Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 r., OSK 312/04

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
OSK 312/04
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Samorząd terytorialny
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 Związek międzygminny może zatwierdzić regulamin i taryfy zaopatrywania zbiorowego w wodę tylko dla gmin wchodzących w skład związku. Jeżeli w wodę będą zaopatrywane na tej podstawie także inne gminy, to one same muszą podjąć stosowne uchwały.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka, Leszek Włoskiewicz /spr./, Protokolant Agnieszka Majewska, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Związku Międzygminnego "Ponidzie" w Kielcach od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 2 grudnia 2003 r. sygn. akt S.A./Kr 998/04 w sprawie ze skargi Gminy Miedziana Góra na uchwałę Zgromadzenia Związku Międzygminnego "Ponidzie" w Kielcach z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr 10/2002 w przedmiocie ustalenia regulaminu dostarczania odbioru wody z wodociągów stanowiących własność Związku Międzygminnego "Ponidzie" 1. oddala skargę kasacyjną 2. zasądza od Związku Międzygminnego "Ponidzie" w Kielcach na rzecz Gminy Miedziana Góra 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego

Uzasadnienie

3 Zgromadzenie Związku Międzygminnego "Ponidzie" w Kielcach – działając na podstawie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747) – w dniu 5 grudnia 2002 r. podjęło uchwałę Nr 10/2002 w sprawie ustalenia regulaminu dostarczania odbiorcom wody z wodociągów stanowiących własność Związku Międzygminnego "Ponidzie", postanawiając w § 1 ust. 1 regulaminu, że akt ten dotyczy również zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie Gminy Miedziana Góra, która – od 1995 r. – nie jest członkiem Związku.

4 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2003 r. II SA/Kr 998/03 – uwzględniając skargę Gminy Miedziana Góra – stwierdził nieważność uchwały w części dotyczącej tej Gminy.

5 Sąd uznał, że zaskarżona uchwała dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej – gdyż zbiorowe zaopatrzenie w wodę jest zadaniem własnym gminy – a regulamin dostarczania wody stanowi akt prawa miejscowego regulujący prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo–kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, do uchwalania zaś regulaminu jest legitymowana rada gminy, na której obszarze regulamin będzie obowiązywał, natomiast Gmina Miedziana Góra nie jest członkiem Związku Międzygminnego "Ponidzie" i organy Związku nie mogą wykonywać jej uprawnień.

6 W skardze kasacyjnej Związek Międzygminny "Ponidzie" zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 40 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 2 pkt 4, art. 19 i art. 20 (dotyczącego taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę) ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, oraz naruszenie przepisów postępowania (których nie przytoczył) przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

7 W uzasadnieniu skargi podano, że – jeżeli, jak w tej sprawie, związek międzygminny jest właścicielem wodociągów położonych na obszarze gminy, która nie należy do związku – nie może być traktowany jak przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, nie ma więc obowiązku występowania, ani o zezwolenie na prowadzenie działalności (art. 16 powołanej ustawy), ani o zatwierdzanie regulaminu dostarczania wody i taryfy na dostarczanie wody (art. 19 ust. 1 i art. 24 ust. 1 ustawy), gdyż pozycja prawna takiego związku pozostaje poza regulacją objętą tą ustawą.

8 W uzasadnieniu skargi podano w szczególności, że podejmując uchwałę Związek Międzygminny "Ponidzie" działał w ramach swych uprawnień właścicielskich, uchwała nie jest więc aktem prawa miejscowego, w odniesieniu zaś do Gminy Miedziana Góra uchwała "nie miała waloru sprawy z zakresu administracji publicznej" i sąd powinien oddalić skargę, gdyż "gmina ta nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym".

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

11 Zarzut naruszenia przepisów postępowania sprowadza się tylko do konkluzji i nie zawiera wskazania, o jakie przepisy chodzi, natomiast zarzut naruszenia prawa materialnego jest nietrafny.

12 Nie można bowiem dowodzić błędnej wykładni prawa, gdy powołany przecież jako podstawa podjętej przez Związek uchwały art. 19 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747) wprost stanowi, że regulamin dostarczania wody, obowiązujący na obszarze gminy, uchwala rady tej gminy, przy czym – stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy – organy związku międzygminnego wykonują prawa organów gminy tylko w razie wspólnego wykonywania przez gminy zbiorowego zaopatrzenia w wodę, natomiast Gmina Miedziana Góra nie jest członkiem Związku.

13 Nie można także dowodzić, że regulamin nie stanowi aktu prawa miejscowego – w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), jeżeli upoważnienie do uchwalenia regulaminu ma podstawę w ustawie szczególnej.

14 Należy zarazem podnieść, że istota sprawy nie sprowadzała się wyłącznie do zagadnienia, czy regulamin jest aktem prawa miejscowego. Podstawowe znaczenie ma zagadnienie, czy uchwalenie takiego regulaminu jest sprawą z zakresu administracji publicznej – w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

15 Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku, że uchwalenie regulaminu dostarczania wody jest sprawą z zakresu administracji publicznej także wówczas, gdy zadania w tym zakresie wykonuje związek międzygminny w stosunku do gminy, która nie jest członkiem związku.

16 Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 i art. 204 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 8 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2012 r., II SA/Wr 531/12
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 maja 2010 r., IV SA/Po 24/10
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 kwietnia 2010 r., I SAB/Ke 1/10
  4. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., II OSK 572/06
  5. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., II OSK 570/06
  6. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., II OSK 571/06
  7. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., II OSK 569/06
  8. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 r., OSK 313/04