Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2013 r., I FZ 565/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2013 r., I FZ 565/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Z. na postanowienie Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 61/12 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 listopada 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 8 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 61/12 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oddalił wniosek P. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 30 listopada 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r.

3 Postanowienie referendarza zostało doręczone stronie 13 listopada 2012 r. Skarżący za pośrednictwem swojego pełnomocnika adwokata A. G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie referendarza, bowiem w jego ocenie spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

6 Na postanowienie referendarza sądowego nie przysługuje bowiem zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

7 W świetle art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270; dalej: p.p.s.a.) czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Do czynności tych należy m.in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W myśl art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

8 W niniejszej sprawie pełnomocnik strony z niewiadomych przyczyn pominął środek odwoławczy, jakim jest sprzeciw od postanowienia referendarza. Sporządzając środek odwoławczy, jego autor wyraźnie powołał się na art. 259 § 1 p.p.s.a., nie baczył jednak na treść tej podstawy prawnej, która znajdowała zastosowanie na obecnym etapie postępowania i zamiast sprzeciwu do wojewódzkiego sądu administracyjnego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

9 W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że złożony środek był niedopuszczalny, a strona bądź jej pełnomocnik mogliby wnieść zażalenie w ciągu 7 dni liczonych dopiero od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 260 p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie na postanowienia referendarza sądowego. W tej zaś sprawie nie doszło jeszcze do wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.

10 Na marginesie podkreślić należy, że od wykwalifikowanego pełnomocnika, występującego w imieniu skarżącego wymaga się szczególnej dbałości o interesy swojego mandanta. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik nie dochował należytej staranności. Niefrasobliwość w doborze środka odwoławczego - bez baczenia na etap czy charakter postępowania - trudno uznać za oczywistą omyłkę. Adwokat reprezentujący swojego mocodawcę powinien podjąć wszelkie niezbędne czynności w celu prawidłowego prowadzenia powierzonej sprawy.

11 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz w zw. z art. 259 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.