Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., I OSK 2683/15

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., I OSK 2683/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia del. WSA Rafał Wolnik Protokolant starszy asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1643/14 w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 18 lipca 2014 r. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 31 marca 2014 r. nr [..]; 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz L.P. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1643/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę L.P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 18 lipca 2014 r. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby.

3 Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Komendant Główny Policji decyzją nr [..]z dnia 31 marca 2014 r., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji po rozpatrzeniu wniosku L.P. o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystany przez wymienionego, czas wolny od służby, odmówił przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby ponad wymiar 567 godzin i 15 minut.

4 L.P. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.

5 Komendant Główny Policji decyzją nr [..] z dnia 18 lipca 2014 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 31 marca 2014 r.

6 W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o Policji czas pełnienia służby policjanta jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do wypoczynku. W myśl ust. 2 cytowanego artykułu zadania służbowe policjanta powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie w ramach 40-godzinnego tygodnia służby, w 3-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Natomiast stosownie do art. 33 ust. 3 powołanego aktu prawnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 policjantowi udziela się czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze albo może mu być przyznana rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1.

7 Rozkład czasu służby funkcjonariuszy Policji i tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo został określony w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001 r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1471).

8 Zgodnie z § 8 ust. 1 powyższego rozporządzenia przedłużenie czasu służby policjanta może nastąpić w szczególności ze względu na konieczność: 1) wykonywania rozpoczętych czynności dochodzeniowo-śledczych, operacyjno -rozpoznawczych oraz administracyjno-porządkowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane; 2) zapewnienia ciągłości służby na stanowiskach, na których wymagane jest utrzymywanie pełnienia służby w sposób ciągły; 3) realizacji innych spraw niecierpiących zwłoki. Natomiast na podstawie § 8 ust. 2 tego rozporządzenia, przedłużenie czasu służby następuje na polecenie kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełni służbę, a o wydanym poleceniu kierownik zawiadamia przełożonego właściwego w sprawach osobowych. Stosownie zaś do § 9 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia za przedłużony czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji policjantowi udziela się w tym samym wymiarze czasu wolnego. Natomiast § 9 ust. 5 tego aktu prawnego stanowi, że czas wolny w zamian za służbę pełnioną poza rozkładem czasu służby policjant jest obowiązany wykorzystać do dnia zwolnienia ze służby, a przełożony właściwy w sprawach osobowych ma obowiązek mu to zapewnić. Ponadto zgodnie z § 9 ust. 6 cytowanego rozporządzenia przełożony właściwy w sprawach osobowych prowadzi ewidencję czasu służby policjantów przy pomocy wskazanych przez niego kierowników komórek organizacyjnych.

9 Warunkiem koniecznym do tego, aby czas służby został uznany za ponadnormatywny jest polecenie służbowe kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełni służbę. Jednocześnie czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji powinien zostać odpowiednio udokumentowany w ewidencji czasu służby.

10 Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby przyznany na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o Policji.

11 L.P. rozkazem personalnym nr [..]Komendanta Głównego Policji z dnia 22 października 2012 r. został zwolniony ze służby w Policji z dniem 27 grudnia 2012 r., ze stanowiska eksperta Wydziału do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Ekonomicznej Zarządu w [..]Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji, na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy o Policji.

12 W aktach osobowych L.P. (karta nr 141) znajduje się kopia zaświadczenia z dnia 18 grudnia 2012 r. dotycząca należności związanych ze zwolnieniem wymienionego ze służby w Policji, zgodnie z którym L.P. na dzień 18 grudnia 2012 r. nie posiadał wypracowanych i nierozliczonych godzin nadliczbowych.

13 Organ wskazał, że na dzień zwolnienia ze służby w Policji tj. 27 grudnia 2012 r. L.P. posiadał 567 godzin i 15 minut godzin nadliczbowych. Powyższe, zgodnie z treścią pisma z dnia 19 czerwca 2013 r. ustalono na podstawie analizy listy obecności oraz ewidencji czasu służby ponadnormatywnych godzin z ewidencją nadgodzin - zarejestrowanej w sekretariacie Wydziału do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Ekonomicznej Zarządu w [..]CBŚ KGP w Rejestrze Dzienników Jawnych WKT 111 poz. 23/12. W treści pisma z dnia 19 czerwca 2013 r. odniesiono się do ewidencji czasu służby za okres od dnia od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. w stosunku do policjantów, którzy realizowali zadania bezpośrednio związane z zapewnieniem bezpieczeństwa podczas turnieju UEFA EURO 2012. Stwierdzono, iż funkcjonariusze Zarządu w [..]pełnili w powyższym okresie służbę w ośmiogodzinnym systemie, w wymiarze nieprzekraczającym 40 godzin tygodniowo. Wyjaśniono, że z analizy karty ewidencji czasu służby policjanta realizującego zadania bezpośrednio związane z zapewnieniem bezpieczeństwa podczas Turnieju UEFA EURO 2012 dotyczącej L.P. wynika, iż wymieniony w powyższym okresie pełnił 12 służb w ośmiogodzinnym systemie nie wypracowując nadgodzin.

14 Organ wskazał, że L.P. twierdzi, iż prawidłowa liczba godzin nadliczbowych dotyczących niewykorzystanego czasu wolnego powinna wynosić łącznie 983 godziny i 15 minut. Powyższe wynika z wykonanego przez wymienionego zestawienia obejmującego: liczbę godzin nadliczbowych nieodebranych (375,15 min.), liczbę godzin nadliczbowych zgłoszonych dodatkowo na podstawie notatki z dnia 6 grudnia 2012 r. (243,25 min.), liczbę nadgodzin nadliczbowych zgłoszonych w dniu 22 maja 2012 r. na podstawie wykazu rozbieżności godzin nadliczbowych "do załącznika nr 3 sporządzonego przez Naczelnika B. A." (346,35 min.), liczbę godzin nadliczbowych z tytułu zapewnienia bezpieczeństwa turnieju UEFA EURO 2012 (18,00 min.). Tym samym wymieniony twierdzi, iż z zestawienia liczby godzin (983 godziny i 15 minut) oraz liczby godzin wymienionych w piśmie z dnia 1 lipca 2013 r. (567 godzin i 15 minut) wynika, iż do rozliczenia pozostało 416 godzin i 00 minut (pismo strony z dnia 20 sierpnia 2013 r.).

15 Organ stwierdził, że weryfikacja znajdujących się w posiadaniu organu dokumentów, nie potwierdza zasadności żądania policjanta.

16 Pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. naczelnik Zarządu w [..]Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji kolejny raz poinformował o ilości posiadanych przez L.P. na dzień zwolnienia ze służby godzin nadliczbowych (567 godzin i 15 minut). Stwierdził także, iż analiza dotycząca ilości przysługujących L.P. nadgodzin prowadzona była między innymi w oparciu o zapisy w książkach pojazdu, a w szczególności zwracano uwagę na adnotację dyspozytora potwierdzającą godzinę pobrania i zwrotu pojazdu na terenie siedziby Komendy Wojewódzkiej Policji w [..]. Wskazał, na czym polegały czynności służbowe związane z tzw. "ochroną świadka koronnego" wykonywane przez L.P. w okresie od września 2006 r. do kwietnia 2007 r. Podkreślił, iż służba była "prowadzona w systemie 12 godzinnym w ramach 40 godzinowego tygodnia pracy", a także, iż była ona planowana i dokumentowana w ramach harmonogramu pracy całości zarządu (grafik dyżurów) oraz na listach obecności poszczególnych wydziałów i sekcji. Harmonogram i listy obecności policjantów za rok 2006 zostały złożone do archiwum, a obecnie są już wybrakowane (zniszczone). Natomiast z "zapisów z dostępnej listy obecności za rok 2007 w okresie styczeń-kwiecień (Wydział d/z ZPE) wynika jednoznacznie, iż L.P. pełnił służbę w ramach 40 godzinnego tygodnia pracy (bez nadgodzin)".

17 Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawcy dotyczących pełnienia przez niego służby podczas Turnieju UEFA EURO 2012 w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 68f ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 611. z późn. zm.). obowiązującym od dnia 12 listopada 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu, którzy w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., ze względu na realizację zadań bezpośrednio związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa podczas Turnieju UEFA EURO 2012, pełnili służbę w czasie przekraczającym ustawowo określoną tygodniową normę czasu służby, wypłacany był w zamian za ten czas zryczałtowany ekwiwalent pieniężny. Powołany przepis stanowił regulację szczególną wprowadzającą krótszy niż wynikający z przepisów ogólnych okres rozliczeniowy, przypadający od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. Oznacza to, że czas służby w okresie wynikającym z cytowanego przepisu podlegał odrębnemu rozliczeniu, niezależnie od standardowego 3-miesięcznego okresu rozliczeniowego wynikającego z art. 33 ust. 2 ustawy o Policji.

18 Wymieniony w powyższym okresie pełnił 12 służb w ośmiogodzinnym systemie nie wypracowując nadgodzin (pisma z dnia 19 czerwca 2013 r. oraz z dnia 19 września 2013 r.). Ponadto z treści pisma z dnia 5 września 2012 r. wynika, iż funkcjonariusze Zarządu w [..]Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji w trakcie turnieju UEFA EURO 2012 nie wypracowali nadgodzin, za które przysługuje ekwiwalent.

19 KGP podkreślił, że przyznanie ekwiwalentu pieniężnego, zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, wymaga jednoznacznego oraz opartego na znajdujących się w posiadaniu organu ewidencjach, rejestrach lub innej dokumentacji, potwierdzenia, że dana osoba posiada niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe bądź ( tak jak w niniejszej sprawie ) niewykorzystany czas wolny od służby przyznany na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o Policji. Brak takiego potwierdzenia powoduje niemożność przyznania i wypłaty przedmiotowego ekwiwalentu. Niewystarczające jest przy tym oparcie się na twierdzeniach policjanta, iż wykonywał on czynności w godzinach nadliczbowych, jeżeli wykonywanie tych czynności poza rozkładem czasu służby nie zostało zlecone, a następnie potwierdzone przez właściwych przełożonych.

20 Decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia 18 lipca 2014 r. stała się przedmiotem skargi L.P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

21 Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia.

22 Sąd I instancji uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

23 W pierwszej kolejności Sąd I instancji wskazał, że skarżący rozkazem personalnym KGP z dnia 22 października 2012 r. został zwolniony ze służby w Policji z dniem 27 grudnia 2012 r. W aktach sprawy znajduje się zaświadczenie z dnia 18 grudnia 2012 r. dotyczące należności związanych ze zwolnieniem L.P. ze służby w Policji, zgodnie z którym na dzień 18 grudnia 2012 r. L.P. nie posiadał wypracowanych i nie rozliczonych godzin nadliczbowych.

24 W czerwcu 2013 r. skarżący zwrócił się do KGP o wydanie zaświadczenia o wysokości pozostałych godzin nadliczbowych z tytułu pełnienia służby oraz Euro 2012. W związku z tym, że nie zgodził się z informacją organu zawartą w piśmie z 1 lipca 2013 r., iż na dzień zwolnienia posiadał 567 godzin i 15 minut godzin nadliczbowych, pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. zwrócił się do organu o rozliczenie pozostałych 416 nadgodzin, które wynikały z przedstawionego przez byłego funkcjonariusza zestawienia.

25 Dalej Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż organ przeprowadził w tej sprawie wnikliwe postępowanie, dokonując szczegółowej analizy wszelkiej posiadanej dokumentacji.

26 W wyniku analiz listy obecności oraz ewidencji czasu służby ponadnormatywnych godzin z ewidencją nadgodzin, zarejestrowaną w sekretariacie Wydziału do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Ekonomicznej Zarządu w [..]CBŚ KGP w Rejestrze Dzienników Jawnych WKT 111 poz. 23/12, stwierdził, że L.P. na dzień zwolnienia ze służby w Policji posiadał 567 godzin i 15 minut godzin nadliczbowych. Organ ustalił też, iż funkcjonariusze Zarządu w [..]pełnili w okresie od 1 czerwca 2012 do 30 czerwca 2012 r. (podczas turnieju Euro 2012) służbę w ośmiogodzinnym systemie, w wymiarze nieprzekraczającym 40 godzin tygodniowo. Na podstawie analizy karty ewidencji czasu służby policjanta realizującego zadania bezpośrednio związane z zapewnieniem bezpieczeństwa podczas Turnieju UEFA EURO 2012 dotyczącej L.P. organ ustalił, iż wymieniony w powyższym okresie pełnił 12 służb w ośmiogodzinnym systemie nie wypracowując nadgodzin.

27 Sąd podał, że własne ustalenia policjanta pozostawały w sprzeczności z ustaleniami w tym zakresie dokonanymi na podstawie analizy zapisów znajdujących się w "Zeszycie nadgodzin" będącym w dyspozycji Naczelnika Wydziału do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Ekonomicznej Zarządu w [..]. Zweryfikowano także, na podstawie analizy książek kontroli pracy pojazdów służbowych ( powierzonych stronie do użytkowania służbowego) za okres od czerwca 2006 r. do czerwca 2011 r., ilość nadgodzin wykazanych w powołanym zeszycie przez L.P.. Dodatkowo dokonano analizy zapisów dotyczących nadgodzin wykazywanych przez innych pracowników pełniących danego dnia służbę z L.P.. Organ wskazał też, że przywołany przez stronę załącznik nr 3, sporządzony przez naczelnika B. A. obrazował faktyczną ilość nadgodzin i wykazywał, że L.P. zawyżał ilość wypracowanych nadgodzin, nie biorąc pod uwagę obowiązujących przepisów prawa.

28 Następnie Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001 r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1471), przedłużenie czasu służby policjanta może nastąpić w szczególności ze względu na konieczność: wykonywania rozpoczętych czynności dochodzeniowo-śledczych, operacyjno-rozpoznawczych oraz administracyjno-porządkowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane; zapewnienia ciągłości służby na stanowiskach, na których wymagane jest utrzymywanie pełnienia służby w sposób ciągły; realizacji innych spraw niecierpiących zwłoki.

29 Stosownie zaś do § 8 ust. 2 tego rozporządzenia, przedłużenie czasu służby następuje na polecenie kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełni służbę. O wydanym poleceniu kierownik zawiadamia przełożonego właściwego w sprawach osobowych.

30 Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia, za przedłużony czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji policjantowi udziela się w tym samym wymiarze czasu wolnego. Przepis § 9 ust. 6 rozporządzenia stanowi zaś, że przełożony właściwy w sprawach osobowych prowadzi ewidencję czasu służby policjantów przy pomocy wskazanych przez niego kierowników komórek organizacyjnych. Ewidencję czasu służby udostępnia się policjantowi na jego żądanie.

31 Z powyższego wynika, że warunkiem koniecznym do tego, aby czas służby został uznany za ponadnormatywny jest polecenie służbowe kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełni służbę. Jednocześnie czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji powinien zostać odpowiednio udokumentowany w ewidencji czasu służby.

32 Analiza dotycząca ilości przysługujących L.P. nadgodzin prowadzona była także w oparciu o zapisy w książkach pojazdu, w tym adnotacje dyspozytora wskazującą godzinę pobrania i zwrotu pojazdu na terenie siedziby Komendy Wojewódzkiej Policji w [..]. Organ wskazał także, iż harmonogramy i listy obecności policjantów za 2006 r. złożone były do archiwum i zostały wybrakowane (zniszczone). Z zapisów zaś dostępnej listy obecności za 2007 rok w okresie styczeń –kwiecień (Wydział d/z ZPE) wynika, że L.P. pełnił służbę w ramach 40-godzinnego tygodnia pracy (bez nadgodzin).

33 Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego zawartego w skardze, w którym skarżący wnosił o powołanie świadków w celu potwierdzenia swoich roszczeń, albowiem na gruncie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przeprowadzenie takiego dowodu nie jest dopuszczalne.

34 Za niezasadny Sąd uznał zarzut pominięcia przez organ przedstawionych przez stronę materiałów i nieustosunkowanie się przez Komendanta Głównego Policji do wyliczeń godzin nadliczbowych dokonanych w postępowaniu administracyjnym przez skarżącego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ dokonał wszechstronnej analizy i oceny w tym zakresie, nie podzielając jednakże twierdzeń strony, co do liczby wypracowanych i nierozliczonych nadgodzin, za które miałby przysługiwać czas wolny.

35 Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył L.P., zaskarżając go w całości zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotony wpływ na wynik sprawy tj.

36 1) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. przejawiające się tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie - art. 145 § 1 pkt. 2 - nie dostrzegł, że zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji z 31 marca 2014 r. została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, co w efekcie winno skutkować stwierdzeniem nieważności dotkniętej taka wadą decyzji;

37 2) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 7, 75 § 1, 77 § 1 oraz 80 k.p.a., przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, bowiem zebrany przez organ materiał dowodowy należało uznać za niewystarczający i budzący wątpliwości, które przy uzupełnieniu materiału dowodowego, mogły przechylić szalę na korzyść skarżącego. Sąd przyjął uzasadnienie organu oparte głównie o materiał dowodowy świadczący na niekorzyść skarżącego. Sąd nie dostrzegł, że materiał ten mógłby zostać uzupełniony przez organ o przesłuchanie innych funkcjonariuszy Policji pracujących ze skarżącym na okoliczność wyjaśnienia zwyczajowego trybu zgłaszania godzin nadliczbowych, rzeczywistej procedury przedłużenia czasu służby oraz jak wyglądała w praktyce ewidencja czasu służby.

38 W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

39 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

40 Skarga kasacyjna jest uzasadniona w zakresie zarzutu przedstawionego w jej pkt. 2.

41 Należy zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie, że stan faktyczny sprawy nie został jednoznacznie ustalony. Jak wynika z uzasadnienia obu decyzji oraz uzasadnienia zaskarżonego wyroku postępowanie dowodowe ograniczało się wyłącznie do analizy dokumentacji będącej w posiadaniu organu. O tym, że była ona niepełna świadczy przyznana przez organ okoliczność zniszczenia ( wybrakowania ) części dokumentacji – harmonogramy i listy obecności za 2006 rok.

42 Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów ( Dz. U. Nr. 138, poz. 1471 ) przedłużenie czasu służby następuje na polecenie kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełni służbę. O wydanym poleceniu kierownik zawiadamia przełożonego właściwego w sprawach osobowych.

43 Z uwagi na brzmienie powołanego przepisu, w przypadku niemożności zweryfikowania twierdzeń policjanta w oparciu o posiadane dokumenty lub gdy jest ich brak, obowiązkiem organu jest przeprowadzenie innych dowodów, a konkretnie dowodu z zeznań kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełnił służbę oraz dowodu z zeznań przełożonego właściwego w sprawach osobowych, na okoliczność czy w stosunku do policjanta były wydawane polecenia wykonywania zadań służbowych w ponadnormatywnym czasie.

44 Niezależnie od powyższego celowe wydaje się przesłuchanie w charakterze świadków innych funkcjonariuszy ( m. in dyspozytora pojazdów służbowych ), którzy w tym samym czasie pełnili służbę ze skarżącym na okoliczność, czy L.P. pełnił obowiązki po godzinach służby oraz w jakim rozmiarze, jaka była praktyka ewidencjonowania czasu takiej służby, czy wiadomo im aby skarżący wykazywał zawyżoną ilość godzin ponadnormatywnych.

45 Należy zgodzić się z organem, że sporządzone przez funkcjonariusza zestawienia czasu służby nie stanowią wystarczającego dowodu w sprawie. Organ powinien jednak podjąć wszelkie możliwe działania i wykorzystać wszelkie możliwe środki dowodowe ( art. 7 Kpa, art. 77 § 1 Kpa, art. 80 Kpa ) w celu potwierdzenia lub zaprzeczenia twierdzeniom i żądaniom policjanta. W niniejszej sprawie organ poprzestał jedynie na badaniu dostępnej dokumentacji, podczas gdy powinien zweryfikować stanowisko skarżącego także w oparciu o zeznania przełożonych i innych policjantów. Tak uzupełniony materiał dowodowy pozwoliłby organowi na dokonanie oceny co do zasadności roszczeń skarżącego.

46 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny za trafne uznał zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa. i dlatego na podstawie art. 188 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

47 Nieuzasadniony jest natomiast zarzut opisany w pkt. 1 skargi kasacyjnej.

48 Skarżący był funkcjonariuszem Komendy Głównej Policji, co oznacza że jego przełożonym w sprawach osobowych był Komendant Główny Policji.

49 Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest Komendant Główny Policji, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Jest on zatem, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a., "ministrem", od którego decyzji nie służy odwołanie, lecz zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten organ. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w brzmieniu art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 z późn. zm.), zgodnie z którym w sprawach indywidualnych decyzje centralnego organu administracji rządowej są ostateczne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa uprawnienia takie przyznaje ministrowi kierującemu określonym działem administracji rządowej. Stosownie natomiast do art. 32 ustawy o Policji, do mianowania policjanta na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych (ust. 1). Od decyzji tych organów policjantowi przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego (ust. 2). W sytuacji natomiast, gdy decyzję, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawa zastrzega dla Komendanta Głównego Policji, od decyzji takiej służy odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (ust. 3). Analiza treści art. 32 ustawy o Policji prowadzi zatem do wniosku, że jedynie w trzech przypadkach wskazanych przez ustawę przewidziano nadzór procesowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Te przypadki odnoszą się do mianowania, przeniesienia i zwolnienia ze służby tych funkcjonariuszy, w stosunku do których decyzję wydał Komendant Główny Policji. W związku z powyższym, uznać należy, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest organem właściwym do rozpoznania odwołań od decyzji wydanych przez Komendanta Głównego Policji tylko w tych sprawach. Oznacza to, że w sytuacji, gdy Komendant Główny Policji wyda decyzje w innym przedmiocie niż dotyczące mianowania, przeniesienia czy zwolnienia, to od tego rodzaju decyzji nie będzie przysługiwało odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, lecz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Komendanta Głównego Policji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 273/10 , z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OSK 273/10, z dnia 22 sierpnia 2012r. sygn. akt I OSK 2275/11, z dnia 22 sierpnia 2012r. sygn. akt I OSK 166/12).

50 O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt. 1 P.p.s.a.