Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2015 r., I OZ 1062/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2015 r., I OZ 1062/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 170/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M.K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż z wniosku skarżącej wynika, że uzyskuje ona dochód w wysokości 2000 zł, posiada oszczędności w kwocie 300 000 zł, jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 200 m² oraz nieruchomości gruntowej o powierzchni 4,3 ha. Jest także współwłaścicielką kilku samochodów. Koszty utrzymania strony wynoszą około 1608 zł miesięcznie. W ocenie Sądu I instancji powołane we wniosku okoliczności wskazują, iż nie spełnia ona przesłanek przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie, wynikających z art. 264 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", bowiem posiada znaczne zasoby majątkowe, które pozwalają jej na poniesienie pełnych kosztów niniejszego postępowania.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M.K., reprezentowana przez radcę prawnego, ustanowionego przez skarżącą z wyboru. Strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 246 P.p.s.a. w wyniku błędnej oceny sytuacji materialnej skarżącej, przy jednoczesnym pominięciu wymogu wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego , czyniąc tym samym ustalenie o możliwości uiszczenia kosztów zbyt dowolnym.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Podkreślenia ponadto wymaga, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którą strony samodzielnie ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, zatem przepisy ją regulujące i zawarte w nich przesłanki, należy interpretować ściśle.

6 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając sytuację majątkową skarżącej Sąd I instancji właściwie uznał, że nie uzasadnia ona przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca uzyskuje stały miesięczny dochód w kwocie 2000 zł, a zatem w wysokości przekraczającej najniższe miesięczne wynagrodzenie. Posiada także znaczne oszczędności, w kwocie 300 000 zł, a nadto jest współwłaścicielką szeregu pojazdów o znacznej wartości rynkowej (są to między innymi luksusowe samochody marki Porsche oraz Mercedes). Już samo to wskazuje w sposób niewątpliwy, iż skarżąca jest osobą o znacznym majątku, co wyklucza ją z kręgu osób uprawnionych do skorzystania z pomocy Państwa w dochodzeniu swoich praw w postępowaniu sądowym.

7 Ponadto skarżąca wskazała, że jest właścicielem dwóch nieruchomości – domu o powierzchni 200 m² oraz działki o powierzchni 4,3 ha. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które obecny skład tego Sądu podziela, posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości o znacznej wartości, co ma miejsce w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu majątek w postaci jakichkolwiek aktywów zawsze rzutuje na ocenę prawa do zwolnienia strony z kosztów postępowania i przyznania pełnomocnika.

8 W tym stanie rzeczy należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaskarżonym postanowieniem zasadnie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

9 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.