Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2006 r., I OSK 226/06

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2006 r., I OSK 226/06

Sentencja

1 Warszawa, dnia 14 marca 2006 r. POSTANOWIENIE Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 194/05 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. Z. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości zabudowanej garażami postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 29 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. Z. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości zabudowanej garażami.

3 W uzasadnieniu wskazanego postanowienia Sąd podniósł, iż roszczenia z art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm), zawarte w skardze, których realizacji domaga się od Prezydenta [...] strona skarżąca są roszczeniami o charakterze cywilnoprawnym i jako takie nie mogą być przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym.

4 Dnia 11 stycznia 2006 r. pełnomocnik M. Z. wniósł skargę kasacyjną na to postanowienie, opierając swe pismo na zarzucie naruszenia prawa materialnego tj. w szczególności art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności ( Dz. U. z 4 kwietnia 1995 r. Nr 36 poz. 175), art. 65 § 1 kc oraz art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stwierdzając błędną ich wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, które wg skarżącego miało wpływ na wynik sprawy.

5 W przedmiotowej skardze podniesiono ponadto zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. w szczególności art. 3 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 97 § 1 pkt 4, art. 104, art. 107, art. 123, 124 i 126 kpa, co wg strony skarżącej w istotnym stopniu przyczyniło się do wyniku postępowania.

6 Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu na rzecz skarżącego, przy uwzględnieniu zestawienia przedłożonego na rozprawie w związku z ustanowieniem zastępstwa procesowego lub zwrotu tychże kosztów w sześciokrotnej wysokości minimalnej stawki z rozporządzenia o wynagrodzeniu radców prawnych.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga kasacyjna jest całkowicie bezzasadna.

9 Wbrew podnoszonym zarzutom postanowienie WSA z dnia 29 listopada 2005 r. nie zawiera naruszenia prawa materialnego tj. przepisów art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 65 § 1 kc jak i przepisów postępowania tj. art. 3 i 6 ustawy P.p.s.a oraz art. 97 § 1 pkt 4, art. 104, art. 107, art. 123, art. 124, art. 126 kpa.

10 Roszczenie, którego realizacji domaga się od Prezydenta [...] skarżący oparte jest na art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami . Przepis ten stanowi, że osoba, która na podstawie pozwolenia na budowę wybudowała przed 5 grudnia 1990 r. ze środków własnych garaż na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa lub własność gminy, a także jej następca prawny, mogą żądać nabycia tego garażu na własność oraz oddania w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu, jeżeli jest najemcą.

11 Roszczenie takie ma charakter cywilnoprawny i może być dochodzone wyłącznie w postępowaniu cywilnym

12 Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a sądy administracyjne orzekają w sprawie skarg na bezczynność organów administracji publicznej jedynie w przypadku wydawania przez przedmiotowe organy decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty jak również postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

13 Skoro skarga na bezczynność nie dotyczy aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, to pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych.

14 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw z art. 193 ustawy P.p.s.a postanowił jak w sentencji, ponieważ skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.