tylko w przypadku znaków podobnych)

167 Istnienie praw ochronnych strony powodowej na dzień wniesienia pozwu oraz na dzień zamknięcia rozprawy nie było między stronami sporne.

168 Pozwany[xAnon]wskazywał, że nie posiada legitymacji biernej w tej sprawie, ponieważ nie jest podmiotem korzystającym ze znaków, gdyż pozostaje jedynie dzierżawcą nieruchomości, która była już wyposażona w określoną wizualizację (elementy mogące stanowić naruszenie znaków powoda) W ocenie sądu fakt, że to nie pozwany jest właścicielem nieruchomości, na której usytuowana jest stacja paliw nie ma znaczenia dla oceny tego, czy jego działalność stanowi naruszenie praw ochronnych powoda. Istota prawa do znaku towarowego polega na korzystaniu z dobra niematerialnego, jakim jest znak towarowy w celach zarobkowych. Naruszeniem jest korzystanie z tego dobra bez zgody uprawnionego. Pozwany [xAnon]prowadził działalność gospodarczą korzystając ze stacji o określonej wizualizacji. Posługiwał się wiec oznaczeniami w celach komercyjnych. Identyfikował nimi stację paliw, na której sprzedawał paliwo, usługi mycia samochodu, sprzedaż artykułów pożywczych i przemysłowych właściwych dla sklepów na stacjach paliw. W ocenie sądu pozwany [xAnon] używał spornych oznaczeń w funkcji znaku towarowego. Pozwany [xAnon]powoływał się na fakt wcześniejszego używania oznaczeń [xAnon]oraz elementów [xAnon] wystroju stacji niż powstanie praw wyłącznych powoda tj. na przywilej tzw. używacza uprzedniego z art. 160 p.w.p.

169 Podkreślić jednak należy, że pozwana spółka rozpoczęła działalność na spornej stacji w 2015 r. tj. po zawarciu umowy dzierżawy. Było to więc w okresie, kiedy znaki towarowe powoda były już zarejestrowane. Pozwany nie wykazał, aby prawo do używania oznaczeń znajdujących się na stacji stanowiło następstwo prawne praw [xAnon], który prowadził sporną stację wcześniej. Z treści rejestru nie wynika, aby [xAnon] wniósł do spółki wkład niepieniężny. Pozwana [xAnon] nie może więc powoływać się na prawa używacza uprzedniego.

170 Towary i usługi stron są tożsame.

171 Sąd stoi na stanowisko, że oznaczenia stron są podobne. W tym zakresie sąd w pełni podziela stanowisko strony powodowej wyrażone w uzasadnieniu pozwu (str. 33 k. 20).

172 Sąd jednak uważa, że w przypadku stacji paliw pozwanego nie zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towaru lub usługi.

173 Przy tej ocenie sąd miał na uwadze następujące argumenty:

174 ⚫

175 przedmiotem ochrony w tym postępowaniu nie są znaki o najsilniejszej rozpoznawalności tj. znak graficzny [xAnon] oraz znak słowny [xAnon] (tych oznaczeń pozwany nie używa)

176 sam kolor[xAnon] nie identyfikuje powoda (kolor [xAnon] jest używany także w wizualizacji innych dużych stacji paliw)

177 stacja pozwanego jest stacją lokalną z dojazdem z drogi powiatowej, gdzie prędkość jest ograniczona do 50km/h, co determinuje percepcję kierowców,

178 pozwany używa własnego wyraźnie widocznego pylonu z oznaczeniem stacji [xAnon],

179 sposób umieszczenia koloru[xAnon] na fryzach budynku stacji, sklepu i myjni był inny niż w obiektach powoda

180 użyty przez pozwanego kolor [xAnon] miał ciemniejszą barwę niż kolor stosowany przez powoda.,

181 pozwany nie używa wysoce rozpoznawalnych oznaczeń [xAnon] oraz [xAnon],

182 przeprowadzone przez sąd oględziny stacji pozwanego pozwalały na ocenę tego, że całokształt wystroju, położenia i organizacji przestrzeni stacji pozwanego, sprawia, że mimo zastosowania koloru [xAnon] na fryzach obiektu, nie istnieje ryzyko wprowadzenia klientów w błąd co do tożsamości stacji. Sąd uznał także, że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd w odniesieniu do używania oznaczenia [xAnon] fryzów na zdjęciu profilowym. Zdjęcie to w niewielkim stopniu identyfikuje spółkę [xAnon]. Obok zdjęcia profilowego jest zamieszczona wyraźna nazwa pozwanego. Tym samym sąd uznał, że nie doszło do naruszenia praw powoda do znaków towarowych – w zakresie żądania opartego na prawach do znaków zwykłych (nie zaś renomowanych).

183 Brak naruszenia czyni bezprzedmiotowym rozważania co do poszczególnych roszczeń opartych na reżimie odpowiedzialności za naruszenie praw do znaków towarowych zwykłych.

184 Odpowiedzialność pozwanego [xAnon] – oparta na reżimie czynów nieuczciwej konkurencji.

185 Strona powodowa wskazała trzy podstawy odpowiedzialności pozwanego [xAnon] na gruncie u.z.n.k. :

186 - art. 10 – dotyczący wprowadzającego w błąd oznaczenia towarów lub usług

187 - art. 5 – dotyczący wprowadzającego w błąd oznaczenia przedsiębiorstwa

188 - art. 3 – dotyczący tzw. pasożytnictwa

189 W ocenie sądu działanie pozwanego[xAnon] polegającego na prowadzeniu stacji paliw o spornym wystroju nie stanowiło czynu z art. 10 u.z.n.k. Jak już wskazano wygląd stacji paliw w [xAnon] jakkolwiek „przywodził na myśl” stacje paliw [xAnon]przez zastosowanie charakterystycznych frezów budynków stacji, to nie wprowadzał klientów w błąd co do tego, że stacja ta jest stacją [xAnon]. Dokonując oględzin stacji w [xAnon] sąd doszedł do takiego właśnie przekonania. Wynikało to z tego, że: - stacja była wyraźnie oznaczona nazwą [xAnon]– widoczną dla każdego, kto zamierzał skorzystać z jej usług,

190 - w rzeczywistości kolorystyka stacji była w odcieniach inna niż kolorystyka stacji [xAnon],

191 - stacja była pozbawiona charakterystycznego wizerunku[xAnon], który jest na wszystkich stacjach [xAnon] i jest najbardziej rozpoznawalnym indetyfikatorem marki.

192 - standard wykończenia budynków i powierzchni brukowej stacji był inny (niższy) niż na stacja [xAnon].

193 Poza tym pamiętać należy, że stacja w [xAnon] ma charakter lokalny. Nie jest usytuowana przy drodze krajowej, lecz przy wojewódzkiej - na wjeździe do miasta. Wielu klientów to osoby mieszkające na tym terenie.

194 Podobnie sąd uznał, że działanie pozwanego na spełniało hipotezy z art. 5 u.z.n.k.

195 Pozwany nie korzystał z nazwy [xAnon], prze z którą w sposób najbardziej bezpośredni kojarzony jest powód. Pozwany [xAnon] choć korzystał z oznaczeń podobnych do identyfikatorów marki (wg. opinii biegłej charakterystyczne frezy są jednym z identyfikatorów marki). Jakkolwiek identyfikatory marki mogą być oczywiście zaliczane do oznaczeń przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 u.z.n.k., to jednak w przypadku pozwanego [xAnon]ich wykorzystanie nie wprowadzało w błąd klientów co to tożsamości przedsiębiorstwa pozwanego. Argumenty dla tego wniosku są analogiczne jak wyżej. Sąd uzna natomiast, że działanie pozwanego mogło stanowić tzw. czyn pasożytniczy z art. 3 u.z.n.k.

196 Działanie pasożytnicze, jakkolwiek nie zostało zdefiniowane ustawowo, doczekało się raczej zgodnych określeń w literaturze (choć czasami pod innymi nazwami). Działaniem pasożytniczym jest więc nieuprawnione (bez zgody pokrzywdzonego) wykorzystywanie cudzej renomy (rozumianej jako wysoka pozycja rynkowa) dla budowania własnej. Polega ono na wykorzystaniu wysiłku i nakładów finansowych innego podmiotu (przedsiębiorstwa), włożonych w zbudowanie jego pozycji rynkowej, dla własnej korzyści wyrażającej się uzyskaniu miejsca na rynku o zbliżonym statusie. Przy czym rynek, w ramach którego następuje pasożytnicze kształtowanie pozycji przedsiębiorcy, nie musi pokrywać się z rynkiem, na którym działa podmiot korzystający z renomy. Wykorzystanie cudzej renomy (w znaczeniu wysokiej pozycji rynkowej) w działaniu pasożytniczym, nie musi polegać wprost na naruszeniu prawa wyłącznego do zarejestrowanego znaku towarowego, czy też znaku renomowanego. Wystarczy odwołanie się do silnej pozycji na rynku danego przedsiębiorcy, czy też szerokiej (wśród danej kategorii odbiorców) rozpoznawalności produktu, czy grupy produktów. Pasożytnictwo jest czynem nieuczciwej konkurencji jeżeli spełnia przesłanki wyprowadzone z art. 3 u.z.n.k. tj.:

197 - stanowi czyn o charakterze konkurencyjnym

198 - narusza lub zagraża interesowi innego przedsiębiorcy lub klienta,

199 - jest bezprawny tj. sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami

200 Działanie pasożytnicze ze swej istoty jest działaniem konkurencyjnym. Działania konkurencyjne bowiem to takie, które mają charakter celowy, ukierunkowany na zdobycie, wzmocnienie lub utrzymanie pozycji rynkowej przedsiębiorcy. Są to działania zewnętrzne, adresowane do innych uczestników wymiany rynkowej, mające na celu zdobycie klientów dla oferowanych towarów a tym samym zwiększenie własnej efektywności gospodarczej. Działanie pasożytnicze również ze swej istoty naruszają interes innego przedsiębiorcy lub jemu zagrażają. O naruszeniu interesu przedsiębiorcy w zakresie konkurencyjności można mówić wówczas, gdy dochodzi do pogorszenia lub następuje brak oczekiwanej poprawy możliwości zbywania przed przedsiębiorcę oferowanych towarów lub usług. Zagrożenie owego interesu jest wtedy, gdy istnieje realna obawa, że dojdzie do pogorszenia lub nie nastąpi spodziewana poprawa możliwości zbywania towarów lub usług. Działanie pasożytnicze narusza z pewnością dobre obyczaje. Klauzula dobrych obyczajów zawarta w art. 3 ust 1. u.z.n.k. jako klauzula generalna nakazuje dokonanie oceny określonych zachowań nie tyle przez pryzmat norm prawnych, ile uznanych w społeczeństwie wartości, zasad moralnych i norm przyzwoitego postępowania. Wykazuje ona podobieństwo do klauzuli zasad współżycia społecznego ujętej w art. 5 k.c. oraz art. 58 k.c. Nie są one jednak pojęciowo tożsame, skoro ustawodawca zdecydował się na zastosowanie odmiennej terminologii. Na gruncie ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji klauzule tę odczytuje się w ujęciu ekonomiczno -funkcjonalnym, którego istotą jest odniesienie dobrych obyczajów do zachowania przedsiębiorców w działalności gospodarczej i ochrony wartości związanych z uczciwym postępowaniem w tym obszarze. Zmierzają one do ochrony takich wartości jak zapewnienie niezakłóconego funkcjonowania konkurencji, poprzez rzetelne i niezafałszowane współzawodnictwo jakością, ceną i innymi pożądanymi przez klientów cechami oferowanych towarów lub usług. Konkurencja powinna być "przejrzysta", czytelna dla przedsiębiorców i klientów, a wyniki jej niezafałszowane. Kryteria oceny zachowań w obrocie powinny być racjonalne i pozwalać uczestnikom obrotu gospodarczego orientować się, jakie postępowanie jest dozwolone, a jakie zabronione. Działanie pasożytnicze narusza zasady rzetelnego i niezafałszowanego współzawodnictwa na rynku i czyni konkurencję między przedsiębiorcami nieprzejrzystą. Przedsiębiorca „pasożytujący” zamiast inwestować własne środki, czas i pomysły, żeruje na nakładach finansowych i pracy innego przedsiębiorcy. Tym samym rezultat gospodarczy, jaki osiąga, nie jest efektem jego pracy i pieniędzy i nie wynika z rzetelnie prowadzonej działalności.

201 W ocenie sądu prowadzenie przez pozwanego [xAnon]działalności gospodarczej o tym samym przedmiocie co działalność pozwanego przy wykorzystaniu spornego wyglądu stacji stanowiło czyn pasożytniczy we wskazanym wyżej rozumieniu. Pozwany wykorzystał reputację i popularność stacji [xAnon], aby zwrócić uwagę na swoje przedsiębiorstwo. Nie ma w tym przepadku znaczenia, że stacja była oznaczona nazwą [xAnon]. Pasożytnictwo nie musi sprowadzać się do podróbki towarów lub usług, wystarczą skojarzenia, które przenoszą się na przedsiębiorstwo, towary lub usługi pasożytującego. Jak już wskazano stacja paliw w [xAnon] „przywodziła na myśl” stacje [xAnon]. Toteż skojarzenia (co do jakości towarów i usług) mogły być przenoszone z marki [xAnon] na stacje pozwanego. W ten sposób pozwany czerpał w sposób nieuczciwy z reputacji powoda. Nie ma przy tym znaczenia kwestia stopnia zawinienia przy wyborze takiego właśnie wystroju stacji. Wystarczy, że pozwany powinien był wiedzieć, że określony układ wystroju stacji, kojarzy się z marką [xAnon]. Pozwany [xAnon] jest powiązany z [xAnon], który zlecił wykonanie wystroju profesjonaliście. W tamtym okresie tj. w 2012r. stacje [xAnon] o spornym wystroju funkcjonowały już powszechnie. Wybierając taką a nie inną kolorystykę oraz układ frezu należało się liczyć z tym, ze stacja będzie podobna do stacji [xAnon] i będzie się z tą marką kojarzyć. To z kolei w sposób oczywisty narusza interes powoda. Na rozpoznawalność i reputację swojej marki pracował on bowiem szereg lat i angażował w o środki finansowe. Powyższa ocena odnosi się do wyglądu stacji, sprzed zmiany, która miała miejsce w toku tego procesu.

202 Obecnie pozostał jedynie [xAnon] frez na budynku myjni. Cały wystrój stacji pali w jej głównych budynkach, które w pierwszej kolejności przyciągają uwagę klientów, zdominowany jest przez kolor[xAnon]. Sam budynek myjni i jego wykończenie dla ogólnego wrażenia wyglądu stacji praktycznie ma znaczenie marginalne. Budynek myjni może jednak „przywodzić na myśl” myjnie na stacjach paliw [xAnon], powodując uszczerbek wizerunkowy (rozmycie identyfikatora marki) powoda. Dlatego też sąd uznał, że w zakresie samego budynku myjni, który pozostał w stanie niezmienionym, na dzień zamknięcia rozprawy w dalszym ciągu mamy do czynienia z pasożytnictwem we wskazanym wyżej rozumieniu.

203 Ocena roszczeń skierowanych wobec pozwanego [xAnon].

204 W związku z ty, że naruszenie praw do znaków towarowych (w reżimie znaków zwykłych nierenomowanych) nie zostało wykazane, jak również ne stwierdzono czynów nieuczciwej konkurencji z art. 5 i art. 10 u.z.n.k. weryfikacja zgłoszonych przez powoda żądań obejmie tylko roszczenia oparte na reżimie nieuczciwej konkurencji z art. 3 u.z.n.k. Żądanie zaniechania (pkt I. pozwu)

205 Sąd uznał, że żądanie to zasługuje na uwzględnienie w zakresie budynku myjni i usług myjni.

206 Podstawę roszczenia o zaniechanie określonych działań stanowi art. 18 ust. 1 pkt 1) u.z.n.k.

207 Jakkolwiek pozwany [xAnon] nie jest właścicielem budynku to prowadzi na nieruchomości [xAnon] działalność gospodarczą wykorzystując sporne oznaczenie. Jest więc podmiotem legitymowanym biernie dla roszczeń wynikających z czynów nieuczciwej konkurencji. Treścią roszczenia jest zaniechanie używania określonych oznaczeń dla określonych usług. Skoro pozwany [xAnon] dla dopuścił się czynu nieuczciwej konkurencji i utrzymuje stan nieuczciwości powinien doprowadzić do tego, aby doszło do usunięcia konfliktujących z interesem powoda oznaczeń, albo do zaprzestania działalności o tym samym przedmiocie, co działalność powoda. Podkreślić należy, że konfliktujące oznaczenie dotyczy obecnie usługi myjni pojazdów. Toteż sąd ograniczył obowiązek zaniechania jedynie do usług myjni, oddalając powództwo co do żądania w pkt 1. pozwu w pozostałym zakresie. Sąd na mocy art. 355 k.p.c. umorzył postępowanie co do części żądań z pkt I pozwu, które zostały cofnięte.

208 Żądanie nakazania usunięcia fryzu i zniszczenia (pkt. II lit. b) i d) pozwu

209 Powód jako podstawę prawną żądania z pkt. 2. Pozwu wskazał art. 18 ust. 2 u.z.n.k. W myśl tego przepisu sąd na wniosek uprawnionego, może orzec również o w wyrobach, ich opakowaniach, materiałach reklamowych i innych przedmiotach związanych bezpośrednio z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji. W szczególności sąd może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet odszkodowania. Żądanie usunięcia określonego oznaczenia na fryzie budynku myjni stanowi ingerencję w przedmiot, którego pozwany [xAnon]nie jest właścicielem. Nieruchomość wraz z budynkami stanowi własność [xAnon] – z punktu widzenia prawnego - odrębnej osoby (podmiotu) od [xAnon]Zdaniem sądu nie można było nałożyć na pozwanego obowiązku, którego wykonanie naruszałoby prawa osób trzecich. Dlatego też sąd oddalił powództwo w tym zakresie.

210 Sąd na mocy art. 355 k.p.c. umorzył postępowanie co do części żądań z pkt II pozwu, które zostały cofnięte.

211 Żądanie usunięcia fotografii na[xAnon](pkt III pozwu)

212 W ocenie sądu żądanie z pkt III pozwu, którego treścią jest usuniecie konfliktujących z interes powoda fotografii jest uzasadnione.

213 Podstawą prawną zgłoszonego przez powoda roszczenia jest art. 18 ust. 2 u.n.k.

214 Z dokonanych przez sąd ustaleń wynika, że profil na [xAnon] należy do pozwanego [xAnon] i jest to profil poświęcony działalności stacji paliw pozwanego [xAnon] Na dzień zamknięcia rozprawy na profilu były dostępne zdjęcia poprzedniego wystroju stacji paliw w [xAnon] – w tym także jako zdjęcie profilowe. Utrzymywanie tych fotografii w ocenie sądu narusza interes powoda. Na fotografiach tych widnieje stacja w [xAnon], której wygląd przywodzi na myśl stacje pod marką powoda. Podkreślić należy, że na zdjęciach podobieństwo wyglądy stacji pozwanego i stacji [xAnon] wydaje się bliższe niż w rzeczywistości. Korzystanie z konfliktowych oznaczeń na zdjęciach deprecjonuje markę powoda. Żądanie zapłaty tzw. pokutnego (pkt IV pozwu)

215 W ocenie sądu częściowo zasługiwało na uwzględnienie żądanie zapłaty tzw. pokutnego tj. kwoty na cel związany ze wspieraniem kultury i dziedzictwa narodowego (art. 18 ust. 1 pkt 6) u.z.n.k.) Świadczenie to ma charakter represyjno-prewencyjny. Służy temu, aby obowiązany poniósł konsekwencje swojego działania nie tylko wobec uprawnionego, lecz także wobec ogółu społeczeństwa – skoro narusza wartości przez to społeczeństwo chronione. Przyznanie kwoty na cel publiczny jest niezależne od odpowiedzialności odszkodowawczej wobec uprawnionego i ma zapobiegać nieuczciwej konkurencji w przyszłości. Zapłata tzw. pokutnego jest warunkowana winą zobowiązanego. Nie ma jednak znaczenia stopień winy. Jak już wskazano zobowiązany (tj. osoba piastująca funkcje organu zobowiązanego) winna była wiedzieć, że wystrój (wygląd) stacji paliw, w której prowadzi działalność przywodzi na myśl stacje pod marką [xAnon] i taka sytuacja tej marce szkodzi. Pozwany przy tym był wzywany do zaniechania swoich działań, lecz tkwił uparcie w przekonaniu o ich prawidłowości. W ocenie sądu żądana kwota 70 000 zł. była jednak zbyt wysoka. Wystrój stacji nie odzwierciedlał wprost wystroju stacji pod marką [xAnon], a jedynie ów wystrój przypominał. Poza tym czyn pozwanego ograniczał się do jednej lokalnej stacji, nie zaś do sieci o krajowym zasięgu. Oczywiście naruszenie zasad uczciwej konkurencji wymaga napiętnowania, lecz musi pozostawać w rozsądnych proporcjach. O ile więc zasięg pojedynczego naruszenia nie był rozległy to zasady prewencji generalnej wymagają przeciwdziałania nawet pojedynczym przypadkom. Sąd uznał, że kwota 15 000 zł. będzie w sposób dostateczny pełniła tę funkcję. Upoważnienie powoda do wykonania zastępczego (pkt V. pozwu)

216 Sąd przez przeoczenie nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia o tym żądaniu.

217 Żądanie zapłaty odszkodowania (pkt VI pozwu)

218 W ocenie sądu żądanie zapłaty odszkodowania z art. 18 ust. 1 pkt 4) u.z.n.k. w zw. z art. 415 k.c.

219 Roszczenie odszkodowawcze oparte o zasady ogólne odpowiedzialności deliktowej wymaga nie tylko wykazania popełnienia czynu nieuczciwej konkurencji, lecz także szkody oraz związku przyczynowego pomiędzy owym czynem a szkodą.

220 W ocenie sądu strona powodowa nie wykazała szkody. W uzasadnieniu wysokości szkody (str. 49 pozwu) powód odniósł szkodę do „utraty wpływów z eksploatacji praw ochronnych” oraz do ich deprecjacji. Tak opisana szkoda odnosi się reżimu odpowiedzialności za naruszenie praw ochronnych. Natomiast szkoda w reżimie odpowiedzialności za czyny nieuczciwej konkurencji jest rozumiana jako różnica w majątku powoda w sytuacji gdyby szkody nie wyrządzono a sytuacją istniejąca na skutek zdarzenia szkodzącego (metoda dyferencjacyjna). W sytuacji tzw. pasożytnictwa należało wskazać jaki uszczerbek w majątku przyniosło powodowi to, że powód wykorzystał identyfikatory marki [xAnon]tj. na ile pogorszyła się sytuacja majątkowa powoda w związku z tym zdarzeniem, względnie o ile byłaby lepsza gdyby nie zdarzenie szkodzące. Powód próby opisania i wykazania tak rozumianej szkody nie podjął. Dlatego też sąd uznał, że nie wykazał roszczenia w zakresie żądania zapłaty odszkodowania.

221 Ocena żądań wobec pozwanego [xAnon]

222 Odpowiedzialność pozwanego [xAnon] w reżimie ochrony znaków towarowych.

223 Powód wywodzi odpowiedzialność pozwanego [xAnon] z naruszenia praw do znaków towarowych powoda, które maja charakter znaków towarowych renomowanych.

224 Podkreślić należy, że naruszenie prawa do znaków towarowych renomowanych wymaga spełnienia innych przesłanek niż ma to miejsce w odniesieniu do znaków towarowych zwykłych.

225 Na gruncie art. 296 p.w.p w zw. z art. 153 i 154 p.w.p. w kontekście dorobku orzecznictwa Sądu Najwyższego, NSA, a przede wszystkim orzecznictwa TSUE i Sądu można wyodrębnić następujące przesłanki odpowiedzialności za naruszenie prawa ochronnego do znaku towarowego renomowanego: - przysługiwanie uprawnionego prawa ochronnego do znaku towarowego (w oparciu o prawo wynikające z rejestracji znaku lub licencji)

226 - renoma znaku, którego ochrony uprawniony się domaga,

227 użycie przez pozwanego oznaczenia w charakterze znaku towarowego:

228 a) działanie stanowiące czynne użycie znaku,

229 b) na terytorium RP/UE

230 c) w obrocie gospodarczym

231 d) użycie w odniesieniu do towarów lub usług

232 e) użycie w funkcji znaku towarowego (funkcje znaków towarowych: oznaczenie pochodzenia, jakościowa, komunikacyjna, inwestycyjna reklamowa)

233 - identyczność lub podobieństwo znaku uprawnionego z oznaczeniem używanym przez naruszyciela

234 - związek pomiędzy znakiem renomowanym a oznaczeniem używanym przez naruszyciela polegający na tym, że dany krąg odbiorców kojarzy je ze sobą, nie myląc ich jednak tj. gdy znak naruszyciela co najmniej „przywołuje na myśl” znak renomowany.3 - wystąpienie jednego ze skutków używania oznaczenia naruszającego4:

235 ⚫

236 skutki negatywne dla wartości inkorporowanych w renomowanym znaku towarowym polegające na:

237 - szkodzenie renomie znaku towarowego (przyćmienie)

238 - szkodzenie zdolności odróżniającej (rozmycie, osłabienie)

239 ⚫

240 skutki pozytywne w sferze działalności podejmowanej przez naruszyciela

241 - czerpanie nienależnych korzyści z renomy znaku (pasożytnictwo na renomie)

242 - czerpanie nienależnych korzyści z odróżniającego charakteru znaku (pasożytnictwo na charakterze odróżniającym znaku)

243 Przysługiwanie stronie powodowej praw ochronnych do znaków towarowych wskazanych w pozwie nie było sporne i wynikało z załączonych do pozwu dokumentów.

244 Renoma znaków towarowych

245 Jeden z aspektów sporu w tej sprawie ogniskował się wokół kwestii renomy znaków towarowych strony powodowej, których ochrony domaga się ona w tym postępowaniu.

246 Zdaniem strony powodowej wszystkie znaki towarowe, których ochrony się domaga mają charakter renomowany. Strona pozwana kwestionowała istnienie tego przymiotu, w odniesieniu do znaków towarowych objętych żądaniem pozwu tj. odnoszących się do frezu budynków na stacjach paliw, natomiast nie kwestionowała renomy znaku towarowego słownego [xAnon] oraz znaku towarowego graficznego tj. stylizowanej [xAnon] Sąd zatem musiał zweryfikować czy owa renoma znaku słownego [xAnon] oraz stylizowanej [xAnon] rozciąga się także na inne znaki towarowe tj. charakterystyczne frezy budynków na stacjach paliw.

247 Przedmiot ochrony znaku renomowanego

248 Uprzedzając dalsze rozważania co do renomy znaków towarowych powoda, należy wyjaśnić, co jest przedmiotem ochrony wynikającej z art. 296 ust. 2 pkt 3) p.w.p. Niewątpliwie przedmiotem ochrony jest znak towarowy, który przecież stanowi tzw. dobro niematerialne. Wyraża się ono w zdolności znaku towarowego do wywoływania u jak największej ilości odbiorców znaku (tj. jest osób, które odbierają znak różnymi zmysłami) określonych skojarzeń dotyczących towarów lub usług oznaczonych tym oznaczeniem. Dla renomy (w rozumieniu szeroko pojętego prawa znaków towarowych) nie ma znaczenia treść owych skojarzeń ani ich wartość tj. czy są one pozytywne czy negatywne. Przy weryfikacji renomy nie badamy bowiem walorów jakościowych towaru czy usługi. Istotna jest tzw. znajomość znaku. Owa znajomość znaku wyraża się w dwóch aspektach: - rozpoznawalności znaku tj. jak duża liczba odbiorców znaku go rozpoznaje

249 - świadomości znaku tj. jak celne, szybkie i łatwe jest to skojarzenie (intuicyjne powiązanie) między znakiem a towarem (usługą).

250 Innymi słowy o renomie znaku decyduje jego rozpoznawalność wśród szerokiej grupy odbiorców, przy czym owa rozpoznawalność powinna być efektywna tj. znak towarowy powinien być kojarzony celnie, szybko i łatwo ze źródłem pochodzenia towaru lub usługi.

251 Jeżeli zatem bardzo szeroki tzw. właściwy krąg odbiorców go rozpoznaje oraz niezwykle szybko i celnie kojarzy znak z towarem lub usługą danego pochodzenia, to świadczy to o tym, że znak towarowy w sposób ponadprzeciętny spełnia swoją funkcję oznaczenia pochodzenia a także pozostałe (reklamową, inwestycyjną, gwarancyjną). Ta ponadprzeciętna skuteczność znaku to właśnie renoma. Przedmiotem badania niezbędnego do oceny renomy znaku towarowego jest więc nie tyle popularność (znajomość) produktów pod określoną marką lecz to, czy konkretne znaki towarowe są wysoce efektywne tj. czy spełniają w sposób ponad przeciętny swoja funkcję. Badanie owej efektywności znaku wyrażającej się w jego znajomości należy przeprowadzać na moment istotny z punktu widzenia danej sprawy. W przypadku spraw o naruszenie prawa do znaku jest to moment, z którym uprawniony łączy wystąpienie naruszenia. Podstawowe zasady związane z weryfikacją renomy znaku towarowego zostały opisane w orzeczeniu TS C-375/97 [xAnon]Za utrwalony należy uznać pogląd, że za znak towarowy renomowany można uznać ten, który jest znany znacznej części odbiorców, których dotyczą towary lub usługi sygnowane tym znakiem, a znajomość ta musi odnosić się do istotnej części terytorium, na którym sygnowany jest znak. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na konieczność rozpatrzenia wszystkich okoliczności danego przypadku, a w szczególności: a)

252 udziału w rynku towarów lub usług oferowanych pod danym znakiem towarowym,

253 b)

254 intensywności używania znaku,

255 c)

256 zasięgu geograficznego używania znaku

257 d)

258 długości okresu używania znaku,

259 e)

260 wielkości inwestycji dokonanych przez przedsiębiorstwo w celu promocji znaku.

261 Katalog ten nie ma oczywiście charakteru zamkniętego. Badanie tych okoliczności może pomóc w ocenie tego, czy określony znak towarowy znacznej części odbiorców towarów danego rodzaju pozwala skojarzyć go z towarem lub usługą podmiotu, który domaga się ochrony, jednakże nie musi być wystarczający. Okoliczności te pozwalają bowiem jedynie na wnioskowanie o tym, że na skutek określonych działań uprawnionego, których efekty da się zmierzyć obiektywnie, znak towarowy powinien był (lub nie) zyskać wysoką znajomość. Nie oznacza to jednak, że zawsze wykazanie wszystkich opisanych w teście [xAnon] okoliczności będzie jednoznaczne z wykazaniem renomy konkretnego znaku towarowego, co ma istotne znacznie w sytuacji, gdy uprawniony dla tych samych towarów i usług posługuje się więcej niż jednym znakiem. Jak już wskazano pomiędzy stronami bezsporne było to, że renomą cieszą się znak słowny [xAnon] i znak słowno-graficzny . Spór ogniskował się wokół renomy pozostałych znaków towarowych powoda objętych żądaniem pozwu (dalej ZNAKI) tj. znaków graficznych i przestrzennych 1)

262 Znaku unijnego graficznego w zakresie towarów i usług z klas: 4,35,37,39,43 ([xAnon]) – od dnia 11 grudnia 2013 r.

263 2)

264 Prawa ochronnego na znak graficzny w zakresie towarów i usług z klas: 4,35,37,39,43 (nr R.[xAnon]) – 12 grudnia 2013 r.

265 3)

266 prawo ochronnego na znak graficzny w zakresie towarów i usług z klas: 4,35,37,39,43 (R.[xAnon]) – 12 grudnia 2013 r.

267 4)

268 praw ochronnych na znaki towarowo graficzno-przestrzenne, w zakresie towarów i usług z klas[xAnon] (R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon], R-[xAnon]). – od dnia 12 grudnia 2013 r. Warstwy graficzne ww. znaków towarowych przedstawiają odpowiednio następująco: Sąd ustalił, że także te ZNAKI posiadają przymiot znaków renomowanych w powołanym wyżej znaczeniu. Sąd w oparciu o dowód z opinii biegłego ustalił, że także sporne ZNAKI cieszą się dużą rozpoznawalnością wśród właściwego kręgu odbiorców.

269 Podstawą dla przyjęcia takiej oceny było nie tyle badanie wprost rozpoznawalności spornych ZNAKÓW, lecz wnioskowanie na podstawie zjawiska tzw. transferu renomy polegającego na emanowaniu renomy jednego znaku na inny. Z transferem renomy mamy do czynienia w różnych postaciach: - transfer renomy w ramach tzw. rodziny znaków

270 - transfer renomy przez silnie odróżniające elementy znaku (opisany orzeczeniu TS z 20 stycznia 2005 r. C-353/03 [xAnon] oraz NSA II GK 251/08,

271 - transfer renomy na skutek współwystępowania spornych znaków towarowych ze znakiem renomowanym

272 W tej sprawie mamy do czynienia właśnie z zjawiskiem trzeciego typu.

273 Przedłożony przez powoda materiał procesowy dotyczył zasadniczo marki [xAnon], nie zaś wprost spornych ZNAKÓW. Pamiętać przy tym należy, że pojęcie marki to pojęcie z zakresu marketingu i odnosi się postrzegania przez odbiorców danego przedsiębiorcy (lub nawet innego podmiotu), jego towarów czy usług. Jest zbiorem skojarzeń, emocji i wartości, które klienci przypisują danemu podmiotowi, towarowi lub usłudze. Siła marki wyraża się nie tylko w jej rozpoznawalności (jak wiele osób rozpoznaje markę) lecz także w jakości (treści) owych skojarzeń odpowiadających określonym potrzebom klienta i w ten sposób budujących lojalność i zaufanie, co w konsekwencji przekłada się na decyzje zakupowe. Z kolei znak towarowy to oczywiście pojęcie prawne, które odnosi się do dobra majątkowego o charakterze niematerialnym, z którym związane jest wynikające z rejestracji prawo wyłączne.

274 Jak już wskazano, znaki towarowe mogą być jednym z identyfikatorów marki. Toteż cechy marki mogą przekładać się na znaki towarowe, choć nie w każdej sytuacji to nastąpi.

275 Sąd dokonał przedłożonego przez stronę powodową materiału procesowego dotyczącego MARKI [xAnon] z udziałem biegłej. Sąd podzielił wnioski co do tego, że marka [xAnon] jest marką powszechnie znaną (pkt. 5.1. i 5.2. opinii k. 636 – 643) oraz marką renomowaną w ujęciu ekonomicznym (pkt 5.3. – 5.5. opinii k. 643 – 658). W szczególności biegła, a dalej sąd, oceniając markę [xAnon] za powszechnie znaną wzięła pod uwagę: - wielkość sprzedaży i liczbę stacji paliw,

276 - wyróżnienia i nagrody dla marki [xAnon] i ich rduktów,

277 - wskaźniki znajomości marki [xAnon],

278 - obecność marki [xAnon] w przestrzeni internetowej (wyszukiwarki, platformy społecznościowe

279 - miejsce marki [xAnon] wśród najcenniejszych marek,

280 Pamiętać jednak należy, że cechy te tj. powszechna znajomości i renoma zostały przypisane zasadniczo marce. Dalsza część badania dotyczyła tego, czy cechy te przenoszą się na jej identyfikatory, którymi są sporne ZNAKI.

281 Sąd podzielił pozytywną ocenę biegłej co do tego, że w przypadku spornych ZNAKÓW powszechna znajomość (wysoka rozpoznawalność) i renoma (rozumiana jako pozytywne skojarzenia) przenoszą się na ZNAKI. Sporne ZNAKI są bowiem jednym z elementów identyfikacji korporacyjnej i są wspierane komunikacją korporacyjną. Owa komunikacja obejmuje tożsamość marki tj. zespół wartości i potrzeb konsumentów realizowanych przez przedsiębiorstwo, jego towary i usługi. Sporne ZNAK są identyfikatorami szeroko pojętej marki [xAnon]. W związku z tym są elementem komunikacji współistniejącym z innymi indetyfikatorami marki. W przestrzeni rynkowej kumunikacyjnej sporne ZNAKI występują wspólnie z innymi identyfikatorami marki [xAnon] w tym w szczególności znakami towarowymi bezspornie renomowanymi tj. [xAnon] i. Toteż zakres i treść asocjacji spornych ZNAKÓW jest tożsamy lub dalece zbliżony co znaków towarowych [xAnon] i . Jak ustalono marka [xAnon] jest marką powszechnie znaną i ciesząca się reputacją, zaś znaki towarowe [xAnon] i są znakami renomowanymi. Dochodzi zatem do transferu temu, że sporne znaki współwystępują z innymi znakami renomowanym w przestrzeni komunikacyjnej marki [xAnon] zakres i treść skojarzeń wobec tych ZNAKÓW jest tożsamy co dla całej marki, a także dochodzi do transferu renomy znaków [xAnon] i na sporne ZNAKI. Uznając zatem, że sporne ZNAKI mają charakter znaków towarowych renomowanych w rozumieniu art. 296 ust. 2 pkt 3) p.w.p. sąd weryfikował pozostałe przesłanki naruszenia prawa do znaku towarowego renomowanego.

282 Użycie w charakterze znaku towarowego

283 W ocenie sądu pozwany [xAnon] korzystał ze spornych oznaczeń w charakterze znaku towarowego. Używał ich bowiem w celu gospodarczym tj. dal osiągniecia dochodów. Pozwany [xAnon] wydzierżawił nieruchomości pozwanej spółce [xAnon] „z całą wizualizacją obiektu”. Oznacza to, że wartość czynszu dzierżawnego była podyktowana nie tylko walorami samej nieruchomości (lokalizacja, zabudowa obiektami stacji) lecz także jej komponent niematerialny – „wizualizacja”, obejmująca kolizyjne oznaczenia. Identyczność lub podobieństwo znaku uprawnionego z oznaczeniem używanym przez naruszyciela

284 Znak towarowy i przeciwstawione mu oznaczenie można uznać za podobne, jeżeli, z punktu widzenia określonego kręgu odbiorców, są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub kilku istotnych aspektach. (tak wyrok Sądu z 23/10/2002 r. w sprawie T-6/01). Krąg odbiorców, który jest brany pod uwagę jako punkt odniesienia dla dokonania oceny podobieństwa znaków to krąg przeciętnych konsumentów danego towaru, należycie poinformowanych i dostatecznie uważnych. Jednocześnie należy pamiętać że owa „dostateczna uważność” oraz stopień poinformowania powinien być oceniany przy uwzględnieniu rodzaju towarów i właściwego kręgu odbiorców. Z kolei aspekty będące przedmiotem badania to płaszczyzny wizualna, fonetyczna, znaczeniowa i koncepcyjna, które oddziałują na percepcję konsumenta danego towaru lub usługi i determinują jego decyzje zakupowe. W przypadku znaków towarowych przestrzennych kluczowe znacznie ma płaszczyzna wizualna i koncepcyjna. Odwołanie się znaków do tego samego pojęcia (przedmiotu postaci) nie zawsze oznacza podobieństwo znaków. Istotne jest przy tym, czy główny motyw znaku cechuje słaba zdolność odróżniająca względem towaru tzn., a jaki stopniu znak nawiązuje do towaru, który oznacza. Krąg odbiorców, na percepcję których wpływają kolizyjne oznaczenia wynika z charakteru towarów, do których oznaczenia się odnoszą. Zarówno ZNAKI towarowe powoda, jak i oznaczenia kolizyjne adresowane są do tego samego kręgu odbiorców tj. klientów stacji paliw. Percepcja oznaczenia stacji powiązana jest z tym, że jest ono odbierane w pierwszym momencie przez kierowcę w ruchu, który nie analizuje szczegółów oznaczenia i postrzega grupę oznaczeń jako pewną całość. Sąd jednak zauważa jednak, że klienci stacji paliw w [xAnon] przynajmniej częściowo mogą stanowić grupę odmienną od klientów innych stacji własnych lub franczyzowych powoda. Stacja w [xAnon] jest stacją lokalną. Toteż wśród klientów tej stacji są osoby, które stale korzystają z jej usług. Sąd podziela ocenę strony powodowej co do tego, że oznaczenia pozwanego są podobne do ZNAKÓW powoda przede wszystkim w warstwie wizualnej. Oznaczenia korzystają z połączenia barwy [xAnon]z jasną [xAnon]) z charakterystycznym [xAnon] przełamaniem kolorów. Podobna jest lokalizacja połączenia tych kolorów frezy wiaty nad dystrybutorami, frezy nad budynkiem sklepu i frezy nad budynkiem myjni. Dopełniają tego elementy [xAnon] na dystrybutorach.

285 W odbiorze kierowcy w poruszającym się pojeździe przestrzenne i graficzne oznaczenia powoda i pozwanego zostaną uznane za podobne.

286 Skojarzenie oznaczeń pozwanego ze znakami towarowymi powoda

287 Podkreślić należy, że w reżimie ochrony znaków towarowych renomowanych dla przyjęcia naruszenia prawa ochronnego na za kowarowy nie jest konieczne ustalenie, że użycie kolizyjnego oznaczenia wprowadza w klientów w błąd co do pochodzenia towaru. Istotne jest, aby istniał związek pomiędzy znakiem renomowanym a oznaczeniem używanym przez naruszyciela polegający na tym, że dany krąg odbiorców kojarzy je ze sobą, nie myląc ich jednak tj. gdy znak naruszyciela co najmniej „przywołuje na myśl” znak renomowany.5 Jak wynika z dokonanych przez sąd ustaleń – głównie w oparciu o oględziny stacji i opinię biegłej – oznaczenia stacji paliw w [xAnon] w kontekście pozostałej architektury stacji (w tym umieszczenia pylonu z jednoznacznym oznaczeniem marki podmiotu prowadzącego stację [xAnon] nie wprowadzają w błąd klientów co do tego, że mają do czynienia ze stacją franczyzową powoda. Jednakże doświadczenie przewodniczącego składu po oględzinach stacji wsparte opinią biegłego, nie pozostawia wątpliwości, że wygląd tej stacji kojarzy się, „przywodzi na myśl” stacje powoda. Dzieje się to za sprawą charakterystycznego [xAnon] połączenia podobnych kolorów i ich rozmieszczenia w architekturze stacji. Wystąpienie jednego ze skutków używania oznaczenia naruszającego6:

288 Jak już wskazano, z naruszeniem prawa do znaku towarowego renomowanego mamy do czynienia wówczas, gdy użycie oznaczenia kolizyjnego wywołuje co najmniej jedne ze skutków opisanych w art. 296 ust. pkt 3) p.w.p.

289 Pierwsza grupa to skutki negatywne dla wartości inkorporowanych w renomowanym znaku towarowym polegające na:

290 - szkodzeniu renomie znaku towarowego (przyćmienie)

291 - szkodzeniu zdolności odróżniającej (rozmycie, osłabienie)

292 W ocenie sądu wykorzystanie przez pozwanego oznaczeń kolizyjnych wywołuje wyżej wymienione skutki.

293 Jak wynika z dokonanych przez sąd ustaleń marka [xAnon], a w raz z nią identyfikatory w postaci ZNKAÓW towarowych cieszą się nie tylko wysoką rozpoznawalnością, ale także dobrą reputacją tj. skojarzenia wywoływane przez tę markę (znaki) są pozytywne i silne. Stacja w [xAnon] oczywiście nie zostanie pomylona ze stacją [xAnon], ale może zostać odebrana (skojarzona) jako jej nieudolne naśladowanie. Użycie oznaczeń dla stacji, która nie spełnia standardów franczyzowych marki [xAnon] szkodzi renomie i zdolności odróżniającej ZNAKÓW. Oczywiście w przypadku pojedynczej lokalnej stacji ten uszczerbek nie jest znaczący, jednak utrzymanie renomy znaku wymaga przeciwstawienia się każdemu działaniu uszczuplającemu ową renomę. Wzrost skali naruszeń może bowiem spowodować, ze uszczerbek na renomie powoda będzie istotny i dojdzie do rozmycia pozytywnych skojarzeń z marką i jej identyfikatorami. Druga grupa skutków determinujących naruszenie prawa do znaku towarowego renomowanego to skutki pozytywne w sferze działalności podejmowanej przez naruszyciela:

294 - czerpanie nienależnych korzyści z renomy znaku (pasożytnictwo na renomie)

295 - czerpanie nienależnych korzyści z odróżniającego charakteru znaku (pasożytnictwo na charakterze odróżniającym znaku)

296 W ocenie sądu w tej sprawie strona powodowa nie zdołała wykazać, że pozwany wprost czerpał korzyści z renomy lub charakteru odróżniającego ZNAKÓW powoda. Transakcja dzierżawy obejmowała także „wizualizację stacji”. Nie wpłynęło to wprost na sukces rynkowy pozwanego [xAnon], gdyż zawierał umowę dzierżawy ze spółką w której był wspólnikiem. Transakcja nie miała więc charakteru rynkowego. Pozwany [xAnon] wydatnie pomógł pozwanej spółce [xAnon] w czerpaniu korzyści z renomy i odróżniającego charakteru ZNAKÓW powoda. Mając na uwadze, że:

297 - ZNKAI towarowe powoda są renomowane,

298 - oznaczenia pozwanego zostały użyte w charakterze znaku towarowego

299 - oznaczenia pozwanego są podobne

300 - oznaczenia pozwanego przywodzą na myśl znaki towarowe powoda

301 - użycie oznaczeń kolizyjnych szkodzi renomie i zdolności odróżniającej ZNAKÓW powoda

302 sąd uznał, że Pozwany [xAnon] dopuścił się naruszenia praw do znaków renomowanych powoda.

303 Uprawnienia uprzedniego używacza

304 Sprawca [xAnon] nie może powołać się skutecznie na prawa tzw. używacza uprzedniego.

305 Zgodnie z art. 160 p.w.p. osoba, która prowadząc lokalną działalność gospodarczą w niewielkim rozmiarze, używała w dobrej wierze oznaczenia zarejestrowanego następnie jako znak towarowy na rzecz innej osoby, ma prawo nadal używać tego oznaczenia w nie większym rozmiarze niż dotychczas. Jak wynika z dokonanych przez sąd ustaleń pierwsza stacja [xAnon] z wykorzystaniem identyfikacji wizualnej, która następnie została zarejestrowana jako sporne ZNAKI powstała w 2000 r. Wygląd stacji był objęty standardem marki i wszystkie stacji powoda lub objęte franczyzą z czasem ów wygląd przybierały. W 012 r. kiedy pozwany [xAnon] zlecał opracowanie wizualizacji stacji paliw w [xAnon], stacje [xAnon] z wykorzystaniem spornych oznaczeń (tj.[xAnon] frezów) były już powszechne. Pozwany więc wiedział, że przygotowana wizualizacja przywołuje na myśl stacje powoda. Korzystanie z oznaczeń w 2012 r. nie było korzystaniem w dobrej wierze. Nie ma przy tym znaczenia, że powszechnie występujące oznaczenia powoda nie były jeszcze zarejestrowane jako znak towarowy. Odpowiedzialność pozwanego [xAnon] – oparta na reżimie czynów nieuczciwej konkurencji.

306 Podobnie jak w przypadku pozwanego [xAnon] strona powodowa wskazała trzy podstawy odpowiedzialności pozwanego [xAnon] na gruncie u.z.n.k. :

307 - art. 10 – dotyczący wprowadzającego w błąd oznaczenia towarów lub usług

308 - art. 5 – dotyczący wprowadzającego w błąd oznaczenia przedsiębiorstwa

309 - art. 3 – dotyczący tzw. pasożytnictwa

310 W ocenie sądu działanie pozwanego [xAnon] polegające na wydzierżawieniu stacji paliw o spornym wystroju nie stanowiło czynu z art. 10 u.z.n.k. Jak już wskazano wygląd stacji paliw w [xAnon] jakkolwiek „przywodził na myśl” stacje paliw [xAnon] przez zastosowanie charakterystycznych frezów budynków stacji, to nie wprowadzał klientów w błąd co do tego, że stacja ta jest stacją [xAnon]. W tym zakresie sąd podtrzymuje swoją wcześniej przedstawioną argumentację. Podobnie sąd uznał, że działanie pozwanego na spełniało hipotezy z art. 5 u.z.n.k.

311 Pozwany [xAnon] nie korzystał z nazwy [xAnon], przez z którą w sposób najbardziej bezpośredni kojarzony jest powód. Pozwany jako wydzierżawiający stację paliw korzystał z swojego imienia i nazwiska. Oznaczenia kolizyjne na stacji paliw w [xAnon] nie były identyfikatorami marki pozwanego. Sąd uzna natomiast, że działanie pozwanego mogło stanowić tzw. czyn pasożytniczy z art. 3 u.z.n.k. Wykładnia tego przepisu została przeprowadzona wyżej.

312 W ocenie sądu prowadzenie przez pozwanego [xAnon] polegające na wydzierżawieniu budynku wraz z wizualizacja dla [xAnon]celem prowadzenia działalności gospodarczej o tym samym przedmiocie co działalność pozwanego przy wykorzystaniu spornego wyglądu stacji stanowiło czyn pasożytniczy we wskazanym wyżej rozumieniu. Pozwany [xAnon] kreując wizualizacje stacji wykorzystał reputację i popularność stacji [xAnon], aby dzierżawca tj. [xAnon] mógł być kojarzony z marką [xAnon]. .Nie ma w tym przepadku znaczenia, że stacja była oznaczona nazwą [xAnon] Pasożytnictwo nie musi sprowadzać się do podróbki towarów lub usług, wystarczą skojarzenia, które przenoszą się na przedsiębiorstwo, towary lub usługi pasożytującego. Jak już wskazano stacja paliw w [xAnon] „przywodziła na myśl” stacje [xAnon]. Toteż skojarzenia (co do jakości towarów i usług) mogły być przenoszone z marki [xAnon] na stacje pozwanego. W ten sposób pozwany [xAnon] przyczynił się do tego, że [xAnon] czerpał w sposób nieuczciwy z reputacji powoda. Nie ma przy tym znaczenia kwestia stopnia zawinienia przy wyborze takiego właśnie wystroju stacji. Wystarczy, że pozwany powinien był wiedzieć, że określony układ wystroju stacji, kojarzy się z marką [xAnon]. W tamtym okresie tj. w 2012r. stacje [xAnon] o spornym wystroju funkcjonowały już powszechnie. Wybierając taką a nie inną kolorystykę oraz układ frezu należało się liczyć z tym, ze stacja będzie podobna do stacji [xAnon] i będzie się z tą marką kojarzyć. To z kolei w sposób oczywisty narusza interes powoda. Na rozpoznawalność i reputację swojej marki pracował on bowiem szereg lat i angażował w o środki finansowe. Powyższa ocena odnosi się do wyglądu stacji, sprzed zmiany, która miała miejsce w toku tego procesu.

313 Obecnie pozostał jedynie [xAnon]frez na budynku myjni. Cały wystrój stacji pali w jej głównych budynkach, które w pierwszej kolejności przyciągają uwagę klientów, zdominowany jest przez kolor [xAnon]. Sam budynek myjni i jego wykończenie dla ogólnego wrażenia wyglądu stacji praktycznie ma znaczenie marginalne. Budynek myjni może jednak „przywodzić na myśl” myjnie na stacjach paliw [xAnon], powodując uszczerbek wizerunkowy (rozmycie identyfikatora marki) powoda. Dlatego też sąd uznał, że w zakresie samego budynku myjni, który pozostał w stanie niezmienionym, na dzień zamknięcia rozprawy w dalszym ciągu mamy do czynienia z pasożytnictwem we wskazanym wyżej rozumieniu.

314 Rozstrzygnięcie o żądaniach wobec pozwanego [xAnon]

315 Żądanie zaniechania (pkt 1. pozwu)

316 Powód jako podstawę roszczenia „zaniechania w odniesieniu doi wszelkich usług świadczonych na stacji paliw w [xAnon] kolizyjnych oznaczeń przepisy z obu reżimów odpowiedzialności tj.

317 - z reżimu odpowiedzialności za naruszenie praw do znaków towarowych renomowanych (art. 296 ust.1 i art. 296 ust. 2 pkt 3) p.w.p. i art. 9 ust. 2 lit c.,

318 - z reżimu odpowiedzialności za czyny nieuczciwej konkurencji – art. 18 ust. 1 pkt 1 u.z.n.k.

319 Sąd uznał to żądanie za niezasadne w odniesieniu do obu reżimów odpowiedzialności.

320 Powód bowiem domagał się zaniechania używania określonych oznaczeń w odniesieniu do usług świadczonych n stacji paliw w [xAnon]. Jak ustalono pozwany [xAnon] we własnym imieniu nie świadczył żadnych usług na stacji paliw w [xAnon]. Te usługi świadczył pozwany[xAnon]Pozwany [xAnon] nie ma więc legitymacji biernej w tym zakresie. Żądanie nakazania usunięcia fryzu i zniszczenia (pkt. II lit. b) i d) pozwu

321 Powód jako podstawę prawną żądania z pkt. II. pozwu wskazał art. 286 p.w.p. oraz art. 18 ust. 2 u.z.n.k.

322 Zgodnie z art. 286 p.w.p. sąd rozstrzygając o naruszeniu prawa, może orzec, na wniosek uprawnionego, o będących własnością naruszającego bezprawnie wytworzonych lub oznaczonych wytworach oraz środkach i materiałach, które zostały użyte do ich wytworzenia lub oznaczenia. W szczególności sąd może orzec o ich wycofaniu z obrotu, przyznaniu uprawnionemu na poczet zasądzonej sumy pieniężnej albo zniszczeniu. Orzekając, sad uwzględnia wagę naruszenia oraz interesy osób trzecich. Podkreślić należy, że wyrażone w petitum pozwu żądanie procesowe oparte o treść powołanego przepisu art. 286 p.w.p. w zasadzie nie stanowi roszczenia o charakterze materialno-prawnym lecz rodzaj sankcji cywilnej, o której może orzec sąd na zadanie uprawnionego. Sankcja ta dotyka naruszyciela w ten sposób, że ingeruje w jego prawo własności do rzeczy materialnych ucieleśniających naruszenie prawa do znaku towarowego. W ocenie sądu nie musi ta ingerencja dotyczy wyłącznie towarów sygnowanych kolizynym oznaczeniem lub jego opakowania, lecz także innych przedmiotów z którymi związane jest naruszenie prawa do znaku. Umieszczenie kolizyjnych oznaczeń na stacji paliw w [xAnon] dotyczyło całej dzielności stacji (sklepu, sprzedaży paliw, myjni itd.). Tak długo, jak były tam umieszczone prowadzały do naruszenia renomowanych ZNAKÓW towarowych powoda. W dacie zamknięcia rozprawy oznaczenie było jedynie na budynku myjni. Pozytywne rozstrzygnięcie o żądaniu w oparciu o pierwszą z podstaw prawnych czyni zbędnym rozważania co do drugiej powołanej przez powoda podstawy.

323 Sąd na mocy art. 355 k.p.c. umorzył postępowanie co do części żądań z pkt II pozwu, które zostały cofnięte.

324 R

325 oszczenie o zapewnienie usunięcia oznaczeń z profili [xAnon]

326 (pkt. III pozwu) oraz upoważnienie powoda do dokonania usunięcia (pkt V pozwu)

327 Sąd uznał roszczenie zawarte w pkt III pozwu o nakazanie pozwanemu zapewnienia usunięcia z profilu [xAnon]na [xAnon] fotografii stacji pali z kolizyjnymi oznaczeniami za niezasadne.

328 Jak wynika z dokonanych przez sąd ustaleń profil należy do pozwanego [xAnon] i promuje jego działalność. oznaczanie strony na [xAnon] wskazuje na pozwaną spółkę i to ta spółka niezależnie od tego czy jest administratorem czy nie korzystna z oznaczenia Pozwany [xAnon] nie jest więc biernie legitymowany w zakresie tego roszczenia. Z tych samych powodów sąd oddalił żądanie o upoważnienie powoda do usunięcia spornych zdjęć na wypadek, gdyby pozwany [xAnon] nie wykonał orzeczonego wyrokiem obowiązku.

329 Zapłata tzw. pokutnego (pkt IV pozwu)

330 Sąd uznał za częściowo zasadne żądanie zapłaty tzw. pokutnego na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 6) u.z.n.k. Wykładnia tego przepisu została przedstawiona wyżej.

331 Sąd uznał za adekwatną kwotę 5 000 zł. Czyn nieuczciwej konkurencji [xAnon] polegał wprowadzeniu wystroju stacji, który „przywodził na myśl” stacje paliw marki [xAnon]. Oczywiście jego działanie było zawinione o tyle, że w tym okresie stacje[xAnon] o standardowym wystroju były już popularne i pozwany winien liczyć się z tym, że narusza w ten sposób zasady uczciwej konkurencji. Sąd ustalając wysokość „pokutnego” miał jednak na uwadze, że przychody pozwanego [xAnon] sprowadzały się do czynszu najmu, zaś element wystroju stacji był tylko jednym w z wielu elementów przedmiotu najmu (infrastruktura stacji). Wystrój stacji w [xAnon], która jest stacją lokalną, w niewielkim zakresie zaszkodził wizerunkowi marki powoda. Poza tym obecnie wystrój stacji został zmieniony i ustał stan nieuczciwej konkurencji. Zapłata odszkodowania (pkt VI pozwu)

332 Powód jako podstawę żądania zapłaty odszkodowania wskazał zarówno przepisy z reżimu ochrony znaków towarowych (art. 296 ut.1 pkt 2 p.w.p.) jak i przepisy z reżimu odpowiedzialności za czyny nieuczciwej konkurencji (art. 18 ust. 1pkt 4) u.z.n.k.)

333 Sąd zatem weryfikował to żądanie w oparciu o kolejno obie podstawy.

334 Jak już wskazano, sąd przesądził, że pozwany [xAnon] dopuścił się naruszenia renomowanych znaków towarowych powoda. Powód domagał się odszkodowania opartego na zapłacie sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej opłacie licencyjnej albo innego stosowanego wynagrodzenia, które w chwili dochodzenia odszkodowania byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie ze znaku towarowego (art. 296 ut.1 pkt 2 p.w.p.). Powód zaproponował wyliczenie tego wynagrodzenia w oparciu o przestawione przez siebie wyliczenie średniej opłaty franczyzowej pobieranej od podobnych stacji. Wyliczeń powoda nie można było zweryfikować. Powód nie przedstawił umów franczyzowych (nawet zanonimizowanych). Dowód z zeznań świadków pozwolił jedynie na ustalenie, że opłata franczyzowa zawierała kilka składowych (w tym stałe lub uzależnione od przychodu) i nie wyodrębniono w niej pozycji dotyczącej wprost licencji na znaki towarowe. W związku z tym sąd weryfikował wysokość możliwej opłaty przy pomocy opinii biegłego. Ocena tej opinii została przeprowadzona wyżej. Na potrzeby ustalenie odszkodowania okazał się ona przydatna w zakresie, w jaki zaproponowano możliwe wskaźnika opłaty licencyjnej tj. procent od przychodu. Sąd uznał, że 0,5% od przychodu jest wskaźnikiem właściwym w odniesieniu do odszkodowania od pozwanego [xAnon]. Pozwany [xAnon] był wydzierżawiającym stację paliw o kolizyjnym wystroju. Przedmiotem dzierżawy była cała nieruchomość zabudowana infrastrukturą stacji, zaś sam wystrój stanowił tylko jeden z jej elementów. Poza tym (na co zwrócił uwagę biegły) na stacji nie korzystano z najbardziej rozpoznawalnych znaków towarowych powoda tj. słownego [xAnon] i słowno-graficznego . Powód domagał się odszkodowania za 36 miesięcy. Sąd wyliczył odszkodowanie przyjmując miesięczny czynsz dzierżawny w kwocie 20 000 zł. stawkę opłaty licencyjnej na 0,5%. Odszkodowanie to wynosi 3600 zł.

335 Roszczenie odszkodowawcze jest zobowiązaniem bezterminowym w rozumieniu art. 455 k.c. staje się wymagalne z chwilą wezwania do zapłaty. Powód nie wskazywał na to, że przed wytoczeniem powództwa wzywał [xAnon] do zapłaty. Dlatego też skutek wezwania wywołuje doręczenie odpisu pozwu w tej sprawie. Sąd nie dysponuje dowodem doręczenia odpisu pozwu [xAnon]. Za najwcześniejszą datę pewną doręczenia należy uznać dzień poprzedzający złożenie odpowiedzi na pozew, która została złożona 22 listopada 2023 r. Odsetki ustawowe za opóźnienie zostały więc naliczone od 21 listopada 2023 r. Sąd uznał natomiast, że nie została wykazana szkoda wyznaczająca zakres odpowiedzialności odszkodowawczej z art. 18 ust. 1pkt 4) u.z.n.k. w zw. z art. 415 k.c. Uzasadnienie pozwu w odniesieniu do tej szkody nie zostało przedstawione. Szkoda na zasadach ogólnych jest wyznaczana metodą dyferencjacyjną poprzez porównanie majątku wierzyciela w dwóch sytuacjach tj. w sytuacji wyrządzenia szkody oraz w sytuacji gdyby szkody nie wyrządzono. Takiego porównania powód nie przedstawił. Gdyby nawet przyjąć, że owa szkoda wyraża się w nieuzyskanej opłacie licencyjnej – to jej naprawienie wyczerpuje się w odszkodowaniu ryczałtowym zasądzonych w oparciu o reżim odpowiedzialności za naruszenie prawa do znaku towarowego. KOSZTY PROCESU

336 Powód uiścił następujące opłaty od pozwu:

337 1) przeciwko pozwanemu[xAnon]

338 a) żądania niepieniężne 900 zł.

339 b) żądania pieniężne

340 - opłata od odszkodowania 8100

341 - opłata od pokutnego 3500

342 2) przeciwko [xAnon]:

343 a) żądania niepieniężne 900 zł.

344 b) żądania pieniężne

345 - opłata od odszkodowania 9050

346 - opłata od pokutnego 3500

347 Powód uiścił zaliczki w łącznej kwocie 24500 zł. (k. 561, 1412, 1440)

348 W sprawie zostały poniesione następujące wydatki:

349 - wynagrodzenie biegłego dr hab. [xAnon] - 5290,96 (z czego 5000 zł. z zaliczki uiszczonej przez powoda i 290 zł. 96 gr. ze środków Skarbu Państwa)

350 - wynagrodzenie biegłego dr [xAnon] - 12 256,65

351 Koszty zastępstwa procesowego były dla powoda i dla każdego z pozwanych te same i wynosiły:

352 - 1680 – co do roszczeń niepieniężnych

353 - 10 800 zł. co do roszczeń pieniężnych

354 W odniesieniu do powództwa skierowanego przeciwko pozwanemu [xAnon] wygrał sprawę w znacznej części co do roszczeń niepieniężnych. W tym zakresie należy mu się w całości zwrot następujących kosztów:

355 - opłata 900 zł.

356 - koszty zastępstwa 1680 zł.

357 Natomiast co do roszczeń pieniężnych powód wygrał jedynie w 6.5%. W związku z tym pozwany powinien zwrócić powodowi w zakresie roszczeń pieniężnych 6,5% opłaty tj. 6,5% z 11 300 tj. 735 zł. Natomiast powód powinien zwrócić pozwanemu 87 % kosztów zastępstwa tj. 87% z 10800 zł. – 9396 Sąd dokonał kompensacji wierzytelności stron i ostatecznie:

358 - zasądził od pozwanego [xAnon] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w [xAnon] na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej w[xAnon] 1635 zł. (tysiąc sześćset trzydzieści pięć złotych) tytułem opłaty od pozwu, - zasądził od powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej w [xAnon] na rzecz pozwanego [xAnon] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w [xAnon] 7716 zł. (siedem tysięcy siedemset szesnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

359 Sąd nie zawarł w sentencji rozstrzygnięcia o odsetkach należnych od przyznanych kosztów, uznając, że obowiązek ich zapłaty wynika wprost z ustawy.

360 W odniesieniu do sprawy przeciwko [xAnon] powód wygrał proces co do roszczeń niepieniężnych w znacznej części. W związku z tym powodowi należy się od pozwanego zwrot następujących kosztów:

361 - opłata 900 zł.

362 - koszty zastępstwa 1680 zł.

363 Natomiast co do roszczeń pieniężnych powód wygrał jedynie w 3,4 %. Pozwany powinien zwrócić powodowi w zakresie roszczeń pieniężnych 3,4% opłaty tj. 3,4%*12550, czyli 427 zł. Z kolei powód powinien zwrócić pozwanemu 93,2 % kosztów zastępstwa tj. 93,2% z 10800 zł., czyli 10 066zł. Ponadto pozwany powinien zwrócić powodowi całość wydatków związanych z wykazaniem renomy znaków towarowych tj. 5290 zł. 96 gr. (wynagrodzenie biegłej [xAnon].

364 Mając to na uwadze sąd dokonał kompensacji wzajemnie należnych kosztów w ten sposób, że:

365 - zasądził od pozwanego [xAnon] na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej 1327 zł. (tysiąc trzysta dwadzieścia siedem złotych) tytułem części opłaty od pozwu oraz 5290 zł. 96 gr. (pięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) tytułem wydatków związanych z kosztami opinii biegłego, - zasądził od powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej na rzecz pozwanego [xAnon] 8 386 zł. (osiem tysięcy trzysta osiemdziesiąt sześć złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego,

366 Sąd nie zawarł w sentencji rozstrzygnięcia o odsetkach należnych od przyznanych kosztów, uznając, że obowiązek ich zapłaty wynika wprost z ustawy.

367 Koszty związane z ustaleniem wysokości odszkodowania w całości obciążają powoda. Stanowiły one wydatek, który został poniesiony w braku dostatecznych innych dowodów na wysokość opłaty licencyjnej. Poza tym w zakresie odszkodowania powód w znacznej części przegrał sprawę. Sąd na mocy art. 84 ust. 1 u.ks.c. nakazał zwrócić ze Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gdańsku na rzecz powoda [xAnon] Spółki Akcyjnej w [xAnon] 6952 zł. 69 gr. (sześć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem niewykorzystanej zaliczki. Pozostała część zaliczki kwocie 290 zł. 96 gr. zostanie po uprawomocnieniu się wyroku przeksięgowana na rzecz Skarbu Państwa, celem pokrycia tymczasowych wydatków. SSO Weronika Klawonn

368 1 Na mocy postanowienia z dn. 18 czerwca 2024 r. (k. 1379) Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia z przedmiotową sprawą sprawę prowadzoną pod sygnaturą XVII GW 163/23.

369 2 https://sip.legalis.pl/document-full.seam?documentId=mjxw62zogeztambuhe3tsnjogexdg#id=mjxw62zogeztambuhe3tsni

370 3 Por. wyrok C-408/1 [xAnon](pkt 29 i 31), C – 102/07 [xAnon], wyrok TS C- 252/07 [xAnon] (pkt 30, 60)., wyrok Sądu UEz 25.01.2012 T-332/10 ([xAnon] S.A. ), wyrok SN z 02.02.2017, I CSK 778/15 LEX 2297410 (sprawa [xAnon]) 4 Za J.Sitko „

371 Naruszenie prawa do znaku towarowego renomowanego. Studium prawnoporównawcze. Warszawa 2019. S. 263

372 5 Por. wyrok C-408/1 [xAnon] (pkt 29 i 31), C – 102/07 [xAnon], wyrok TS C- 252/07 [xAnon] (pkt 30, 60)., wyrok Sądu UEz 25.01.2012 T-332/10 ([xAnon] S.A. ), wyrok SN z 02.02.2017, I CSK 778/15 LEX 2297410 (sprawa [xAnon]) 6 Za J.Sitko „

373 Naruszenie prawa do znaku towarowego renomowanego. Studium prawnoporównawcze. Warszawa 2019. S. 263