Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r., II FZ 18/20

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r., II FZ 18/20

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2019 r. sygn. akt I SA/Wr 717/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki oraz zwrócił uiszczony przez niego wpis od tej skargi. Sąd wskazał, że skarżącego wezwano do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, a jednocześnie, odrębnym pismem – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł; przesyłkę zawierającą wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego. W zakreślonym terminie uiszczono wpis, ale nie uzupełniono braku formalnego, co spowodowało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.).

3 W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił błędne uznanie, że został skutecznie wezwany do wskazania numeru PESEL oraz błędne uznanie, że brak wskazania numeru PESEL stanowi brak formalny skargi.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie jest zasadne.

6 W pierwszej kolejności należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela i przyjmuje za własne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniach tego Sądu: z dnia 18.09.2019 r. (II GZ 174/19), z dnia 29.11.2019 r. (II FSK 2261/19), z dnia 17.01.2020 r. (II GZ 319/19) i z dnia 24.01.2020 r. (I OZ 1416/19), w myśl którego brak podania w piśmie wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną, na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. stanowi brak formalny takiego pisma; przepis ten stanowi bowiem jednoznaczną podstawę normatywną przywołanego stanowiska. Zarazem Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniach tego Sądu: z dnia 27.11.2019 r. (I GZ 366/19), z dnia 4.12.2019 r. (I OZ 1204/19) i z dnia 19.12.2019 r. (II OZ 1154/19), w myśl którego w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych znajduje się numer PESEL strony wnoszącej skargę, nie można uznać, że niepodanie tego numeru w skardze, będące naruszeniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu; przeciwko temu zapatrywaniu przemawia bowiem zarówno literalne brzmienie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., jak i okoliczność, że odnotowanie w aktach administracyjnych adresu skarżącego nie zwalnia go od podania tego adresu (oznaczenia miejsca zamieszkania), o czym stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

7 W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo więc dostrzegł brak formalny skargi w postaci braku podania numeru PESEL skarżącego i prawidłowo wdrożył postępowanie naprawcze, umożliwiające skarżącemu uzupełnienie tego braku. Bezskuteczność tego postępowania, a więc nieuzupełnienie braku w wyznaczonym terminie, obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

8 Nieskuteczne jest także powołanie się przez skarżącego na niedoręczenie jego pełnomocnikowi wezwania do uzupełnienia braku formalnego. Akta sprawy (k. 23) zawierają bowiem potwierdzenie doręczenia pełnomocnikowi skarżącego pisma sądowego, zawierającego: wezwanie do uiszczenia wpisu, odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi (dosłownie: "wezw. o braki formalne"). Twierdzenie, że pełnomocnik skarżącego nie otrzymał ostatniego z wymienionych wezwań jest więc gołosłowne.

9 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.