Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., I FSK 1620/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., I FSK 1620/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w dniu 14 stycznia 2011 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 423/10 w sprawie ze skargi R. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 30 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 423/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez R. S.A. z siedzibą w W. interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 30 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

3 Pismem z dnia 28 października 2010 r. pełnomocnik Ministra Finansów złożył skargę kasacyjną, zawierającą w nagłówku oznaczenie powołanego wyżej wyroku to jest: sygn. akt III SA/Wa 423/10. W petitum skargi kasacyjnej organ wskazał, iż zaskarża wyrok z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 498/10, uwzględniający skargę R. B. sp. z o.o. z siedzibą w W., na interpretację prawa podatkowego z dnia 2 listopada 2010 r. [...] w zakresie podatku od towarów i usług.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

6 Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna ze względu na wysoce sformalizowany charakter jest obwarowana, wprowadzonym w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej: "p.p.s.a.") przymusem adwokacko - radcowskim. Ma on na celu zapewnienie prawidłowego i kompetentnego sporządzenia skargi kasacyjnej zarówno pod względem merytorycznym jak i formalnym.

7 W artykule 176 p.p.s.a. zostały określone wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym, o których mowa w art. 46 tejże ustawy, a dodatkowo spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla tego środka zaskarżenia. Wymaganiom tym przypisuje się charakter materialny i należy do nich: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie wymagań materialnych wyklucza dopuszczalność ich uzupełnienia i prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Są to bowiem elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13; z dnia 30 listopada 2004 r., OSK 570/04; z dnia 14 grudnia 2004 r., OZ 771/04).

8 Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnymi brakami materialnymi, bowiem nie zawiera oznaczenia zaskarżonego orzeczenia. Podane przez autora skargi kasacyjnej sygnatury dotyczą dwóch różnych orzeczeń, co uniemożliwia ustalenie której konkretnie sprawy dany środek odwoławczy dotyczy. Jednocześnie autor środka odwoławczego w sposób wyraźny wskazuje, że zaskarża wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2010r., III SA/Wa 498/10, uwzględniający skargę R. B. sp. z o.o. z siedzibą w W.. Wskazanie to zawarte jest w piśmie procesowym oznaczonym sygnaturą akt III SA/Wa 423/10, w której to sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w dniu 23 sierpnia 2010 r., uwzględniając skargę R. S. A. z siedzibą w W.. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje. W rozpatrywanej sprawie oznaczenie zaskarżonego orzeczenia nie było na tyle wyraźne by w sposób jednoznaczny zidentyfikować zaskarżone orzeczenie.

9 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz art. 176 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.