Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2020 r., I OZ 503/20

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2020 r., I OZ 503/20

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 9 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 194/20 o odrzuceniu skargi W. K. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 19 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 194/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. K. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych.

3 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lutego 2020 r., wezwano skarżącą do ich uzupełnienia – tj. podanie numer PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 21 lutego 2020 r., wobec czego termin na ich uzupełnienie upływał w dniu 28 lutego 2020 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przytoczył treść art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione, a zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła W. K., zarzucając naruszenie 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 49 § P.p.s.a. i art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. poprzez bezzasadne odrzucenie skargi z powodu niepodania przez skarżącą nr PESEL, w sytuacji gdy w aktach administracyjnych (znajdujących się w aktach niniejszej sprawy) znajduje się tenże numer, a zatem było możliwe nadanie biegu skardze.

7 Wobec powyższego wniesiono o:

8 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości;

9 2) zasądzenie kosztów procesu, tj. kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

12 Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

13 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że W. K. nie wykonała – w określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. siedmiodniowym terminie – wezwania Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lutego 2020 r. do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi, poprzez podanie numeru PESEL, co w konsekwencji obligowało Sąd do odrzucenia skargi.

14 Podniesiona przez stronę w zażaleniu argumentacja nie mogła zostać uwzględniona, bowiem z treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wyraźnie wynika, że jeśli pismo strony będącej osobą fizyczną jest pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej (a tak było w sprawie niniejszej), to powinno zawierać numer PESEL. Cytowane wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi, o czym strona została pouczona w piśmie zawierającym wezwanie do wskazania numeru PESEL.

15 Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela i przyjmuje za własne stanowisko wyrażone w postanowieniach tego Sądu: z dnia 25 października 2019 r. sygn. akt I OZ 1017/19, z dnia 5 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1211/19 i I OZ 1218/19 oraz z dnia 30 stycznia 2020 r. sygn. akt II FZ 18/20, w myśl którego brak podania w piśmie wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną, na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. stanowi brak formalny takiego pisma. Zarazem Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniach z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt I GZ 366/19, z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1204/19, z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt II OZ 1154/19 oraz z dnia 19 maja 2020 r. sygn. akt II GZ 135/20, zgodnie z którym w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych znajduje się numer PESEL strony wnoszącej skargę, nie można uznać, że niepodanie tego numeru w skardze, będące naruszeniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu.

16 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.