Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., I OW 5/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., I OW 5/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska (spr.) del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant specjalista Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Zadzim o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Zadzim a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku E. P. o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego postanawia wskazać Wójta Gminy Zadzim jako organ właściwy do rozpoznania wniosku

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 2 stycznia 2012 r. Wójt Gminy Zadzim wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku E. P. o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego.

3 W uzasadnieniu wskazano, że organem właściwym w sprawie jest Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy z uwagi na to, że E. P. przebywa obecnie w Centrum [...] "M." w Warszawie. Wnioskodawczyni z własnej woli opuściła swoje miejsce zameldowania w miejscowości M., w której miała zaspokojone podstawowe potrzeby życiowe w tym m. in. schronienie. Według oświadczeń członków jej rodziny ma możliwość powrotu i zamieszkania w miejscu stałego zameldowania i prowadzenia wspólnego gospodarstwa z matką, lecz wolą jej jest pozostanie w placówce "M.".

4 W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy wniósł o wskazanie Wójta Gminy Zadzim jako organu właściwego do rozpoznania wniosku wobec tego, iż jak wynika z oświadczenia E. P., jej pobyt w Warszawie ma charakter tymczasowy i będzie trwał do chwili przyznania zasiłku stałego. Uzyskanie ww. świadczenia ustabilizuje sytuację materialną i umożliwi ubieganie się o lokal socjalny na terenie gminy Zadzim.

5 W ocenie Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy E. P. spełnia kryterium uznania za osobę bezdomną w rozumieniu przepisów ustawy o pomocy społecznej, a zatem właściwym w sprawie jest Wójt Gminy Zadzim.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: właściwość miejscową gminy zobowiązanej do rozpoznania sprawy dotyczącej świadczenia z pomocy społecznej, zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.), ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Ustawa o pomocy społecznej nie definiuje pojęcia "miejsce zamieszkania", co oznacza, że należy je rozumieć zgodnie z ogólną definicją tego terminu, zawartą w przepisach kodeksu cywilnego. Art. 25 k.c. stanowi, że miejscem zamieszkania osoby jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu, przy czym ustalenie tego zamiaru powinno być oparte o kryteria zobiektywizowane. O zamieszkiwaniu można mówić więc wówczas, gdy występujące okoliczności pozwalają przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosków, że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem aktywności życiowej danej osoby fizycznej.

7 Odnosząc ten stan prawny do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy zwrócić uwagę, że E. P. jest zameldowana na stałe w miejscowości M. i miejscowość ta docelowo ma stanowić jej centrum życiowe. W tym celu podejmuje czynności potwierdzające ten zamiar: ubiega się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej, które (w jej ocenie) umożliwi ubieganie się o lokal socjalny na terenie gminy Zadzim. Z treści pisma z dnia 18 listopada 2011 r. jednoznacznie wynika, że z miejscowością M. wiąże swoją przyszłość, a pobyt w Warszawie jest czasowy.

8 Powyższe dowodzi, że E. P. nie przebywa w Warszawie z zamiarem stałego pobytu. Skoro jest zameldowana na pobyt stały w M. i zamierza ubiegać się tam o przyznanie prawa do lokalu socjalnego należy przyjąć, że to w tym mieście, a nie w Warszawie, chce koncentrować swoją aktywność życiową.

9 Wobec tego stwierdzić należy, że to Wójt Gminy Zadzim jest właściwy do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego.

10 Ponadto w sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania przepisu art. 101 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Wyjątkowy charakter tego przepisu pozwala na ustalenie innej właściwości miejscowej organu tylko wówczas gdy sytuacja osobista strony odbiega od powszechnie występującego w tego rodzaju sprawach niedostatku środków utrzymania lub trudnej sytuacji materialnej osoby ubiegającej się o świadczenie. O przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą można też mówić w kontekście podjęcia przez stronę działań zmierzających do związania swojego ośrodka życia z danym miejscem pobytu w celu stabilizacji życiowej.

11 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro E. P. podejmuje działania zmierzające do stabilizacji swojej sytuacji życiowej to nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 103 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej.

12 W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.