Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005 r., OW 166/04

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005 r., OW 166/04

Tekst

TEZY

1 Rozpoznanie sporu dotyczącego wskazania organu właściwego do rozpoznania skargi składanej w trybie postępowania w sprawach przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków /Dział VII Kpa/ nie mieści się w zakresie kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski /spr./, Sędziowie NSA Zbigniew Rausz, Joanna Runge-Lissowska, Protokolant Agnieszka Majewska, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej z wniosku Rady Powiatu Strzelińskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Radą Powiatu Strzelińskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy ze skargi E. K. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Strzelinie postanawia oddalić wniosek

Uzasadnienie

3 OW 166/04

4 Uzasadnienie

5 Rada Powiatu Strzelińskiego wystąpiła w dniu 17 czerwca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nią a Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu w sprawie ze skargi na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Strzelnie. W uzasadnieniu wniosku powołano się na skargę E. K. na nienależyte wykonywanie obowiązków w zakresie organizacji pracy i obsługi interesantów przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Strzelinie. Skarga ta została złożona w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu, który przekazał ją - powołując się na art. 231 w zw. z art. 227 i art. 229 pkt 4 k.p.a. - Radzie Powiatu Strzelńskiego. E. K. w piśmie do Starosty Strzelińskiego sprecyzował, że jego i żony zarzuty dotyczą Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – Barbary Pawnuk. Starosta z kolei przekazał całą dokumentację Przewodniczącemu Rady Powiatu powołując się na opinię radcy prawnego, iż na podstawie art. 229 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 2 Prawa budowlanego skargę winien rozpatrzyć Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu. Jednak przekazana temu ostatniemu organowi skarga wraz z całą dokumentacją została przez ten organ – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu zwrócona Radzie Powiatu, z powołaniem się na art. 229 pkt 4 k.p.a.

6 Postanowieniem z dnia 20 lipca 2004 r., II SA/Wr 332/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał się w sprawie za niewłaściwy i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, jako właściwemu w sprawie na podstawie art. 15 § 1 w zw. z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

7 W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu wniósł o wskazanie Rady Powiatu Strzelińskiego, jako organu właściwego do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu powołano się na fakt, że skoro Rada Powiatu zwróciła się do PINB w Strzelnie o udzielenie wyjaśnień w sprawie to tym samym uznała własną kompetencje w sprawie. Co, zdaniem Wojewódzkiego Inspektora, rodzi konieczność udzielenia skarżącemu odpowiedzi. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu obowiązujące przepisy dotyczące właściwości organów nie pozostawiają wątpliwości, że organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest Rada Powiatu Strzelińskiego.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Przedmiotem złożonego w rozpatrywanej sprawie wniosku o rozpatrzenie sporu o właściwość, określanego od wejścia w życie ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) mianem sporu kompetencyjnego, jest wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia skargi na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Strzelnie, a więc skargi w rozumieniu przepisów działu VIII. k.p.a. Przepis art. 1 pkt 3 k.p.a. określający zakres postępowania w sprawie rozstrzygania sporów o właściwość wyraźnie wiąże rozpoznawanie tych sporów z postępowaniem administracyjnym ogólnym stanowiącym trzon regulacji zawartej w kodeksie. Oznacza to, że zarówno spór o właściwość, jak i spór kompetencyjny w rozumieniu art. 22 § 2 k.p.a. dotyczyć mogą wyłącznie tych spraw, których przedmiotem jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej w drodze decyzji. W orzecznictwie sądowym nie budzi kontrowersji stanowisko, że przedmiotem sporu kompetencyjnego, do którego odnosi się art. 22 § 2 k.p.a. może być tylko sprawa indywidualna należąca do pozostających w sporze organów administracji publicznej, rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej – por. postanowienie NSA z 16 stycznia 1995 r., I SA 40/95, ONSA 1995, z. 3, poz. 148; wyrok z 6 lipca 1995 r., IV SA 416/95; wyrok NSA z 19 lipca 2001 r., IV SA 547/01; por. też. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 34. Poglądy wyrażone w tych orzeczeniach podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek. Z tego powodu uznać trzeba, że rozpoznanie sporu dotyczącego wskazania organu właściwego do rozpatrzenia skargi składanej w trybie postępowania w sprawach przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków nie mieści się w zakresie kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.

10 Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.