Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2015 r., I OSK 295/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2015 r., I OSK 295/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1109/14 odrzucającego skargę K. J. na postanowienie Prezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1109/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K. J. na postanowienie Prezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie sprostowania decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie nieruchomości.

3 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., nr Prezydent Miasta Sosnowca sprostował z urzędu decyzję nr [...] Wiceprezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] listopada 1976 r., zezwalającą Zakładowi Energetycznemu Będzin na czasowe zajęcie nieruchomości. Postanowienie to zawierało pouczenie, że przysługuje od niego stronie zażalenie do Wojewody Śląskiego, za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

4 Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez K. J.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

6 Zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta Sosnowca jest postanowieniem wydanym w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z art. 15 kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od postanowienia wydanego przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od postanowienia wydanego przez organ I instancji. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia zażalenia. Pomimo takiego pouczenia skarżący wniósł jednak skargę na postanowienie wydane przez organ I instancji. Wobec powyższego złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności postanowienia organu administracji I instancji.

7 Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł K. J.

8 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

9 1. art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne odrzucenie skargi na postanowienie Prezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] 11.2013 r. w przedmiocie sprostowania decyzji, wskutek stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że skarżący nie wyczerpał trybu odwoławczego od postanowienia z dnia [...] 11.2013r. mimo, że miał do tego prawo i został o tym pouczony, podczas gdy Krzysztof Janik nie mógł wnieść zażalenia na wskazane postanowienie, albowiem nie występował on jako strona postępowania:

10 - ani w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, którą sprostował Prezydenta Miasta Sosnowca postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r.,

11 - ani w postępowaniu dot. sprostowania w/w decyzji Wiceprezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] listopada 1976 r., o czym świadczy fakt, że zaskarżone postanowienie, nie zostało zaadresowane do skarżącego, nie zostało mu doręczone i nie został on poinformowany, że takie postanowienie zostało wydane; a co za tym idzie ustawa nie przewidywała dla skarżącego żadnych środków zaskarżenia, wobec czego przed wniesieniem skargi wezwał on Prezydenta Miasta Sosnowca w trybie art. 53 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do usunięcia naruszenia prawu.

12 2. naruszenie 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy ustawa nie przewidywała dla skarżącego środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, z uwagi na fakt, że nie był on stroną postępowania, wobec czego skarżący miał prawo wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu Prezydenta Miasta Sosnowca do usunięcia naruszenia prawa.

13 W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

16 Zgodnie z dyspozycją przepisu 113 § 1 k.p.a., że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie z mocy art. 113 § 3 k.p.a. W myśl natomiast art. 52 p.p.s.a. skarga do sądu może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, a więc w tym przypadku wskazanego wyżej zażalenia.

17 W takiej sytuacji, skoro przepis art. 113 § 3 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie sprostowania decyzji, to ten właśnie tryb winien być wykorzystany aby skutecznie wnieść skargę do sądu. Jeżeli zaś strona twierdzi, że przysługiwał jej przymiot strony w danym postępowaniu i bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, to może żądać wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

18 A zatem, niezasadny jest zarzut skargi kasacyjnej, iż skoro skarżący nie był stroną postępowania dotyczącego sprostowania decyzji Wiceprezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] listopada 1976 r. i przedmiotowe postanowienie nie zostało mu doręczone, to zastosowanie w sprawie będzie miał przepis art. 52 § 3 p.p.s.a.

19 Wobec powyższego, Sąd I instancji, zasadnie ocenił, iż na postanowienie Prezydenta Miasta Sosnowca z dnia [...] listopada 2013 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, bowiem Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności postanowienia organu administracji I instancji.

20 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.