Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r., I OZ 622/15

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
I OZ 622/15
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie zażalenia
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 1027/14 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2015 r. w sprawie ze skargi W.F. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy Kościerzyna z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 39/14 postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.F. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2015 r., którym poinformowano skarżącego o konieczności złożenia wniosku o ustanowienie radcy prawnego na urzędowym formularzu. Sąd podkreślił, iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na takie zarządzenie, wobec czego wniesiony środek zaskarżenia podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.

3 Na powyższe postanowienie zażalenie złożył W.F., wskazując na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 112/15, w którym wskazano, że nie ma on obowiązku składania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

6 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

7 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a.;

8 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

9 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

10 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

11 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

12 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

13 8) odrzucenie zażalenia;

14 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

15 10) ukaranie grzywną.

16 Zażalenie przewidziane w ustawie jest dopuszczalne także na zarządzenie przewodniczącego: w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, o czym stanowi w art. 49 § 2 P.p.s.a. oraz w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 P.p.s.a.). Podkreślić trzeba, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na inne zarządzenie niż wymienione w powołanych przepisach.

17 W tym stanie rzeczy uznać należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.F. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2015 r., którym poinformowano skarżącego o konieczności złożenia wniosku o ustanowienie radcy prawnego na urzędowym formularzu.

18 Podkreślić trzeba też, że w postanowieniu z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 112/15 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jedynie, iż skarżący nie ma obowiązku składania na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem ze zwolnienia takiego korzysta z mocy ustawy, na podstawie art. 239 pkt 3 P.p.s.a. Jednakże zauważyć trzeba, iż ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje także automatycznego ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu, zatem winna zwrócić się ona do sądu z właściwym wnioskiem, złożonym w trybie przepisów ustawy regulujących kwestię przyznania prawa pomocy. A zatem w tym zakresie niezbędne będzie złożenie wniosku na formularzu, jak tego wymaga art. 252 § 2 P.p.s.a.

19 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane przepisy