Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2014 r., II SA/Gl 1109/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2014 r., II SA/Gl 1109/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta S. wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, sprostował z urzędu decyzję nr [...] Wiceprezydenta Miasta S. z dnia [...]r., nr [...] zezwalającą "A" na czasowe zajęcie nieruchomości. Postanowienie to zawierało pouczenie, że przysługuje od niego stronie zażalenie do Wojewody [...], za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

3 Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez K. J. reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

6 Zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta S. jest postanowieniem wydanym w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od postanowienia wydanego przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od postanowienia wydanego przez organ I instancji. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia zażalenia. Pomimo takiego pouczenia skarżący wniósł jednak skargę na postanowienie wydane przez organ I instancji. Wobec powyższego złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności postanowienia organu administracji I instancji.

7 Na marginesie zauważyć jedynie należy, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.

8 Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.